บทที่ 355 หยางฟางฟางที่แปลกประหลาด

เมื่อเห็นสีหน้าที่ประหม่าของมู่เซิ่งแล้ว หยางฟางฟางก็รีบพูดต่อว่า: “ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น แต่เป็นเพราะเรื่องในตระกูลของฉัน ที่ทำให้ฉันตกอยู่ในสภาพที่ยากลำบากมาโดยตลอด ฉันจำเป็นต้องเชิญผู้ที่มีพลังความสามารถคนหนึ่งกลับไป แต่ว่า ฉันเองก็ไม่รู้จะใช้ข้ออ้างอะไรเพื่อบอกกับคนในตระกูล ที่ฉันได้เชิญนายกลับมา ซึ่งคิดไปคิดมาแล้ว การที่บอกว่าเป็นแฟนกันน่าจะเป็นข้ออ้างที่เหมาะสมที่สุด”

“ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าหากนายอาศัยสถานะว่าเป็นแฟนแล้วกลับไปกับฉันล่ะก็ เพียงแค่สามารถแก้ไขปัญหาเรื่องนี้ได้แล้ว ต่อไปในตระกูล ฉันก็คงจะมีเกียรติมีสถานะหน้าตาที่สูงขึ้นบ้างแล้ว”

พูดถึงตอนสุดท้าย ใบหน้าของหยางฟางฟาง ก็แสดงถึงสีหน้าที่เศร้าโศกขึ้นเล็กน้อย

ในตระกูลของเธอนั้น เธอเองได้รับความไม่ชอบธรรมมากมายเสียจริง

มิเช่นนั้น เธอก็คงจะไม่คิดวิธีการที่จะให้มู่เซิ่งปลอมตัวเป็นแฟนของตัวเองเป็นแน่ เพื่อยกระดับสถานะของเธอในตระกูล

มู่เซิ่งมีสีหน้าเปลี่ยนกลับไปเป็นปกติ ครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ เมื่อนึกถึงที่ตนเองได้ตกลงกับเจียงหว่านเอาไว้ว่าจะจัดการแก้ไขปัญหาให้เสร็จสิ้น จึงพยักหน้าและพูดว่า: “ก็ได้ แต่ก็แค่เป็นแฟนกันเท่านั้นนะ เมื่ออยู่ภายในห้องพวกเราก็แยกนอนกันตามลำพัง”

“ไร้สาระ นายคิดว่าฉันคิดจะจีบนายจริง ๆ เหรอ? ” หยางฟางฟางแอบบ่นพึมพำ และพูดว่า: “ที่ฉันชอบนั้น คือเจียงหว่านต่างหากล่ะ! ”

คำพูดนี้ถึงกับทำให้มู่เซิ่งอึ้งไปชั่วขณะ

หรือว่า หยางฟางฟางคนนี้ จะเป็นหญิงรักร่วมเพศ?

แม่งสิ

เรื่องราวแบบนี้มู่เซิ่งเคยพบเจอแต่ในหนังสือเท่านั้น คิดไม่ถึงว่าเขาเองจะประสบพบเจอกับตัวเข้าแล้ว

“หยุดคิดมั่วซั่วได้แล้ว ฉันก็แค่อยากจะแสดงออกว่าไม่สนใจในตัวนายก็เท่านั้น แม้ว่าในตอนสมัยเรียนมัธยมปลาย ฉันจะเคยนอนกอดเจียงหว่านมาแล้วก็ตาม” หยางฟางฟางพูดขึ้นพร้อมกับแลบลิ้นปลิ้นตา

แต่ทว่าคำพูดของเธอนี้ กลับยิ่งทำให้มู่เซิ่งเกิดความสงสัยมากขึ้น

หยางฟางฟางเองก็รู้ว่าหากพูดแบบนี้ต่อไป มีแนวโน้มว่ายิ่งพูดก็ยิ่งหนักหนาขึ้นไปอีก จึงรีบเผ่นหนีไปพร้อมด้วยหน้าตาที่แดงก่ำ

มองไปที่เงาหลังของหยางฟางฟาง มู่เซิ่งเองก็ยังคงจมปลักอยู่ในความคิดนั้นอย่างโงหัวไม่ขึ้น เขาไม่อยากให้เจียงหว่านถูกผู้หญิงคนหนึ่งแย่งชิงตัวไป เพราะเรื่องราวลักษณะนี้ ผู้หญิงจะมีความได้เปรียบตามธรรมชาติอย่างแน่นอน

“ฉันจะต้องรีบจัดการเจียงหว่านให้อยู่หมัดเสียแล้ว ดีที่สุดเมื่อรอให้เรื่องนี้เสร็จสิ้นลง ก็จะจัดเตรียมงานแต่งขึ้นที่เมืองเยียนจิง แล้วพากลับไปพบเจอพ่อของฉัน” มู่เซิ่งพูดพึมพำขึ้น

เมื่อเลิกงานแล้ว เจียงหว่านก็สวมใส่ชุดราตรีที่กระชับพอดีตัว และพามู่เซิ่ง ไปเข้าร่วมงานเลี้ยงการกุศลของบ้านเอื้อเฟื้อ

มู่เซิ่งเองก็คาดหวังตั้งตารอดูว่า พวกเด็กน้อยเหล่านั้น ตอนนี้จะมีชีวิตมีความเป็นอยู่อย่างไรบ้าง

เวลานี้ ที่หน้าประตูงานเลี้ยง ก็มีผู้คนมากันไม่น้อยแล้ว แม้แต่จ้าวหลินก็ยังมาถึงตั้งนานแล้ว เพราะว่าตระกูลจ้าวของพวกเขาต่างก็เข้าร่วมงานสังสรรค์ระดับสูงแบบนี้อยู่แล้ว เธอจึงต้องมาถึงก่อนล่วงหน้า ยืนที่หน้าประตู โดยเธอนั้นสวมใส่ชุดที่งดงามอย่างเวอร์วัง และพูดคุยอยู่กับผู้หญิงคนอื่นที่มาร่วมงาน

ตั้งแต่ที่เจียงหว่านสืบทอดบริษัทเป็นต้นมา จ้าวหลินก็เริ่มปรับเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นผู้หญิงในสังคมชั้นสูง โดยทุกวันก็จะพูดคุยกับพวกคุณหญิงของตระกูลอันดับหนึ่งที่ก่อนหน้านี้พบเจอหน้าก็ยังไม่กล้าพูดคุยด้วย ซึ่งทางเจียงหว่านเองก็ไม่ได้ขัดขวางอะไร เพราะยังดีเสียกว่าที่จะให้จ้าวหลินมาจับผิดตัวเธอกับมู่เซิ่งอยู่ทุกวี่ทุกวัน

“จ้าวหลิน ลูกสาวของเธอทำไมถึงยังไม่มาล่ะ หล่อนคงจะไม่วางท่าถือตัวขนาดนั้นหรอกนะ? ”

ผู้หญิงตระกูลจ้าวคนหนึ่งสอบถามขึ้น