บทที่ 274 เชิญกู่ชิงเสวียนไปกินข้าว

"คุณ?"

เหอเหยียนนีผงะและมองไปที่มู่เซิ่ง

ทันใดนั้น เธอส่ายหัวและถอนหายใจและพูดว่า"คุณมู่ หยุดล้อเล่นได้แล้ว ฉันรู้ว่าคุณมีใจที่จะช่วยบ้านเอื้อเฟื้อ แต่คุณไม่มีงานและไม่มีรายได้ คุณจะช่วยบ้านเอื้อเฟื้อได้อย่างไร?"

ในสายตาของเหอเหยียนนีคำพูดของมู่เซิ่งเป็นเพียงเจตนาที่ดีเท่านั้น

"ผมรู้จักคนใหญ่คนโตสองสามคนในเจียงหนาน ผมสามารถเกลี้ยกล่อมพวกเขาให้ช่วยบ้านเอื้อเฟื้อได้"มู่เซิ่งกล่าว

“นี่ เป็นเรื่องจริงหรือ?” เหอเหยียนนีตกตะลึง

หากคนใหญ่คนโตในเจียงหนานยอมยื่นมือมาช่วย ไม่ ขอเพียงตระกูลชั้นสองยอมให้ความช่วยเหลือ ความลำบากในบ้านเอื้อเฟื้อก็จะผ่านพ้นไปได้อย่างแน่นอน

"เป็นความจริงแน่นอน"

มู่เซิ่งพยักหน้าและกล่าว

"คุณน้าเหอคุณไม่ต้องห่วง มู่เซิ่งเก่งมากๆ เขารู้จักคนใหญ่คนโตมากมาย"ฉู่อีอีพูดอยู่ข้างๆ เมื่อวานเธอเห็นฉากที่มู่เซิ่งทำให้สองพ่อลูกของตระกูลจูกลัวจนฉี่เกือบราด ถ้าตอนนี้ยื่นมือออกมาช่วย ต้องไม่มีปัญหาแน่นอน

เมื่อเห็นฉู่อีอีพูดเช่นนั้น เหอเหยียนนีก็แสดงสีหน้าที่มีความสุข เธอพยักหน้าอย่างรวดเร็วและพูดว่า"ขอบคุณ ขอบคุณจริงๆคุณมู่"

“มันก็แค่เรื่องเล็กน้อย”มู่เซิ่งยิ้มและโบกมือ

หลังจากที่เขาและฉู่อีอีจากไป เขาก็ส่งฉู่อีอีไปโรงเรียนก่อนแล้วจึงนั่งรถกลับ เขาเติบโตมาโดยลำพังในกองทัพตั้งแต่ยังเด็ก และเขารู้ความรู้สึกของเด็กกำพร้าดีที่สุด

ถ้าไม่ใช่เพราะไม่อยากให้คนอื่นรู้ แม้ว่าเขาจะบริจาคเงินด้วยตัวเองเพื่อแก้ปัญหาของบ้านเอื้อเฟื้อ ก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา

มู่เซิ่งกลับไป และพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้กับเจียงหว่านภรรยาของเขา

เจียงหว่านเป็นคนที่มีจิตใจเมตตามาก เธอเต็มใจช่วยอย่างแน่นอน แต่ความช่วยเหลือแค่นี้ยังไม่พอ ตระกูลเจียงเป็นเพียงบริษัทตกแต่ง และตอนนี้บริษัทอสังหาริมทรัพย์จำเป็นต้องเข้าแทรกแซงเพื่อหาสถานที่ใหม่ให้บ้านเอื้อเฟื้อพักอาศัย

ดังนั้น มู่เซิ่งจึงนึกถึงตระกูลกู่

นอกจากมู่ซื่อ กรุ๊ปแล้ว ยังเป็นตระกูลอสังหาริมทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุดในเจียงหนาน

“ฮาโหล มู่เซิ่ง ในที่สุดคุณก็ยอมโทรหาฉันสักทีนะ?”

หลังจากที่กู่ชิงเสวียนรับสาย มือของเธอก็สั่น

ช่วงนี้คุณปู่ออกจากเจียงหนาน โดยบอกว่าเขามีธุระด่วนต้องไปที่เยียนจิงและตอนนี้ ในตระกูลกู่เหลือเธอตัวคนเดียว แต่คุณปู่ไม่อนุญาตให้เธอไปหามู่เซิ่ง ดังนั้นเธอจึงอยู่แต่บ้านทุกวัน แทบจะขึ้นราแล้ว

“ใช่ ไม่เจอกันนานเลย ผมมีเรื่องอยากรบกวนคุณหน่อย วันนี้คุณว่างไหม?” มู่เซิ่งถามตรงๆ

"ฉันว่าง ว่างแน่นอน"หลังจากกู่ชิงเสวียนพูดอย่างนั้น เธอรู้สึกเสียใจเล็กน้อย โดยคิดว่าสาวๆควรรักนวลสงวนตัวมากกว่านี้ เธอจึงพูดอีกครั้ง"ฉันยังไม่ได้ทานอาหารเย็นเลย ถ้าคุณมีธุระอยากรบกวนฉัน เลี้ยงอาหารเย็นฉัน มันไม่มากเกินไปใช่ไหม?"

“ไม่มากเกินไปเลย”มู่เซิ่งส่ายหัวของเขา

"ถ้างั้นก็ตามนี้นะ มีร้านอาหารใหม่ในใจกลางเมืองเพิ่งเปิดวันนี้ ฉันจะไปกิน!"กู่ชิงเสวียนกล่าว

“ได้ ผมจะไปหาคุณที่ตระกูลกู่เดี๋ยวนี้”หลังจากที่มู่เซิ่งพูดจบ เขาก็วางสายไป

"เย้!"

กู่ชิงเสวียนกระโดดขึ้นจากเตียงด้วยความตื่นเต้น เต้นไปเรื่อย และในที่สุดก็กลิ้งลงมาอย่างรวดเร็ว นั่งบนโต๊ะเครื่องแป้งและเริ่มแต่งหน้าแต่งตา

มู่เซิ่งคนนี้ จะมาแล้ว

รถของมู่เซิ่งได้รับคำสั่งจากกู่มู่สวีนแล้ว ดังนั้นเมื่อเขาเข้าไปในบ้านของตระกูลกู่ เขาจึงไม่ถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเหล่านั้นห้ามไว้ มู่เซิ่งจอดรถตรงชั้นล่างของตระกูลกู่ และเรียกชื่อกู่ชิงเสวียนอยู่ที่หน้าประตู

"รอสักครู่ จะเสร็จแล้ว"กู่ชิงเสวียนตอบกลับที่ชั้นบน

เธอตื่นเต้นเกินไป