ตอนที่ 8 นาฬิกาปาเต๊ะ ฟิลลิป

ตอนที่ 8 นาฬิกานาฬิกาปาเต๊ะ ฟิลลิป

“ชลธิชา นายถือลูกระเบิดหรือไง! แม้ว่าจะถือลูกระเบิดจริงๆ นายก็อย่าคำรามลั่นขนาดนี้ ระเบิดไม่ทันได้ระเบิด พวกเราจะตกใจตายเสียก่อน!”

พนัสพูดแล้วก็ตบๆอกของตนเองเบาๆ ตกอกตกใจอย่างชัดเจน

“นาฬิกาข้อมือ! ปาเต๊ะ ฟิลลิป รุ่น รุ่นไหน?”

ชลธิชากำลังมองจักรชัยด้วยใบหน้าที่งงงัน พูดได้ไม่คล่องสักเท่าไหร่

จักรชัยคิดอยู่ครู่หนึ่ง ฟังจากที่คนขายบอกเหมือนจะเป็นรุ่น ที่มีฟังก์ชั่นการจับเวลาที่ซับซ้อนเขาพูดเท่าที่จำได้

สำหรับด้านนี้เขาไม่เข้าใจอย่างแน่ชัด ก็มีครั้งหนึ่งตอนที่ทั้งสี่คนกินข้าวด้วยกันได้ยินพวกเขาพูดว่าถ้าชีวิตนี้ได้นาฬิกาปาเต๊ะ ฟิลลิปสักเรือนก็ไม่เสียใจที่ได้เกิดมาแล้ว

ชลธิชามองค้อน ก็เกือบจะลงไปนอนบนพื้นแล้ว อีกสองคนก็รีบหยิบที่เหลือออกมาดู กล่องเป็นแบบเดียวกันหมด แค่เปิดออกทั้งสามเรือนก็คือปาเต๊ะ ฟิลลิป เพียงแต่รูปแบบไม่เหมือนกัน

สามคนกลับหายใจเข้าลึกๆอีกครั้ง ครอบครัวของจักรชัยสถานการณ์เป็นอย่างไร ในใจของพวกเขาเข้าใจเป็นอย่างดี เพื่อให้ของขวัญวันวาเลนไทน์แก่อลินดา หลังเลิกงานช่วงเย็น กลางคืนดึกดื่นก็ยังต้องไปส่งอาหารอีก

เอาเงินจากไหนมาซื้อนาฬิกาพวกนี้ นาฬิกาหนึ่งเรือนสำหรับพวกเขาก็ราคาสูงเสียดฟ้าแล้ว ยิ่งกว่านั้นยังซื้อตั้งสามเรือนในคราวเดียวกันอีก

“จักรชัย ฟังพี่นะ ไม่จำเป็นต้องนึกถึงพวกเราอยู่ตลอดเวลา จะมีเดี๋ยวก็มีเอง ไม่ถึงกับต้องชดเชยเพื่อผู้หญิงคนหนึ่งตลอดไปหรอก มีเรื่องอะไรพวกเราจะแบกมันด้วยกัน เอาของพวกนี้คืนเขาไปเถอะนะ”

พนัสไม่รอให้จักรชัยพูด ก็ยัดของกลับเข้าไปในถุงแล้ววางไว้ที่ด้านหน้าของจักรชัยทันที

“ทำตามที่บอก คืนของกลับไป กลับมาแล้วจะพานายไปนวดที่ห้างลอร่า ที่นั่นมีแต่ของเกรดคุณภาพ”

เห็นท่าทางที่จริงจังของทั้งสามคน ดวงตาของจักรชัยก็ร้อนผ่าวขึ้นมา

“ที่ดินของครอบครัวฉันโดนประเทศเกณฑ์ไปใช้แล้ว ต่อไปอยากจะทำการเกษตรก็ทำไม่ได้แล้ว เงินนี้เป็นเงินที่ในครอบครัวให้ฉันไว้ใช้จ่าย”

ต่อมาด้วยความเงียบเชียบที่ยาวนานราวกับหนึ่งศตวรรษ สามคนนั้นก็ไม่เคลื่อนไหว ไม่มีใครพูดอะไร ไม่รู้ว่าคำพูดนี้จริงหรือหลอก จักรชัยยิ้มแล้วหยิบของออกมาวางไว้บนโต๊ะ