ตอนที่ 302 หวงอวี่กลายเป็นพิการ

ในระยะไกล เงาดำหนาทึบปรากฏขึ้น เหมือนแสงระเรื่อของดวงอาทิตย์ตกดิน แต่เมื่อทุกคนมองดูอย่างละเอียด ก็พบว่าเงาดำนั้นเป็นเงาที่ประกอบขึ้นจากกลุ่มคน เมื่อมองไป เต็มไปด้วยผู้คน!

ซู่!

ฝูงชนอดไม่ได้ที่จะอ้าปากค้างและสูดลมหายใจเข้าลึก ฝูงชนล้นหลาม ให้ตายเถอะ มีกี่คนกันนะ

บูมๆๆ——

เสียงฝีเท้าไม่ได้จงใจทำให้ดัง แต่เป็นเสียงฝีเท้าที่สม่ำเสมอและพร้อมเพรียงกัน เมื่อฝูงชนเข้ามาใกล้ เสียงก็ดังก้องมากขึ้นเรื่อยๆ เหมือนเสียงฟ้าร้อง เสียงฝีเท้าดูเหมือนจะเหยียบหัวใจของทุกคน ทำให้ทุกคนรู้สึกหวาดกลัว

สีหน้าของหวงกางก็เปลี่ยนไป คนพวกนี้มาจากไหนเหรอ?

คนเหล่านั้นแห่กันไปที่หน้าประตูบริษัทหลงหางอย่างรวดเร็ว พวกเขาหนาแน่นมากจนล้อมรอบคนของหวงกางรวมถึงผู้ชม รวมๆแล้วประมาณ300 กว่าคน

หวงอวี่ถูกรายล้อมไปด้วยผู้คนมากมาย ขาของเขาสั่น ถ้าไม่ได้รับการพยุงจากลูกน้องของเขา เขาคงยืนไม่ได้แล้ว

ลูกน้องของเขาก็ไม่ต่างกัน ล้วนมีสีหน้าหวาดกลัว พวกเขาไม่เคยเห็นฉากใหญ่เช่นนี้มาก่อนเลย

หวงกางมองไปรอบๆ และเมื่อเขาเห็นจางเสวียนหลง สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปและพูดว่า"จางเสวียนหลง คุณหมายถึงอะไร คนเหล่านี้เป็นของคุณเหรอ?"

แม้ว่าเขาหวงกางจะไม่เก่งเท่าท่านหลง แต่ในอำเภอซานเซี่ยงเขาก็ใหญ่ไม่แพ้ใคร ดังนั้นเขาจึงยังมีความมั่นใจอยู่บ้างในการเผชิญหน้ากับท่านหลง

อย่างไรก็ตาม จางเสวียนหลงก้าวออกมาจากฝูงชน โดยไม่มองไปที่ หวงกางเลย ต่อหน้ามู่เซิ่งและคุกเข่าข้างหนึ่งลงโดยตรง

"ท่านมู่ โปรดยกโทษให้ผู้ใต้บังคับบัญชาด้วยที่มาสาย!"

"ท่านมู่ โปรดยกโทษให้ผู้ใต้บังคับบัญชาด้วยที่มาสาย!"

"ท่านมู่ โปรดยกโทษให้ผู้ใต้บังคับบัญชาด้วยที่มาสาย!"

เมื่อจางเสวียนหลงเอ่ยปาก ผู้ใต้บังคับบัญชาทั้งหมดที่อยู่ข้างหลังเขาก็คุกเข่าลงต่อหน้ามู่เซิ่งโดยพร้อมเพรียงกัน

ฉากนั้นยิ่งใหญ่ ตระการตาอย่างหาที่เปรียบมิได้

หวงกาง หวงอวี่และคนอื่นๆ รวมถึงเจิ้งซินซินและคนอื่นๆที่กำลังรอดูฉากสนุกๆอยู่นั้นตกตะลึงอย่างสมบูรณ์

พวกเขาตกใจมากกับเหตุการณ์ตรงหน้า จนพูดไม่ออก

ผู้คนหลายร้อยคนคุกเข่าต่อหน้าคนๆเดียว ฉากนี้ตะลึงโลกทัศน์ของพวกเขาเลยแหละ!ในชีวิตนนี้พวกเขาไม่เคยเห็นฉากที่เกินจริงเช่นนี้มาก่อนเลย!

“ลุกขึ้นเถอะ”มู่เซิ่งยกมือขึ้นอย่างสบายๆ ด้วยใบหน้าที่ไร้อารมณ์

"ครับ!"

"ครับ!"

"ครับ!"

ผู้คนหลายร้อยคนตะโกนพร้อมเพรียงกัน และการเคลื่อนไหวของพวกเขาทำให้ทุกคนตกใจอีกครั้ง

ในเวลานี้ ออร่าของฝั่งหวงกางได้หายไปนานแล้ว

ก็แหงล่ะสิ หวงกางนำคนมาเพียงห้าสิบหรือหกสิบคน แม้ว่าจะนับทั้งหมด แต่ก็ไม่ถึงหนึ่งในห้าของจางเสวียนหลง บวกกับตอนที่จางเสวียนหลงมา ออร่าของเขาพุ่งมากจนแม้แต่หวงกางเองก็ตกใจจนสั่นไปทั้งตัว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงแก๊งค์ลูกน้องที่เขาพามา

“คุณหมายความว่า ฝ่ายที่มีคนมาก ฝ่ายนั้นก็จะชนะ?”มู่เซิ่งหันกลับมาและพูดซ้ำกับหวงกาง

แต่ผลกระทบของคำพูดเหล่านี้ที่มีต่อหวงกางนั้นแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

สีหน้าของหวงกางเปลี่ยนไป มืดมนเป็นเวลานาน ก่อนที่เขาจะกัดฟันและพูดด้วยเสียงต่ำ"ได้ ถือว่าคุณเก่งที่สามารถหาจางเสวียนหลงมาได้ เราไปกันเถอะ!"

พูดจบ เขาก็พาหวงอวี่กับเจิ้งซินซินและเตรียมจะจากไป แต่เพิ่งจะก้าวออกไป ก็ถูกจางเสวียนหลงขวางทางไว้

“คุณมู่ไม่ได้ให้พวกคุณไป พวกคุณก็คิดจะไปจากที่นี่เหรอ?”

ด้วยการเย้ยหยันที่มุมปากของหวงกาง เขาพูดว่า "จางเสวียน คุณบ้าหรือเปล่า ผมรู้ว่าผู้ชายคนนี้ใช้เงินในการเชิญคุณมา แต่คุณไม่จำเป็นต้องเรียกว่าคุณมู่ คุณมู่ด้วยความเคารพแบบนี้หรอกใช่ไหม?คุณก็น่าจะรู้ว่าเขาเป็นลูกเขยไร้ประโยชน์ของตระกูลเจียงใช่ไหม?”

ในสายตาของหวงกางเป็นไปไม่ได้ที่มู่เซิ่งกับจางเสวียนหลงจะมีอะไรเกี่ยวข้องกัน เพราะท้ายที่สุดแล้ว จางเสวียนหลงเป็นบุคคลที่มีอำนาจมากที่สุดในเจียงหนานแล้ว ในเจียงหนานมีใครเก่งกว่าเขาอีก?สิ่งเดียวที่เขาคิดได้ก็คือ จางเสวียนหลงได้รับการว่าจ้างจากมู่เซิ่งด้วยเงิน

เพื่อป้องกันการแก้แค้นของอู๋ซื่อซวิน เขาจึงจ้างคนมาเยอะขนาดนี้

จางเสวียนหลงมองไปที่หวงกาง และพูดอย่างเย็นชา"หวงกาง คุณไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาใช่ไหม?"

หวงกางส่งเสียงอย่างเย็นชาและไม่พูดอะไร

คุณจางเสวียนหลงเป็นเพียงบอดี้การ์ดที่มู่เซิ่งเชิญมา กล้าทำอะไรกับผมเหรอ?แม้ว่าคุณจะทำลายผมได้ แต่ตัวคุณเองก็ต้องได้รับความเสียหายเหมือนกัน เขาไม่เชื่อว่าจางเสวียนหลงจะกล้าต่อสู้กับเขาเพื่อเงินเพียงเล็กน้อย

หวงกางเป็นเช่นนี้ ก็เพราะภาพลักษณ์ของมู่เซิ่งที่เป็นคนขี้ขลาดนั้นยากที่จะลบจากหัวของเขา

เพราะคนที่แบกรับชื่อเสียงว่ากระจอกและไม่ได้เรื่องมาสามปี จู่ๆก็เปลี่ยนตัวตนของเขา บอกว่าเขาคือหัวหน้าใหญ่ ไม่ว่าใครก็ยากที่จะเชื่อมัน

หากเป็นเมื่อก่อน โดยทั่วไปแล้วจางเสวียนหลงจะไม่แตะต้องหวงกางแน่นอน เพราะสิ่งที่เขาพูดนั้นถูกต้อง หากทำร้ายหวงกาง ตัวเขาก็จะได้รับความเสียหายเหมือนกัน เขาจะไม่ทำเรื่องแบบนี้แน่นอน ดังนั้นอำเภอซานเซี่ยงและเจียงหนานจึงอยู่ของใครของมันมาโดยตลอด

แต่ตอนนี้แตกต่างออกไป หวงกางคนนี้ กล้าที่จะลงมือกับมู่เซิ่ง เขาจางเสวียนหลง จะลงมือกับหวงกางแน่นอน!

เพียงแต่ว่า ตอนนี้ที่เขายังไม่ได้เคลื่อนไหว เพราะเขาไม่ได้รับคำสั่งจากมู่เซิ่ง

หวงกางเห็นจางเสวียนหลงยืนอยู่ที่เดิม ไม่ขยับเขยื้อน คิดว่าเขากลัวแล้วและพูดอย่างได้ใจ"จางเสวียนหลง ในวงการเรียกคุณว่าท่านหลงด้วยความเคารพ งั้นตอนนี้ผมก็ให้เกียรติคุณ และเรียกคุณว่าท่านหลง"