ตอนที่ 125
บทที่ 125 ช่วยด้วย
October 22, 2026
ไม่เพียงแค่หลิ่วผู่คุน ผู้คนต่างก็มองภาพฉากนี้อย่างตกใจอย่างมาก
เซียวผิงเผยรอยยิ้มที่ร้ายกาจบนใบหน้า ราวกับว่าเขาเห็นภาพที่ผู้นำตระกูลหลิ่วโมโห ลงมือต่อหน้าผู้คน ตบมู่เซิ่งให้คุกเข่าขอร้องแล้ว
“น้องมู่ คุณมาที่นี่ ทำไมไม่พูดกับฉันสักคน ฉันก็ได้เตรียมตัวสักหน่อย”
หลิ่วมู่เซิงเดินมาตรงหน้าของมู่เซิ่ง ท่าทางเคารพ เอ่ยปากพูดกล่าว
“ก็แค่มาเที่ยวกับภรรยาที่นี่ ก็ไม่ได้คิดว่าจะแจ้งให้คุณทราบ” มู่เซิ่งยิ้มพร้อมกับกล่าว
ในคฤหาสน์เงียบสงัด แม้แต่หลิ่วผู่คุนก็ไม่มีปฏิกิริยายาตอบสนองกลับมา มองดูภาพฉากนี้อย่างอึ้งๆ
พ่อของเขามีภาพลักษณ์ที่น่าเกรงขามอย่างมากมาตลอด เคยเห็นเป็นมิตรกันเองขนาดนี้เมื่อไหร่กัน？
“พะ……พ่อ เขาเป็นใคร？” หลิ่วผู่คุนพูดถามอย่างติดอ่าง
“เขาเป็นเจ้าของที่พ่อบอกว่ามอบไม้กฤษณาชิ้นนี้ให้ฟรีๆ เพื่อนสนิทของพ่อมู่เซิ่ง”
หลิ่วมู่เซิงจ้องมองหลิ่วผู่คุน พูดว่า “แกยังไม่รีบแสดงความเคารพคุณมู่อีก？”
“เขา เขาเป็นเจ้าของไม้กฤษณาชิ้นนี้จริงๆ……” หลังจากที่ได้รับการยืนยัน หลิ่วผู่คุนตะลึงแล้ว เพียงแค่รู้สึกว่าสมองว่างเปล่า ยืนงงอยู่ตรงนั้น
เจียงหว่านก็เช่นกัน แม้รู้ว่ามู่เซิ่งไม่ธรรมดา แต่ก็ค่อนข้างรับภาพตรงหน้าไม่ได้
ตระกูลหลิ่ว ตระกูลกู่ ท่านหลง ตระกูลอู๋……แต่ละตระกูลก็เป็นตระกูลชั้นยอดของเจียงหนาน มู่เซิ่งเขารู้จักได้ยังไง？
“เป็นไปไม่ได้ เขาจะเป็นเจ้าของไม้กฤษณาชิ้นนี้ได้ยังไง นี่ต้องเข้าใจผิดแน่！” เซียวผิงส่ายหน้าอย่างต่อเนื่อง ตะโกนเสียงดัง
“ไม่จริ๊ง！”
หลิ่วมู่เซิงขมวดคิ้วแน่น จ้องมองเซียวผิงอย่างโหด พูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นว่า : “แกถือว่าเป็นอะไรกัน？กล้ามาพูดจาตรงนี้？ตบปาก！”
“ครับ！”
หลิ่วซุนพยักหน้า วินาทีต่อมา ขยับตัวทันที
เห็นแค่เขาก้าวเท้าเล็กน้อย เผยความแข็งแกร่งของปรมาจารย์แห่งศิลปะการต่อสู้ออกมาอย่างไม่มีข้อสงสัย ปรากฏตรงหน้าเซียวผิงทันที ตบปากอย่างหนักหน่วง
เปรี๊ยะ！
เปรี๊ยะ！
เปรี๊ยะ！
ตบไปที่หน้าของเซียวผิงสามฉาด แรงเยอะ ใบหน้าของเซียวผิงบวมทันที ปูดออกมา เลือดสดไหลออกจากปาก
แต่เขาทำได้เพียงยืนอย่างตกตะลึง ไม่กล้าโต้ตอบ
นี่คือหลิวซุนปรมาจารย์แห่งศิลปะการต่อสู้ ที่ฟังแค่คำสั่งของหลิ่วมู่เซิง！
หลังจากหลิ่วซุนลงมือ ภายในห้องโถง ก็เงียบสนิทโดยสิ้นเชิง
“น้องมู่ ทำให้คุณเห็นเรื่องน่าขำแล้ว”
หลิ่วมู่เซิงหัวเราะเหอะๆ พูดว่า : “ไม่ทราบว่าที่ไอ้ลูกชายพูดเมื่อกี้นี้ว่า น้องมู่คุณบอกว่าไม้กฤษณานี้กำลังจะพังแล้ว มันหมายความว่าอะไรกันแน่？”
“ง่ายมาก ถอดที่ครอบกระจกออกมา”
มู่เซิ่งพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ
หลิ่วมู่เซิงรีบก้าวเข้าไปทันที ถอดที่ครอบกระจกใสๆลงมาวางบนพื้นอย่างระวัง และก็ถือไม้กฤษณามาตรงหน้าของเซิ่งมู่ พูดอย่างเคารพว่า : “คุณมู่ เชิญคุณพูด”
มู่เซิ่งไม่ดูเลยสักแวบเดียว พูดอย่างนิ่งๆว่า : “พลิกมันดูคุณก็รู้แล้ว”
ตกตะลึง หลิ่วมู่เซิงพลิกไม้กฤษณาอย่างระมัดระวัง ตะลึงทันที
เห็นแค่ด้านหลังของไม้กฤษณา กับตำแหน่งที่สัมผัสกับโครงไม้ มีรอยแตกปกคลุมอยู่อย่างแน่นหนา รอยแตกลึกมาก เกรงว่าวางโชว์ไว้ไม่นาน ไม้กฤษณานี้ก็จะแตกเป็นสองส่วนโดยสิ้นเชิง！
“นี่ นี่……
หลิ่วมู่เซิงเห็นก็ตกตะลึงแล้ว