ตอนที่ 3 งานเลี้ยงในวังหลวง

ฟางซินสะดุดกับชายหนุ่มที่ถูกรุมล้อมตรงกลางห้องโถง วันนี้เขาสวมชุดสีขาว ถักทอด้วยไหมสีน้ำเงิน ซึ่งตัดกับชุดสีขาวอย่างเข้ากัน ห้อยป้ายหยกที่ประณีตที่เอว

ผมรวบไว้ด้านบนครึ่งศีรษะอย่างประณีต ในยามไม่มีชุดเกราะ เขาก็เป็นชายที่รูปร่างดีคนหนึ่งเลยทีเดียว

ใจหญิงสาวเต้นแรงไม่หยุด เอาอีกแล้วเหรอเนี่ย เกิดอะไรขึ้น ทำไมใจเต้นแรง มือไม้สั่นขนาดนี้ เก็บอาการไว้ หายใจลึกๆ ใจเย็นไว้ๆๆ นางบ่นในใจ ของกิน ใช่ หาของกินดีกว่า จะได้ใจเย็นลง

“ข้าน้อย เฉิงลี่หมิง คารวะท่านแม่ทัพลู่ และฮูหยินทั้ง 2”

ทันใดที่ชายหนุ่มเข้ามาทักทาย หนิงเซียนรู้ทันทีว่า ข้าต้องเป็นพระชายาของเค้าให้ได้

“ใต้เท้าเฉิง อย่าได้เกรงใจ เราคนกันเอง”

“ศึกครั้งนี้ ลำบากท่านแล้วนะ” แม่ทัพลู่กล่าว

“มิได้ขอรับท่านลุง เป็นหน้าของข้าขอรับ ท่านลุงสบายดีนะขอรับ”

เนื่องจากบิดา และลู่ต้าตง คือสหายร่วมรบ และเป็นสหายที่สนิทกัน เฉิงลี่หมิง และแม่ทัพลู่ จึงมีความสนิทสนมกัน

“ข้าสบายดี หลานชายอย่าได้ห่วง มา ข้าแนะนำให้รู้จักลูกๆ ของลุงนะ นี่จินเยว่ ลูกชายคนโตของลุง คงรู้จักกันแล้ว และนี่ก็ หนิงเซียน และ ฟาง….”

“ฟางซินไปไหนแล้ว”

“ท่านพ่อ น้องคงไปหาของรับประทาน เช่นเดิมเจ้าค่ะ” หนิงเซียนกล่าว

“หนิงเซียน คารวะท่านอ๋องเพคะ”

เฉิงลี่หมิงสะดุดไปครู่หนึ่ง ช่างงามจริง สมกับเป็นบุตรีท่านลุงลู่ ได้ข่าวว่าชื่อเสียงความงามของบุตรีลูกสาวแม่ทัพลู่มานาน พึ่งมาประจักษ์ต่อความจริง ก็วันนี้

“ลี่หมิง เจ้าพึ่งมาถึงเมืองหลวง ว่างๆ ให้เยว่เอ๋อ พาเที่ยวสิ”

แม่ทัพลู่กล่าว

“ยินดีขอรับท่านลุง แล้วข้าจะแวะไปเยี่ยมท่านลุงด้วยขอรับ จวนพระราชทานของข้า อยู่ใกล้จวนท่านลุง คงได้ไปมาหาสู่กันบ่อยๆ ขอรับ”

พูดแล้วก็แอบมองหนิงเซียน นางทำท่าเขินอาย และแอบตีแขนมารดาเบาๆ ฮูหยินรอง อดเอ็นดูหนุ่มสาวตรงหน้ามิได้

“ไปเถิด ฮ่องเต้และฮองเฮาจวนใกล้เสด็จแล้วล่ะ หาที่นั่งกันเถอะ” แม่ทัพลู่กล่าว

“เจ้าไปไหนมา แอบไปหาของกินมาอีกแล้วเหรอ”

จินเยว่ถามน้องสาวคนเล็ก

“แหม ท่านพี่ก็อย่ารู้ทันไปซะหมดสิเจ้าคะ ข้าน่ะ นอกจากของกินแล้ว ยังไปเจรจาเรื่องการค้ามาด้วยเจ้าค่ะ งานนี้คุ้มสุดๆ ไปเลย”

“ข้าเจอนางในหลายคนเลย ใช้เครื่องหอมของข้า ข้าเลยกระซิบบอกพวกนางว่า อีก 5-6 วันจะมีสินค้าออกใหม่ ข้ารอนับเงินเลยงานนี้”

“ฮ่องเต้ และ ฮองเฮา เสด็จ”

เสียงหวังกงกงตะโกน ทุกคนทำความเคารพ และนั่งลงในที่ตนเอง งานเลี้ยงดำเนินไปเรื่อย ๆ ฟางซินแอบมองท่านอ๋องเฉิง ซึ่งตอนนี้เขานั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม และนางพึ่งสังเกตเห็นตอนนี้เองว่า สายตาท่านอ๋อง ก็มองมาเช่นกัน แต่ทว่า….

ท่านอ๋อง มองผู้ที่นั่งอยู่ข้างหน้าของนาง นั่นคือ ลู่หนิงเซียน พี่สาวของนาง ทั้งคู่มองสบตากัน พร้อมกับยกจอกสุรา ก่อนจะดื่มพร้อมกัน ภาพเบื้องหน้า ทำให้หญิงสาวเกิดอาการเจ็บจิ๊ดๆ ที่ใจ อะไรกัน นี่มันคืออะไรกัน ทำไมรู้สึกกระอักกระอ่วน หม่นหมอง และเศร้าถึงเพียงนี้