บทที่ 55 ขอแต่งงาน

โรงบู๊เหยียนเต๋อ

ห้องส่วนตัวที่เงียบสงบ ชายชราหนึ่งคนและชายหนุ่มหนึ่งคนกำลังนั่งอยู่บนโซฟา พวกเขากำลังหลับตาพักผ่อน

“อาจารย์”

ทันใดนั้น ชายหนุ่มก็กล่าวว่า “ท่านกับซ่งเหยียนหมิงประลองยุทธ และท่านเป็นฝ่ายชนะมากกว่าพ่ายแพ้ ตอนนี้เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของท่าน แล้วทำไมท่านยังรับปากประลองยุทธกับเขาอีก”

ชายหนุ่มแสดงสีหน้าสงสัย

ชายชรายิ้มจาง ๆ และกล่าวว่า “เสี้ยงอานวี่ คุณคิดว่าอาจารย์ของคุณไร้สาระขนาดนั้นเชียวเหรอ? อาจารย์จะประลองยุทธกับคู่ต่อสู้ที่แพ้ให้ตนเองทุกครั้งเหรอ? ช่วงหลายปีที่ผ่านมา คุณมองไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงอะไรเลยเหรอ?”

ชายชราชื่อโอวหยางฟู่เช่อ เป็นปรมาจารย์หมัดมวย และหมัดเหออีของเขามีชื่อเสียงในโลกบู๊ เขาและซ่งเหยียนหมิงฝึกหมัดมวยเป็นหลัก ดังนั้นพวกเขาสองคนจึงมักจะศึกษาแลกเปลี่ยนความรู้ซึ่งกันและกัน ด้านพละกำลังนั้น เขาแข็งแกร่งกว่าซ่งเหยียนหมิงเล็กน้อย

เสี้ยงอานวี่เป็นลูกศิษย์ของโอวหยางฟู่เช่อ และเขาเป็นผู้โดดเด่นในกลุ่มคนรุ่นใหม่เช่นกัน คนมากมายคิดว่าอีกไม่กี่ปี เสี้ยงอานวี่จะกลายเป็นเจ้าสำนักของโรงบู๊เหออีอย่างแน่นอน

“เรื่องนี้——”

เสี้ยงอานวี่พยายามนึกถึงสถานการณ์การต่อสู้หลายครั้งของอาจารย์

“อาจารย์จะบอกคุณว่า ถึงแม้ว่าหมัดมวยของซ่งเหยียนหมิงจะแข็งแกร่งดุดัน แต่การฝึกของเขามีปัญหาบางอย่างเทคนิคมวยบ้านสิ่งสำคัญที่สุดคือพลังภายในและพละกำลัง แต่ตอนนี้พลังภายในของเขาไม่มั่งคง ซึ่งตอนนี้เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอาจารย์ คราวที่แล้วใช้เวลามากและชนะด้วยความลำบาก นั่นเป็นเพราะอาจารย์ตั้งใจออมมือให้เขา”

โอวหยางฟู่เช่อยิ้มจาง ๆ และกล่าว

“แต่ในเมื่ออาจารย์สามารถเอาชนะเขาได้ แล้วทำไมอาจารย์ถึงจงใจแพ้?” เสี้ยงอานวี่ยังคงรู้สึกสงสัย

“คนอย่างเขาให้ความสำคัญกับเกียรติมากที่สุด ตามสถานการณ์ที่อาจารย์ต่อสู้กับเขาทุกปี พลังภายในของเขาแย่ลงทุกปี ตอนนี้เกรงว่าแม้แต่คุณก็สามารถเอาชนะเขาได้” โอวหยางฟู่เช่อกล่าว “คุณชอบลูกศิษย์ของเขาไม่ใช่เหรอ? เมื่อถึงเวลานั้น ตั้งเงื่อนไขเป็นการแต่งงาน มันก็จะกลายเป็นเรื่องง่าย ๆ?”

เสี้ยงอานวี่ตกตะลึง เขานึกไม่ถึงว่าการประลองยุทธครั้งนี้ อาจารย์ทำเพื่อเขา

เขาชอบกู่ชิงเสวียนมานานแล้ว ถ้าเขาขอเป็นสัญญาแต่งงานตอนที่ประลอง และใช้ผลการประลองกับซ่งเหยียนหมิงเป็นเดิมพัน บางทีมันอาจจะสำเร็จ

“ขอบคุณครับ อาจารย์” เสี้ยงอานวี่รู้สึกซาบซึ้งอย่างยิ่ง

“ถึงแม้ว่าปีนี้ความแข็งแกร่งของเขาจะลดลงมาก แต่เขาก็ยังมีรากฐาน ขณะที่ต่อสู้ คุณต้องระมัดระวังให้มากกว่าเดิม และอย่าประมาทศัตรู” โอวหยางฟู่เช่อเตือน

“ครับ! อาจารย์ ศิษย์จะทำให้ดีที่สุด!” เสี้ยงอานวี่กล่าว

ณ.โรงบู๊เหยียนเต๋อ สมาชิกทุกคนล้วนอยู่ที่นี่ เพราะพวกเขารู้ว่าวันนี้เป็นการประลองยุทธประจำปีกับซ่งเหยียนหมิง พวกเขาจะมารวมตัวกันในเวลานี้ทุกปี เพราะพวกเขาเป็นนักฝึกบู๊ จึงไม่พลาดที่จะมาชมการประลองอย่างแน่นอน

แต่คนที่อยู่ที่นี่ นอกจากกู่ชิงเสวียนและซ่งเหยียนหมิงแล้ว ไม่มีใครรู้ว่าวันนี้มู่เซิ่งจะมาร่วมการประลองด้วย

ไม่นาน

เมื่อซ่งเหยียนหมิงเดินเข้ามาในห้องโถง ทุกคนต่างรู้สึกกระสับกระส่าย

“ผู้อาวุโสซ่งเหยียนหมิง ในที่สุดคุณก็มาถึงแล้ว”

“ผู้อาวุโสซ่งเหยียนหมิง ช่วงนี้สุขภาพของคุณเป็นอย่างไรบ้าง? นี่คือโสมที่คุณพ่อของผมเตรียมไว้สำหรับคุณ และมอบให้คุณเป็นพิเศษ”

“ผู้อาวุโสซ่งเหยียนหมิง ในที่สุดผมก็ได้พบคุณแล้ว ผมฝึกบู๊มาสามปีแล้ว ผมสับสนเกี่ยวกับประเด็นหนึ่งในหมัดมวย หวังว่าคุณจะสามารถให้คำชี้แนะกับผมได้”

ซ่งเหยียนหมิงเป็นเจ้าสำนักของโรงบู๊เหยียนเต๋อ มีเพียงสมาชิกในตระกูลและลูกศิษย์อย่างกู่ชิงเสวียน ซูเคอ และซูขุยเสี่ย ที่มีพรสวรรค์ในการต่อสู้เท่านั้น ถึงจะสามารถเป็นลูกศิษย์ของเขาได้ ส่วนคนอื่น ๆ นั้นฝึกกับครูฝึกหมัดมวยคนอื่นของโรงบู๊เหยียนเต๋อเท่านั้น กระทั่งคนส่วนใหญ่ก็ยังไม่เคยเห็นหน้าซ่งเหยียนหมิงเสียด้วยซ้ำ

ดังนั้นเมื่อเขาเดินเข้ามาในห้องโถง ทำให้ทั่วห้องโถงเต็มไปด้วยเสียง

ซ่งเหยียนหมิงพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม แล้วทุกคนก็เงียบทันที

โอวหยางฟู่เช่อนั่งอยู่บนที่นั่ง และมีรอยยิ้มจาง ๆ ที่มุมปาก

ทุกคนรู้ว่าเขาแข็งแกร่งกว่าซ่งเหยียนหมิงเล็กน้อย การประลองปีนี้ ถ้าลูกศิษย์ของเขาสามารถเอาชนะซ่งเหยียนหมิงได้ เกรงว่าเรื่องนี้เพียงพอที่จะทำให้เกิดความโกลาหลในโลกบู๊