บทที่ 49 รสชาติไม่เลว

ทุกคนมองไปที่มู่เซิ่งด้วยความประหลาดใจ

จ้าวโป๋ยืนอยู่ตรงนั้น ด้วยสีหน้าที่น่าเกลียดมาก

เดิมที เขาวางแผนที่จะใช้สิ่งนี้เพื่อหารายได้หลายแสนจากตระกูลเจียง แต่ตอนนี้ถูกมู่เซิ่งเปิดโปง ไม่เพียงแต่ทำให้ความคิดของจ้าวโป๋แตกสลายเท่านั้น แต่ยังทำให้เขาเสียหน้าอีกด้วย

ต่อหน้าเจ้าของของขวัญ บอกว่าเป็นของขวัญที่เขาซื้อมา จ้าวโป๋มองดูฝูงชนและรู้สึกละอายใจมาก

"นี่ นี่คือของที่คุณให้ฉันจริงๆเหรอ? crown ซีรีซ์หรงเหม่ย คุณซื้อจากที่ไหน?"เจียงหว่านอดไม่ได้ที่จะถาม

“แน่นอน เราแต่งงานกันมาสามปีแล้ว ผมยังไม่เคยให้ของขวัญคุณเลย วัน520 กำลังจะถึงแล้ว ภรรยา ผมหวังว่าคุณจะชอบของขวัญของผมนะ”มู่เซิ่งส่งเครื่องสำอางให้เจียงหว่านและจับมือเธอไว้ จากนั้นกดลงเบาๆ

โฟมเนื้อละเอียดลอยอยู่บนฝ่ามือของเธอราวกับเกล็ดหิมะ นุ่มสบายและชุ่มชื้น นุ่มลื่น

นี่เป็นความจริง!

แม้ว่าจะเป็นครั้งแรกที่ลองใช้ แต่ความรู้สึกนี้ ดีกว่าเครื่องสำอางทั้งหมดที่เธอเคยใช้!

ในขณะนี้ เธอรู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าดูด และขนลุกซู่ไปทั้งตัว

เจียงหว่านอุทานออกมา และวิ่งตรงไปที่ห้องน้ำ

หันหน้าไปทางกระจก เธอบีบอีกเล็กน้อย ใช้โฟมเอสเซ้นส์บนใบหน้าอย่างเบามือ แล้วค่อยๆเขี่ยออกอย่างระมัดระวัง ความรู้สึกที่เบาสบาย ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

เจียงหว่านมองดูตัวเองในกระจก จนถึงตอนนี้ เธอยังคงรู้สึกว่าฉากนี้ไม่จริงเลย ราวกับว่าทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเธอนั้นคือความฝัน ความฝันที่อาจสลายได้เพียงปลายนิ้วสัมผัส

“คุณเคยบอกว่า คุณอยู่ที่ตระกูลเจียง เพื่อใช้ความสามารถบอกคุณปู่ ใครว่าผู้หญิงไม่เก่งเท่าผู้ชาย แต่คุณทำงานหนักในบริษัทหามรุ่งหามค่ำ ผมรู้สึกสงสารคุณ”มู่เซิ่งเอนกายพิงกรอบประตูแล้วพูดอย่างอ่อนโยน"ขอบตาคุณ มีรอยย่นแล้ว"

"หือ?"เจียงหว่านตกตะลึงโดยไม่รู้ตัว

เธอมองใบหน้าของเธออย่างใกล้ชิดทันที นอนดึกทุกวัน มันจริงที่มีริ้วรอยที่มองไม่เห็นที่มุมตาของเธอ แต่หลังจากล้างด้วยโฟมเอสเซ้นส์ ริ้วรอยไม่เพียงหายไปเท่านั้น แต่ผิวของเธอก็เปล่งประกายและสักพักก็ขาวขึ้นด้วย

เจียงหว่านหันไปหามู่เซิ่ง น้ำตาคลอเบ้า และวิ่งไปหามู่เซิ่ง

มู่เซิ่งมีรอยยิ้มที่มีความสุขบนใบหน้าของเขา เขาอยู่ที่บ้านของตระกูลเจียงเป็นเวลานาน และมีเพียงเจียงหว่านเท่านั้นที่ไม่ดูถูกเขา แม้ว่าเขาจะไม่รู้ตัว แต่ต้องยอมรับว่า ในใจของเจียงหว่าน เขามีความสำคัญไม่น้อยเลย

คนงามในอ้อมแขนของเขาถอยหลังไปหนึ่งก้าว เครื่องสำอางบนใบหน้าของเธอเละเทะไปหมดแล้ว แต่รอยยิ้มของเธอยังคงมีเสน่ห์และสวยงาม

“อย่ามอง อย่ามอง!”

เจียงหว่านเช็ดน้ำตาของเธอ หันหน้าไปทางอื่น เบะปากและถาม"คุณรังเกียจที่ฉันมีริ้วรอยใช่ไหม?"

“ไม่รังเกียจ คุณเป็นภรรยาของผม หนึ่งวัน และจะเป็นตลอดชีวิตของผม”มู่เซิ่งพูดด้วยรอยยิ้ม

เจียงหว่านตกตะลึง รู้สึกซึ้งใจ เธออ้าปากกว้างมาก เธอไม่เคยได้ยินคำบอกรักที่น่าประทับใจเช่นนี้มาก่อน เธอฝังตัวเองเข้าไปในอ้อมแขนของมู่เซิ่งอีกครั้ง และส่งมอบริมฝีปากอันอบอุ่นของเธอ

มู่เซิ่งเหมือนถูกฟ้าผ่า แข็งอยู่กับที่

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาถูกจูบ!

เวลาสั้นมาก แต่ดูเหมือนนาน มู่เซิ่งยังคงจมอยู่ในความอ่อนโยน รู้สึกถึงความหวานที่ไหลเข้าปากของเขา เจียงหว่านผลักเขาออกไปเบาๆ และวิ่งออกจากห้องน้ำด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ

มู่เซิ่งยังคงยืนอยู่ตรงนั้นอย่างว่างเปล่าเพียงลำพัง

“ลูกสาว ผลเป็นยังไงบ้าง?”

เมื่อเห็นเจียงหว่านวิ่งออกจากห้องน้ำด้วยใบหน้าแดงก่ำ ทุกคนก็รุมล้อมเธอในทันที โดยคิดว่าใบหน้าที่แดงก่ำของเจียงหว่านเป็นเพราะความตื่นเต้น

เจียงหว่านหน้าแดงและไม่พูดอะไร เมื่อเห็นมู่เซิ่งเดินออกมาจาก

ห้องน้ำ เธอก็ก้มหัวลงต่ำ

ในใจของเธอ เธอก็ไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าทำไมเธอถึงกล้าขนาดนี้ กล้าที่จะจูบมู่เซิ่งก่อน

อาจเป็นเพราะหลายครั้งที่เขาได้ช่วยเหลือเธอ ซึ่งทำให้เธอมีความรู้สึกที่อยากจะพึ่งพาเขา

"ที่รัก รสชาติไม่เลวนะ"

มู่เซิ่งเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น แตะปากของเขา และยิ้มอย่างสดใส

เจียงหว่านก้มหน้าลงและไม่พูดอะไร ใบหน้าของเธอแดงก่ำ

" crown ซีรีซ์หรงเหม่ยนี้ ใช้ดีมากจริงๆ"

ทุกคนไม่ได้สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงเล็กๆน้อยๆในความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสอง ต่างก็มุ่งความสนใจทั้งหมดไปที่ผิวของเจียงหว่าน พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

"เจียงหว่าน ตอนนี้อายุแค่ยี่สิบเท่านั้น ใช้บนหน้าเธอ ผลลัพธ์ก็ชัดเจนขนาดนี้ หากใช้กับใบหน้าของฉัน ... "เจี่ยงฮัวอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ และทันใดนั้นก็ยื่นมือออกไปคว้ากล่องอีกอัน แล้วพูดว่า"หลานสาว ยังไงคุณก็ใช้ไม่หมดหรอกตั้งสองขวด ทำไมไม่ให้ฉันล่ะ?"

"ไม่ได้!"