บทที่ 303 ใครกล้า

เมื่อมองไปที่ท่าทีข่มขู่ของจางเสวียนหลง ความรู้สึกโชคเพียงอย่างเดียวในใจของ หวงกางก็หายไปจนหมด

จางเสวียนหลงผู้นี้ดูเคารพมู่เซิ่งมาก มันไม่เหมือนจ้างมาด้วยเงินตามที่เขาคิดเลย

ในเวลาเดียวกัน เขายังคงมีข้อสงสัยอย่างมากในใจของเขา ตัวตนของมู่เซิ่งคืออะไร คนที่เป็นไอ้กระจอกที่ไม่ได้เรื่องตามข่าวลือ จะได้รับเกียรติให้เป็นแขกวีไอพีของท่านหลงได้อย่างไร?

เขาไม่กล้าอยู่ที่นี่นาน ดังนั้น เขาจึงปล่อยให้ผู้ใต้บังคับบัญชาแบกลูกชายที่หมดสติไว้บนหลัง แล้วรีบออกจากที่นี่ ในสถานการณ์ปัจจุบัน การช่วยเหลือลูกชายของเขาสำคัญที่สุด

ทุกคนในที่นั้นเงียบกริบ

พวกเขาหลายคนเคยได้ยินชื่อของท่านหลง ดังนั้น พวกเขาจึงรู้สึกเกรงกลัวชายที่อยู่ตรงหน้ามาก แม้ว่าจะไม่เคยได้ยิน แต่ได้เห็นผู้ใต้บังคับบัญชาจำนวนมากยืนอยู่ในระยะไกลก็ทำให้ตกตะลึงมากแล้ว

เดิมที พวกเขาคิดว่าผู้ใต้บังคับบัญชาของหวงกางจะทุบจนมู่เซิ่งคุกเข่าลง และแม้กระทั่งมู่เซิ่งจะสู้กับพวกเขาตัวคนเดียว แต่ทุกคนไม่คาดคิดว่าเหตุการณ์นี้จะเป็นเช่นนี้

ปรากฎว่ามู่เซิ่งนำคนจำนวนมากกลับมา และด้วยท่าทีบดขยี้ ชนะฝ่ายหวงกางอย่างสมบูรณ์

และกดจนทุกคน ไม่มีใครพูดได้

หลังจากที่หวงกางพาลูกชายของเขาจากไป เขาก็ไปโรงพยาบาลบนเกาะทันที เมื่อเห็นอาการที่รุนแรงเช่นนี้ โรงพยาบาลก็ทำอะไรไม่ถูก พวกเขาทำได้เพียงพันผ้าพันแผลอย่างง่ายๆ จากนั้นจึงให้หวงกางพวกเขาพาไปโรงพยาบาลใหญ่

หวงกางไปอย่างรวดเร็ว เรียกเรือลำเล็กและออกเดินทางไปที่เจียงหนาน

“ลุงหวง ผม...”

บนเรือ เจิ้งซินซินมองไปที่หวงกางด้วยสายตาที่หวาดกลัว เธอกับหวงอวี่รักกันดี และพวกเขาก็ได้พบกับพ่อแม่ของกันและกันแล้ว ไม่เช่นนั้น พวกเขาคงไม่มาที่เกาะนี้เพื่อถ่ายภาพแต่งงานหรอก แต่เรื่องของหวงอวี่และมู่เซิ่งนั้น เป็นเพราะเธอคนเดียว

“ไอ้นางสารเลว ยังมีหน้ามาเรียกผมว่าลุงอีกเหรอ?”

หวงกางตบหน้าของเจิ้งซินซินอย่างแรง ทำให้เจิ้งซินซินล้มลงบนเรือและเกือบตกทะเลจากขอบ

“ผมฟังจากลูกชายของผมแล้วว่า คุณยั่วยุใครไม่ดีแต่เสือกไปยั่วยุมู่เซิ่ง ตอนนี้ลูกชายของผมขาหัก กลายเป็นคนพิการ แม่ทั้งหมดเป็นเพราะแก ไอ้นางสารเลว!”

“ผมจะบอกคุณนะว่า คุณจะต้องรับผิดชอบชีวิตที่เหลือของลูกชายผม หากคุณกล้าฉวยโอกาสนี้หลบหนี กูจะฆ่าทั้งครอบครัวของมึง!”

ใบหน้าของเจิ้งซินซินซีดเซียว

เมื่อกี้ที่เธอมาหาหวงกางเพราะหวงอวี่กลายเป็นคนไร้ประโยชน์แล้ว เธอเริ่มเกลียดขี้หน้าหวงอวี่ ดังนั้นเธอจึงต้องการหาข้ออ้างในการเลิก แต่ก่อนที่เธอจะได้เปิดปากของเธอ หวงกางก็ขวางทุกทางออกของเธอไปหมด

เธอจะต้องอยู่กับคนพิการคนนี้ตลอดไปจริงๆเหรอ?เธอไม่เต็มใจ แต่ครอบครัวของเธอ ไม่สามารถทำให้หวงกางขุ่นเคืองได้เลย

เมื่อคิดถึงตรงนี้ กับอนาคต เจิ้งซินซินเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

"อู๋หนานฝ่า ผู้นำของตระกูลอู๋มาแล้ว!"

“เขามาจริงเหรอ แม่เจ้า ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะไม่จบลงง่ายๆอย่างแน่นอน”

"ท่านหลงเพิ่งมา และตอนนี้แม้แต่อู๋หนานฝ่าก็มาแล้ว งานประมูลวันนี้คุ้มค่าจริงๆ"

ขณะที่หวงกางจากไป ก็มีเสียงอุทานอย่างกะทันหันในฝูงชน ขณะที่ทุกคนหันไปมอง อู๋หนานฝ่าได้เดินออกจากฝูงชนแล้ว โดยไม่กลัวคนที่จางเสวียนหลงนำมา และยืนด้านหน้าของมู่เซิ่งและเปาหาร

เพราะข้างหลังเขา มีคนกลุ่มใหญ่มารวมตัวกันด้วย

แต่ที่มู่เซิ่งประหลาดใจก็คือ อู๋ซื่อซวินไม่มา

“เปาหารคุณนี่มันหยิ่งจริงๆ ผมมาที่งานประมูลหลงหางของคุณ แต่คุณยังยืนอยู่ตรงนั้น ถ้าเป็นเมื่อก่อน คุณคงออกมาต้อนรับผมนานแล้ว”มองไปที่ชายที่มีพุงโตตรงหน้า อู๋หนานฝ่าพูดอย่างไม่พอใจ