ตอนที่ 9 เสแสร้ง

ตอนที่ 9 เสแสร้ง

ไม่พูดจะยังดีกว่า แค่พูดถึงคนๆนี้ หน้าตาท่าทางก็จมอยู่ในความเย็นชา แม้จะบอกว่าทุกคนต่างก็มีหน้าที่ของแต่ละคน แต่ไม่ว่าจะอย่างไรครอบครัวเขาก็มีเงิน ถึงความสามารถในการทำงานจะไม่ได้เรื่องอย่างไร แต่ของที่นำมาให้เบื้องบนก็ไม่น้อยเลยสักครั้ง เทียบกับที่บริษัทให้เงินนั้นยังเทียบไม่ได้จริงๆ

เขาอยู่ที่บริษัทก็วางอำนาจบาตรใหญ่จนเป็นนิสัยไปแล้ว มีไม่กี่คนจริงๆที่สามารถจัดการได้

“จักรชัย ก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่ง อย่าถึงกับผ่านไปไม่ได้เพราะคนอย่างนั้นเลย แม้จะบอกว่าตอนนี้ก็พอมีเงินอยู่บ้างแล้ว แต่ถ้าประหยัดได้ก็ประหยัด อย่าใช้จ่ายมากเกินไป”

พนัสพูดอย่างตรงไปตรงมาและมีเหตุผล จักรชัยก็ไม่ได้โต้แย้ง นึกถึงท่านผู้เฒ่าที่บ้านของตนเองที่ให้เงินมาใช้ส่วนตัวอย่างไม่ได้คิดอะไรมากก็หนึ่งร้อยล้านแล้ว บางเรื่องยังไม่ควรพูดจริงๆ

กินข้าวเสร็จแล้วพวกเขาก็เดินไปที่ร้านคาราโอเกะใกล้ๆอย่างคึกคัก ดารินที่ยังไม่เข้าไปก็วิ่งไปข้างๆที่จอดรถอย่างรวดเร็ว

“รถคันนี้......”

“ละแวกนี้จะมีใครสามารถขับรถคันนี้ได้อีก รถแลนด์โรเวอร์ราคาสูงถึงร้อยกว่าล้านเชียว”

ไม่พูดชื่อทุกคนต่างก็รู้อยู่แก่ใจ จำรัส บังเอิญมาก ไม่นึกเลยว่านายคนนี้ก็จะอยู่ที่นี่

ดารินเงยหน้ามองจักรชัยอย่างกลัดกลุ้ม ที่นี่เขาเป็นคนพามา แต่เขาคิดไม่ถึงว่าจะเจอจำรัสที่นี่!

จักรชัยก็ได้แต่มองเฉยๆ กอดพนัสที่ยังคงละเมอเอาไว้แล้วเดินไปทางร้านคาราโอเกะก่อน

“พวกเราก็ดื่มของพวกเรา จะสนใจมากขนาดนั้นทำไม”

คิดๆแล้วก็ใช่ พวกเขาเดินเข้าไปข้างในอย่างตื่นเต้นดีใจ ระหว่างทางที่มาเมื่อครู่ จักรชัยโทรมาจองห้องส่วนตัวห้องใหญ่เอาไว้เรียบร้อยแล้ว แค่เข้าไปก็มีคนมาต้อนรับพาเดินเข้าไปทันที ชลธิชาและอีกสามคนยังคงงงๆนิดหน่อยก็เข้าไปนั่งในห้องส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว

อาจจะเป็นครั้งแรกของชีวิตที่ได้รับสิ่งที่มีค่าขนาดนี้ และยังเป็นน้องชายที่สนิทของตนเองเป็นคนให้อีกด้วย จะพูดอย่างไรพวกเขาก็ไม่มีใครยินยอมที่จะปล่อยมือออกจากไมโครโฟนเลย