บทที่ 236 ทุบแตก

ในตอนนี้ เจี่ยงฉู่เหมือนกับจับจุดอ่อนได้ ชี้ไปทางมู่เซิ่งแล้วด่าอย่างสาดเสียเทเสีย “หึหึ เถ้าแก่หลายท่านนี้ สามารถดูออกได้ว่าหินชุบเลือดชิ้นนี้เป็นของจริง มีเพียงคุณที่พูดว่าเป็นของปลอม! หินชุบเลือดของล้ำค่าแบบนี้ ขายให้กับคนขยะแบบคุณถึงจะเสียเปล่า!”

พูดจบ เขาหันหน้าไปพูดกับ จางสวี้ทันที “ผู้อาวุโสท่านนี้ เมื่อครู่ที่คุณพูดว่าจะซื้อหินชุบเลือดของฉัน ยังเชื่อถือได้อยู่ไหม?”

“แน่นอนว่าพูดคำไหนคำนั้น เพียงแค่คุณยอมขาย ก็ยังคงราคานั้น สี่สิบล้าน!” จางสวี้ลูบเคราพูดอย่างสบายใจ

ฮ่าฮ่า นี่ยิ่งแสดงยิ่งฮึกเหิม?

มองดูใบหน้าที่จริงจังของพวกเขาทั้งคู่ มู่เซิ่งอดหัวเราะออกมาไม่ได้ ฝีมือการแสดงเกินความจริงไปหน่อยไหม หากไปเป็นนักแสดง รับรองว่าบี้หนุ่มหน้าอ่อนเหล่านั้นในตอนนี้ได้แน่

“คุณคิดว่าผมดูไม่ออกหินชุบเลือด?” มู่เซิ่งหยิบหินชุบเลือดขึ้นมา ยิ้มแล้วถาม

“ถ้าคุณรู้ถึงจะแปลก!” เจี่ยงฉู่สีหน้าไม่เชื่อ

“ที่มาของหินชุบเลือด เนื่องจากวิธีการก่อตัวของหยกที่พิเศษ หยกก่อตัวภายใต้พื้นดิน และในตอนนี้ ก็มีเลือดของสัตว์ไหลเข้าสู่พื้นดิน หยดลงบนหยก ดังนั้นถึงได้ก่อตัวเป็นหินชุบเลือดที่พิเศษแบบนี้”

“ในนั้นมีหลายปัจจัยมากมาย รวมทั้งคุณภาพวัสดุของหยก และคุณภาพของเลือดสดและปัญหาอื่นๆ ดังนั้นปัจจัยการก่อตัวของหินชุบเลือดชนิดนี้ยากลำบากมากๆ มีเพียงแค่หินชุบเลือดตามธรรมชาติเท่านั้น ถึงจะมีรอยเลือดปะปนอยู่”

“หินชุบเลือดชิ้นนี้บนมือของคุณ ถึงแม้จะมีเส้นเลือด แต่เห็นได้ชัดว่าถูกทำลอกเลียนแบบออกมา พวกคุณนำหยกของราชวงศ์ซีฮั่นชิ้นหนึ่งใส่ลงในเลือดสด ผ่านความร้อนสูง ถึงทำให้เกิดเส้นเลือดในหินหยก”

พูดถึงตรงนี้ มู่เซิ่งนำหินชุบเลือดในมือเคาะกับเคาน์เตอร์กระจกใส มองไปทาง เจี่ยงฉู่ ใบหน้าแฝงรอยยิ้ม “พวกคุณก็ไม่เสียดายเลยจริงๆ ถึงได้นำหยกของราชวงศ์ซีฮั่นทำเป็นของปลอม นี่กล้าลงทุนจริงๆ”

“เพียงแต่ ทำได้เพียงแค่ใช้หลอกนักอัญมณีศาสตร์เหล่านั้นที่ความรู้ไม่ถึงแค่นั้นแหละ สำหรับฉัน นี่ก็คือของปลอมขยะชิ้นหนึ่ง!”

น้ำเสียงแสบหู คำพูดมีพลัง!

ในตอนนี้ ทุกคนที่ยืนล้อมรอบ ตกตะลึงกันหมด

คำพูดที่เจ้าหนุ่มคนนี้พูดมีเหตุผลทั้งนั้น

หรือว่าหินชุบเลือดชิ้นนี้เป็นของปลอมจริงๆ?

เพราะว่าพวกเขาก็เหมือนกับเลขาหมี่รั่วอวี้ เคยได้ยินชื่อเสียงของหินชุบเลือด แต่ความเป็นจริง ไม่เคยได้เห็นกับตา

ได้ฟังคำพูดประโยคสุดท้ายของมู่เซิ่ง หินชิ้นนี้ ใช้เพียงเพื่อหลอกลวงนักอัญมณีศาสตร์ที่ความรู้น้อยนิดเหล่านั้นแค่นั้นแหละ พวกเขาสีหน้าซับซ้อน อยากจะปล่อยความโมโห แต่กลับหาคำพูดโต้กลับมู่เซิ่งไม่ได้

หมี่รั่วอวี้ดวงตาเป็นประกาย จ้องมองมู่เซิ่ง

มู่เซิ่งพูดแนะนำเกี่ยวกับหินชุบเลือด เธอเคยเห็นในหนังสือ แต่ไม่ได้รู้ดีเหมือนกับมู่เซิ่งขนาดนั้น รายละเอียดของรอยเลือดในหินชุบเลือด เธอยิ่งไม่รู้อะไรเลย

แต่ว่า...

เขารู้เรื่องเหล่านี้ได้อย่างไร?

“คุณ คุณโกหก!”

ถูกเปิดเผยต่อหน้าทุกคน เจี่ยงฉู่จะยอมรับได้อย่างไร เรื่องแบบนี้ถ้าหากถูกจับได้ พวกเขาจะมีปัญหาใหญ่โต!

“พ่อหนุ่ม ถึงแม้คำพูดของคุณจะเป็นความจริง พูดเหมือนเป็นเช่นนั้น แต่ทุกเรื่องจะต้องมีหลักฐาน ฉันจะรู้ได้อย่างไรว่า คุณไม่ได้เป็นเพราะฉันซื้อหินชุบเลือดชิ้นนี้ไว้ถึงได้อิจฉาใส่ร้ายป้ายสี?” จางสวี้พูดอย่างรู้สึกไม่ยุติธรรม

“ใช่ แน่จริง คุณเอาหลักฐานออกมาสิ!”

เจี่ยงฉู่หน้าเปลี่ยนสี ยิ้มเยาะไม่หยุด

คนที่อยู่รอบๆ พากันพยักหน้า

ไม่ผิด พูดเยอะแยะขนาดนั้น ต่อให้ละเอียดแค่ไหน ก็แค่ปากพูดไม่มีหลักฐาน อยากให้พวกเขาเชื่อ จะต้องเอาหลักฐานออกมาถึงจะถูก

หมี่รั่วอวี้และผู้จัดการสายตามองไปทางมู่เซิ่งทันที

โดยเฉพาะ หมี่รั่วอวี้ ดวงตากลมโต เปล่งประกายความสงสัย และหวาดกลัว

เธอก็อยากจะรู้ มู่เซิ่งจะรับมือกับเรื่องนี้อย่างไร

ส่วนเรื่องที่หวาดกลัวคือ ถ้าหากเธอใช้เงินสามสิบล้านซื้อหินชุบเลือดที่ทำเลียนแบบขึ้นชิ้นนั้นไว้ ตัวเองก็จบเห่ นอกจากถูกไล่ออกติดคุก ก็ไม่มีตัวเลือกที่สองแล้ว