บทที่ 174 ห้างสรรพสินค้าศูนย์การค้าสากลป๋ายต้า

มู่เซิ่งผลักประตูเข้าไปพร้อมยิ้มอย่างนิ่งๆ และไม่ทำตัวเป็นจุดสนใจ แต่บนตัวเผยออร่าของผู้ที่เหนือกว่าอย่างจางๆ ไม่มีลักษณะท่าทางของเศษสวะในเมื่อก่อนเลย นี่ทำให้จ้าวเหมยเหมยรู้สึกประหลาดใจมาก

หรือว่าเศษสวะคนนี้ ทำกิจการอะไรขึ้นมาแล้วจริงๆ？

แต่ว่าไม่นาน จ้าวเหมยเหมยส่ายหน้าแล้ว ขจัดความคิดนี้ออกไปจากสมอง

แม้ว่าจะมีกิจการเล็กๆน้อยๆ งั้นแล้วจะยังไง？สู้ลูกเขยของเธอได้เหรอ？ในสายตาของเธอ มู่เซิ่งเป็นแค่เศษสวะไปตลอดกาล

“มู่เซิ่ง ทำไมแกเพิ่งมาตอนนี้？เราทานอาหารกลางวันกันเสร็จแล้ว เว้นอาหารเหลือไว้ให้แกบางส่วน แต่ว่าแกอย่าลืมล้างถ้วยให้สะอาด ตอนนี้เป็นฤดูร้อน วางไว้ครู่หนึ่งก็มีกลิ่นเหม็นแล้ว” จ้าวเหมยเหมยพูดอย่างดูถูก

ที่แท้ครอบครัวของพวกเขา งานล้างถ้วยขัดตะเกียบถงมู่เป็นคนทำทั้งหมด แต่ว่าตอนนี้มู่เซิ่งมาแล้ว งานแบบนี้ก็ควรจะเป็นเศษสวะอย่างเขาไปทำ

“ไม่จำเป็นแล้ว ผมทานอาหารกลางวันมาแล้ว” มู่เซิ่งส่ายหน้า

เห็นมู่เซิ่งส่ายหน้า ท่าทางที่นั่งลงบนโซฟา จ้าวเหมยเหมยโมโหอยู่ในใจ ไอ้หมอนี่ไม่ริเริ่มที่จะไปล้างถ้วยแล้ว？ดูเหมือนว่าจะทะนงตนแล้วจริงๆ อย่างที่รู้ เมื่อก่อนตอนที่มาบ้านของพวกเขาในทุกๆปี ก็จะยกน้ำชารินน้ำ อย่างกับสุนัขตัวหนึ่งเลยยังไงอย่างนั้น

“มู่เซิ่ง ช่วงนี้แกไปหาเงินที่ไหนมาล่ะ？” จ้าวเหมยเหมยเอ่ยปากพูดทันที ถามอย่างเย็นชา

“ไม่มีอะไรนะ ทำงานบ้านอยู่ที่บ้านเท่านั้นเอง” มู่เซิ่งส่ายหน้าแล้ว

“ไม่ทำงาน？”

จ้าวเหมยเหมยตกตะลึง ไม่ทำงานทำไมถึงได้เย่อหยิ่งขนาดนี้？เธอยิ้มพร้อมพูดว่า : “มู่เซิ่ง ในความคิดของฉันนะ แกหางานทำจะดีกว่านะ แม้ว่าบริษัทของเจียงหว่านค่อนข้างมีเงิน แต่ว่าเป็นผู้ชายต่อให้พูดยังไง ก็จะต้องมีกิจการของตัวเองนะ ถ้าหากลูกเขยของครอบครัวฉันเศษสวะเช่นนั้น ฉันถีบหัวส่งเขาไปตั้งนานแล้ว”

คำหมายที่แฝงอยู่ในคำพูด ถูกเปิดเผยออกมาหมดแล้ว มู่เซิ่งไม่รู้ว่าตัวเองไปล่วงเกินเธอยังไงจริงๆ นับตั้งแต่นั้นมาก็เริ่มลงโทษเขาต่อหน้าผู้คนแล้ว

เขายิ้มแล้ว ขี้เกียจที่จะสนใจ

แต่จ้าวเหมยเหมยเห็นมู่เซิ่งไม่สะทกสะท้าน เธอจะทนได้ยังไง เอ่ยปากเสียดสีต่อไปว่า “โชคดีที่ลูกสาวของฉันหาลูกเขยที่ดีมา เปิดบริษัทของตัวเองแม้ว่าไม่ใหญ่ ในหนึ่งปีก็มีรายได้ถึง3-4ล้านหยวนเลยนะ”

“ว้าว 3-4ล้านหยวน งั้นก็เยอะมากจริงๆนะ” มู่เซิ่งแสร้งเป็นพูดอย่างตกใจ

“แม่ แม่ไม่ต้องพูดแล้ว ก็แค่เปิดบริษัทเล็กๆก็เท่านั้นเอง คิดว่าปีหน้า หาเพิ่มได้6-7ล้านเท่านั้นเอง เฉินเสวียลี่โบกไม้โบกมือ แสร้งทำเป็นพูดถ่อมตน”

ได้ฟังประโยคนี้ จ้าวเหมยเหมยยิ่งได้ใจแล้ว พูดว่า : “มู่เซิ่ง แกดูสิรายได้ต่อปีของลูกเขยฉันเกือบจะทะลุสิบล้านแล้ว ยังถ่อมตัวแบบนี้ แกหัดเรียนรู้จากคนเขาให้มากๆนะ ขอคำแนะนำสักหน่อย ต่อไปจะได้มีอนาคต ”

“ใช่ๆๆๆ ผมจะต้องตั้งใจเรียนให้ดีๆ” มู่เซิ่งพยักหน้าพร้อมพูดกล่าว

“คิกๆ”

เจียงหว่านหัวเราะแล้ว

แม้แต่เขาก็มองออกแล้ว มู่เซิ่งคนนี้กำลังทำส่งๆ ทำแบบขอไปทีกับจ้าวเหมยเหมย

“ที่รัก พวกเราไปช้อปปิ้งกันไหม？ที่นี่มีห้างสรรพสินค้ามาเปิดใหม่มากมาย” ในเวลานี้เจียงหว่านลุกขึ้นยืนพร้อมพูดกล่าว

คนกลุ่มนี้พูดเสียงดังลั่นที่ข้างหูอยู่ตลอด น่ารำคาญเกินไปแล้ว

“ได้” มู่เซิ่งพูดกล่าว

พูดจบ ทั้งสองคนไม่รอให้กลุ่มคนตอบกลับ ก็เดินออกไปทันที

นี่ทำให้จ้าวเหมยเหมยที่เห็นตกตะลึงแล้ว ตอนนี้เธอถึงได้เข้าใจ รู้สึกว่าไอ้หมอนี่กำลังทำแบบส่งเดชกับตัวเองนะ！เธอรู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก เศษสวะคนนี้มีสิทธิ์อะไรมาทำแบบส่งเดชกับตัวเอง？

พูดกล่าวทันที : “พี่ ช่วงนี้ที่นี่เพิ่งเปิดห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง บอกว่าข้างในมีแบรนเนมด์มากมาย กว้างข้างกว่าห้างของเมืองเจียงหนานอีก พวกเจียงหว่านก็ไปกันแล้ว พวกเราก็ไปดูด้วยดีกว่านะ？”

ไปห้างสรรพสินค้า จ้าวเหมยเหมยจะต้องโอ้อวดแน่นอน จ้าวหลินส่ายหน้าพูดปฏิเสธว่า “ช่างเถอะ ฉันไม่อยากไป”

“นี่มีอะไรให้ไม่อยากไปเหรอ？อย่างมาก คุณก็ซื้อของไม่ไหว ฉันจ่ายเงินแล้วกัน” จ้าวเหมยเหมยยิ้มพร้อมพูดกล่าว