บทที่ 308 การยอม

เพียงไม่กี่วินาที อู๋หนานฝ่าก็ตื่นขึ้นมา

ไม่ใช่ว่าเขามีความสามารถในการฟื้นตัวที่ดี แต่เขาถูกปลุกด้วยการตบสองครั้งของมู่เซิ่ง

เขามองไปที่อู๋หนานฝ่าอย่างเย็นชา และถามคำถามก่อนหน้านี้ซ้ำอีกครั้ง"ลูกชายของคุณ ตอนนี้อยู่ที่ไหน"

"ผม ผม..." ใบหน้าของอู๋หนานฝ่าซีดเซียว ทำไมตระกูลอู๋ของพวกเขาถึงพังทลายลงในพริบตา มู่เซิ่งไปเอาพลังที่ไหนมาทำแบบนี้ได้

เขารู้สึกเพียงว่าหัวใจของเขากำลังจะหยุดเต้น ตระกูลอู๋ ซึ่งเป็นตระกูลชั้นนำบนเกาะสองใจ เทียบได้กับตระกูลโบราณในเจียงหนาน แต่ในพริบตา บริษัทก็พังทลาย

และเมื่อไม่กี่วินาทีที่แล้ว อู๋ซื่อซวินลูกชายของเขาเพิ่งโทรมาบอกว่าเขาจับภรรยาของมู่เซิ่งได้แล้ว ยังให้มู่เซิ่งคุกเข่าลงให้เขา เขากำลังได้ใจอยู่เลย จู่ๆ ก็กลายเป็นสถานการณ์แบบนี้

การเปลี่ยนแปลงดังกล่าว มันดูไม่จริงเหมือนความฝันเลย

หลังจากงุนงงอยู่ครู่หนึ่ง อู๋หนานฝ่าก็โดนตบหน้าอีกสองครั้ง อู๋หนานฝ่าร้องขอความเมตตา"ผมบอก ผมบอก ลูกชายของผมได้ซื้อวิลล่าทางด้านตะวันออกของเกาะ และตอนนี้เขาต้องไปที่วิลล่านั้นแน่นอน"

“ถ้าคุณกล้าโกหกผม ผลที่ตามมา คุณจะรู้เอง”มู่เซิ่งกวาดมองอู๋หนานฝ่าอย่างเย็นชา แล้วโยนเขาเข้าไปในรถแล้วขับออกไป

ในรถ อู๋หนานฝ่ายังได้โทรหาลูกชายของเขา พยายามบอกให้ลูกชายหยุด แต่โทรศัพท์มือถือของอู๋ซื่อซวินปิดอยู่ ดังนั้นอู๋หนานฝ่าจึงไม่สามารถติดต่อเขาได้เลย สิ่งนี้ทำให้อู๋หนานฝ่ารู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่เลวร้ายอย่างยิ่ง

“อย่านะ อย่าเชียวล่ะ...”

อู๋หนานฝ่าคิดในใจอย่างเงียบๆ หากเรื่องนี้ไม่เกิดขึ้น ตระกูลอู๋ก็ยังมีทางรอด แต่ถ้าเกิดเรื่องขึ้นก็มีแต่ทางตายทางเดียวเท่านั้นที่รอตระกูลอู๋

……

ในวิลล่าส่วนตัวของอู๋ซื่อซวิน

อู๋ซื่อซวินได้พาเจียงหว่านไปที่วิลล่าแล้ว เมื่อเจียงหว่านเห็นวิลล่านี้ เธอก็อดไม่ได้ที่จะหน้าซีด เพราะในห้องใต้ดินของวิลล่านี้ มีผู้หญิงหลายคนที่ถูกจับยังคงถูกขังอยู่

"แปลกใจใช่ไหม ที่นี่เป็นฐานลับของกู นอกจากพ่อผมแล้ว ไม่มีใครอื่นบนเกาะรู้เรื่องนี้เลย"อู๋ซื่อซวินพูดอย่างภาคภูมิใจ

ผู้หญิงคนหนึ่งถูกปกคลุมด้วยรอยแผลเป็น และล้มลงกับพื้น เมื่อมองไปที่เจียงหว่านที่ถูกจับมา รวมถึงแหวนในมือของเจียงหว่าน ใบหน้าของเธอเผยความเศร้าโศก"คุณก็ถูกจับเข้ามาใช่ไหม?สามีของคุณ ทำไมไม่ปกป้อง คุณหรือ?"

"ไม่ เขาทำได้ดีมากแล้ว เขาเป็นคนที่เก่งที่สุดในใจของฉันแล้ว เขาพยายามอย่างดีที่สุดแล้ว"เจียงหว่านส่ายหัวของเธอและพูด เมื่อหญิงสาวได้ยินเช่นนั้นก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

ใช่

อู๋ซื่อซวินคนนี้ เป็นเหมือนปีศาจ แม้ว่าสามีของเจียงหว่านจะเก่งแค่ไหน แต่เขาจะเก่งเท่าอู๋ซื่อซวินได้อย่างไร?

อู๋ซื่อซวินดูทั้งสองสนทนากันอย่างมีความสุข หัวเราะและพูดว่า"ไม่ต้องกังวล เดี๋ยวสามีของคุณก็จะมาหาคุณแล้ว ผมจะหักกระดูกของเขาทีละนิด เจียงหว่าน จะดีแค่ไหนถ้าคุณยอมผมตอนที่อยู่ในห้องเหมา?จะได้ไม่ต้องทรมานมากขนาดนี้”

เจียงหว่านหันกลับมาและขอร้องอู๋ซื่อซวิน"คุณชายอู๋ ได้โปรด ได้โปรดปล่อยสามีของฉันไปเถอะ เขาขอโทษคุณแล้ว"

"คำขอโทษแค่นี้ ไม่พอหรอก"อู๋ซื่อซวินส่ายหัว

"แล้วคุณจะให้ฉันทำยังไง?"เจียงหว่านขอร้อง

ในช่วงสามปีที่ผ่านมา มู่เซิ่งได้ทำเพื่อเธอมามากพอแล้ว ถ้าไม่ใช่มู่เซิ่ง บริษัทของเธอคงปิดตัวลงเมื่อครึ่งปีก่อนแล้ว และเธอคงจะถูกตระกูลเจียงไล่ออกจากตระกูลตั้งนานแล้ว ตอนนี้ ถึงตาเธอที่ต้องทำอะไรเพื่อมู่เซิ่งแล้ว

เมื่อมองดูสีหน้าท่าทางที่น่าสงสารของเจียงหว่าน อู๋ซื่อซวินก็เริ่มมีอารมณ์และพูดว่า"นี่เป็นการขอความเมตตาจากคนอื่นของคุณเหรอ? อย่างน้อย คุณก็ต้องถอดเสื้อผ้าออกทั้งหมดสิ"