#บทที่ 175 ไม่ให้ลองเสื้อผ้า？

หลี่ฟางฟางในฐานะที่เป็นพนักงานขายผู้หญิงในร้าน มีความสามารถในการสังเกตและวิเคราะห์เหตุการณ์ได้รอบด้าน หลังจากที่มู่เซิ่งเดินมาที่ชั้นสี่ เธอก็สังเกตเห็นแล้ว แต่งตัวเสื้อผ้าที่ขายตามข้างทางทั้งตัว ไม่มีตัวไหนเป็นแบรนเนมด์ ลักษณะแบบนี้ไม่เข้ากันกับชั้นสึ่ที่ระดับไฮเอนด์ คิดไม่ถึงว่าท้ายที่สุด จู่ๆมู่เซิ่งก็เดินมาในร้านของพวกเขาแล้ว

หลี่ฟางฟางไม่อยากต้อนรับมาก คิดว่ามู่เซิ่งแค่มาเดินดูสักรอบ ก็เดินจากไปเอง คิดไม่ถึงว่าเห็นไม่มีใครมาต้อนรับ มู่เซิ่งก็ตะโกนพูดขึ้นมาแล้ว

เนื่องจากกฎของภายในร้าน หลี่ฟางฟางทำได้เพียงลุกขึ้นยืน แต่ว่าในใจของเธอ ด่าทอมู่เซิ่งไปรอบหนึ่งแล้ว

ผู้ชายธรรมดาจนๆแบบนี้ จะซื้อเสื้อผ้าในร้านไหวได้ยังไงกันล่ะ ฉวยโอกาสออกไปให้โดยเร็วดีกว่านะ

“สวัสดีค่ะคุณผู้ชาย ขอสอบถามว่าคุณต้องการอะไรคะ อยากซื้อเสื้อผ้าราคาเท่าไหร่คะ？” หลี่ฟางฟางเอ่ยปากพูด เน้นย้ำคำว่าราคาสองคำนี้เป็นพิเศษ

ความหมายแฝงของเธอ กำลังเตือนมู่เซิ่งว่า เสื้อผ้าที่นี่ราคาแพงมาก ไม่ใช่เสื้อผ้าที่ผู้ชายจนๆอย่างเขาจะซื้อไหว

ใครจะรู้มู่เซิ่งทำอย่างกับไม่ได้ยินยังไงอย่างนั้น ยิ้มเห็นฟันแล้ว “ไม่เป็นไร ภรรยาของฉันซื้อให้ฉัน”

นึกไม่ถึงว่าเป็นแมงดาเกาะผู้หญิงด้วย！

ในเวลานี้ หลี่ฟางฟางก็ยิ่งดูถูกมู่เซิ่งอยู่ในใจมากยิ่งขึ้นแล้ว

คนที่แม้แต่เสื้อผ้าก็ให้ภรรยาซื้อให้ จะประสบความสำเร็จอะไร？

“งั้นคุณค่อยๆเลือกนะคะ！”

ในใจของหลี่ฟางฟางดูถูกมาก แต่ก็จนปัญญาทำอะไรมู่เซิ่งไม่ได้ ทำได้เพียงกระทืบเท้าอย่างโมโห หันหลังเดินจากไป

อีกฝ่ายเดินจากไป มู่เซิ่งก็มีความสุขสบายๆ เลือกเสื้อผ้ากับเจียงหว่านด้วยกันสองคน

ต้องพูดว่า สายตาของเจียงหว่านค่อนข้างเฉียบคมเลยทีเดียว เลือกเสื้อผ้าสองตัว จับดูแล้วสบายมาก สวมใส่บนตัวไม่รู้สึกว่าไม่สบายใดๆเลยด้วยซ้ำ แนบตัวกว่าชุดชั้นใน

“ที่รัก ฉันไปลองเสื้อสองตัวนี้ก่อนนะ” มู่เซิ่งหยิบเสื้อที่เจียงหว่านเลือก เดินไปที่ห้องลองเสื้อผ้า

แถมยังได้ยินเสียงที่ดูถูกถากถางของหลี่ฟางฟางจากด้านหลังด้วย เธอพูดอย่างไม่พอใจว่า : “ระวังหน่อยนะ เสื้อผ้าพวกนี้ราคาแพงมาก！”

มู่เซิ่งไม่ได้หันหน้ากลับมา เดินเข้าไปในห้องลองแล้ว

“ฟางฟาง เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ？”

พนักงานขายอีกสองคนกำลังเล่นโทรศัพท์ เห็นหลี่ฟางฟางเดินกลับมาอย่างโมโหมาก พูดถามว่า : “ทำไมเธอกลับมาไวขนาดนี้ล่ะ？เขาพูดอะไรหรือเปล่า ผู้ชายจนๆคนนี้ออกไปไหม？”

“จะออกไปได้ยังไง เขายังลองเสื้อผ้าอีกนะ เธอรู้ไหม ผู้ชายจนๆคนหนึ่ง แม้แต่เสื้อผ้าก็อาศัยให้ผู้หญิงซื้อให้ ไร้ค่าจริงๆเลย” หลี่ฟางฟางต้อนรับอย่างเย็นชา สีหน้าจะดีได้ยังไงกันเชียว พูดอย่างขบเคี้ยวเขี้ยวฟันด้วยความเกลียดชังว่า: “ฉันคาดว่า เขาถ่ายรูปอยู่ในห้องลองชุด หลังจากนั้นก็โพสต์ลงโมเม้นท์วีแชทแสร้งทำว่าซื้อใส่ คนแบบนี้ฉันเห็นมาเยอะแล้ว จะซื้อเสื้อผ้าในนี้ได้ยังไงกัน”

“วัยรุ่นในปัจจุบันนี้ คิดอยากจะชิงดีชิงเด่นกันจริงจังเกินไป”

“ใช่ โชคดีที่ยังมีแฟนสาว คิดว่าอีกหน่อยก็ต้องเลิกกัน”

“ใช่ๆๆ” ผู้หญิงอีกคนถือโทรศัพท์ไอโฟนที่เธอเพิ่งซื้อมา เหมือนว่าตระหนักได้อย่างลึกซึ้ง “ฉันรู้จักเด็กผู้หญิงที่เรียนมหาวิทยาลัยคนหนึ่ง เพื่อที่จะซื้อโทรศัพท์ไอโฟนที่ออกมาใหม่ ก็ไปร่วมเตียงนอนกับผู้ชายที่อายุมากกว่าเธอถึง20กว่าปี จุ๊ๆ อายุของผู้ชายคนนั้น ก็เป็นพ่อของเธอได้เลยนะสิ”

“โธ่”

หลี่ฟางฟางสายหน้าพร้อมถอนหายใจ “สังคมปัจจุบันนี้ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”

พวกเขาถอนหายใจที่หน้าเคาน์เตอร์ทันที เจียงหว่านไม่ได้ยินสักประโยค นั่งอยู่บนโซฟา รอมู่เซิ่งออกมาอย่างรอคอย

ไม่นาน มู่เซิ่งสวมใส่ชุดสูทเดินออกมาแล้ว

เจียงหว่านนั่งอยู่บนโซฟา หลังจากที่เห็นมู่เซิ่ง หน้าแดงก่ำทันที

นึกไม่ถึงว่ามู่เซิ่ง จะสวมใส่สูทออกมาได้อย่างหล่อเหลาชวนให้คนหลงใหลขนาดนั้น

“ทำไมเหรอ？ดูไม่ดีเหรอ？”