บทที่ 358 กลอุบายของซือเอินหราน?ร้ายกาจมาก!

และในขณะนี้ เมื่อมู่เซิ่งกำลังจะก้าวเข้าสู่งานกาลาการกุศลในบ้านเอื้อเฟื้อ จู่ๆก็มีผู้หญิงคนหนึ่งพุ่งออกมา วิ่งตรงไปข้างหน้ามู่เซิ่ง และกำลังจะคุกเข่าลงและกอดขาของมู่เซิ่ง

ปฏิกิริยาของมู่เซิ่งรวดเร็วมาก เมื่อเขาเห็นผู้หญิงคนนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อย และหันไปด้านข้างเพื่อหลบหลีก

ผู้หญิงคนนั้นไม่สนใจ เธอคุกเข่าลงกับพื้นและเริ่มร้องไห้เสียงดัง

“มู่ คือฉันเอง ฉันชื่อหวังหลิงเป็นแฟนของคุณไง คุณคบหาดูใจกับฉันมานานขนาดนี้ และคุณยังเคยบอกว่าคุณจะสู่ขอฉันเข้าบ้าน ตอนนี้รอคุณมาตั้งนานแล้วทำไมไม่มาหาฉันล่ะ”

เมื่อเห็นผู้หญิงคนนี้ปรากฏ ผู้คนที่เฝ้าดูอยู่ข้างๆก็ผงะไปครู่หนึ่ง และทุกคนก็มุ่งความสนใจไปที่พวกเขาทันที มีเรื่องสนุกให้ดูแล้ว

หวังหลิง ถือว่าเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงอยู่บ้างในเจียงหนาน แต่มันไม่ใช่ชื่อเสียงที่ดี มันเป็นชื่อเสียงแบบนั้น เธอทำธุรกิจขายบริการ เธอมีชื่อเสียงไม่ใช่เพราะเธอหน้าตาดี แต่เพราะราคาถูกมาก

อย่างไรก็ตาม ผู้คนส่วนใหญ่ที่มาร่วมงานล้วนเป็นคนชั้นสูง และพวกเขาไม่เคยได้ยินชื่อผู้หญิงคนนี้มาก่อน แต่สิ่งนี้ก็ไม่ได้ขัดขวางพวกเขาจากการเฝ้าดูเรื่องสนุก

หลังจากที่ผู้หญิงคุกเข่าลงบนพื้น เธอเงยหน้าขึ้นพร้อมกับร้องไห้เสียงดัง เผยให้เห็นใบหน้าของเธอ

ทุกคนตกตะลึง และมีเสียงอาเจียนในฝูงชน

เพราะว่า ผู้หญิงคนนี้ขี้เหร่จริงๆ

การแต่งหน้าอย่างหนักบนใบหน้าของเธอ ไม่สามารถปกปิดผื่นที่ขึ้นบนใบหน้าได้เลย และแว่นตากรอบบางและแคบแนบกับไขมันบนหน้า ทำให้เธอดูน่าเกลียดมาก หลายคนยืนอยู่ด้านข้าง และเดินหนีโดยไม่รู้ตัว คิดว่าผู้หญิงคนนี้คงป่วย กลัวจะติดเชื้อจากเธอ

“สามี นี่ฉันเอง สามี คุณตัดสินใจอยู่กับฉันตลอดชีวิต แต่ตอนนี้คุณกลับทิ้งฉันไป ฉันตามหาคุณมาหลายปี กว่าจะพบคุณ”

“คุณสามี คุณใจร้ายจริงๆ ตอนนั้นฉันท้อง แต่สุดท้ายคุณก็ทิ้งฉันไป คุณรู้ไหมว่าในช่วงหลายปีที่ผ่านมาฉันอยู่ยังไง ฉันเลี้ยงลูกเองมาโดยตลอด และทำงานหนักจึงเลี้ยงเขาให้โต ”

“คุณสามี ถึงคุณจะเกลียดฉันและคิดว่าฉันน่าเกลียด แต่คุณก็ไม่ควรทอดทิ้งลูกชายของฉันนะ ตอนนี้ชีวิตคุณสบายแล้ว ได้โปรดช่วยเหลือเราด้วยเถอะ”

หญิงอัปลักษณ์กวักมือเรียกขณะพูด

ชายในชุดดำเดินเข้ามาจากข้างนอก และมอบเด็กในมือของเขามาให้

เด็กคนนี้อายุประมาณสี่หรือห้าขวบ และเดินได้แล้ว แต่สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

"สามี คุณดูลูกชายของเราสิ คุณว่าเขาเหมือนคุณไหม?เกือบจะหล่อหลอมมาจากแม่พิมพ์เดียวกันเลยนะ"หวังหลิงที่อ้วนพูดพร้อมชี้ไปที่เด็ก

ช่างบาดใจจริงๆ เพราะเด็กๆอ้วนท้วนกันทุกคน และไม่มีความแตกต่างเลย แต่เมื่อหวังหลิงบอก ถึงไม่เหมือน และทุกคนสามารถหาจุดที่คล้ายกันได้

ไม่เพียงเท่านั้น ใบหน้าของเด็กคนนี้ยังเหี่ยวและเหลือง และดูเหมือนเขาอดอาหารมาหลายวัน

เด็กคนนี้ เป็นลูกชายของหวังหลิงจริงๆ คนที่รู้จักหวังหลิงรู้เรื่องนี้ดี

“ลูกรัก นี่คือพ่อของลูก เรียกพ่อสิ ตอนนี้พ่อของลูกรวยแล้ว ไม่ยอมรับเราสองแม่ลูกแล้วสิ แต่เราต้องจำเขาได้นิ”หญิงอ้วนชี้ไปที่มู่เซิ่งและพูดเสียงดัง

คำพูดเหล่านี้ยิ่งบาดใจไปอีก

ไม่เพียงแต่สบประมาทมู่เซิ่ง ว่าเขาเป็นคนหลายใจ บีบเข้าไปในครอบครัวที่ร่ำรวย แต่แม้แต่เจียงหว่านก็ถูกดูถูกเช่นกัน เธอใช้ชีวิตอยู่กับคนประเภทนี้มานานขนาดนี้

เด็กชายอ้วนมองมู่เซิ่งอย่างขี้กลัว แต่เขาก็ยังกัดฟันและเรียกว่า"พ่อ"

จากนั้น เขาก็กลัวมากจนซ่อนตัวอยู่ข้างหลังหวังหลิงเหมือนเด็กขี้อาย