บทที่ 67 ทำไมนายไม่ไปคุกเข่าที่นั่น?

“เป็นไปไม่ได้ มู่เซิ่งเขาไม่มีทางที่จะทำแบบนี้อย่างเด็ดขาด! ”

ในขณะนั้นเอง เจียงหว่านก็พูดขึ้นด้วยความโมโห

กวนหยังตกใจเล็กน้อย และพูดขึ้นอย่างสงสัยว่า “ทำไมจะเป็นไปไม่ได้? ”

“เพราะว่ามู่เซิ่งคือสามีของฉัน! พวกเราอยู่ด้วยกันมาสามปี ฉันรู้ดีว่าเขาไม่มีทางเป็นคนแบบนี้ไปได้! ” เจียงหว่านพูดขึ้นด้วยความโมโห

บังคับขืนใจ?

เจียงหว่านไม่เชื่ออย่างแน่นอนว่ามู่เซิ่งจะกระทำเรื่องแบบนี้ ถ้าหากเขามีความคิดแบบนี้จริง ๆ เพราะเป็นเวลาสามปีแล้ว แต่ความจริงกลับตรงกันข้าม ทุกครั้งหลังจากที่เธออาบน้ำเสร็จ ไม่ว่าจะสวมใส่ชุดที่เซ็กซี่เย้ายวนแค่ไหน มู่เซิ่งก็ไม่เคยที่จะหวั่นไหวเลย แล้วเป็นไปได้อย่างไรที่จะไปบังคับขืนใจหลี่นั่วหนาน

“เธอคือภรรยาของเขาเหรอ? ”

กวนหยังมองสังเกตไปที่เจียงหว่านด้วยความแปลกใจ คิดไม่ถึงว่ามู่เซิ่งจะมีภรรยาที่สวยงามขนาดนี้ จึงเกิดความอิจฉาริษยาขึ้น และพูดใส่ร้ายซ้ำเติมต่อว่า “เหอะเหอะ ถ้างั้นเธอก็คงจะรู้หน้าแต่ไม่รู้ใจของเขา ถ้าหากที่ฉันพูดนั้นไม่เป็นความจริง แล้วทำไมเขาต้องมาทำร้ายฉันด้วย? ”

“ฉันเป็นถึงรองผู้จัดการของ Royal Club เมื่อพูดแล้ว ก็เป็นตัวแทนของ Royal Club ด้วย ฉันไม่มีทางที่จะใส่ร้ายคนอื่นแน่นอน”

“ฉันไม่เชื่อ ฉันจะแจ้งตำรวจและดูกล้องวงจรปิด! ” เจียงหว่านพูดขึ้น และแสดงท่าทีที่หนักแน่น

เธอไม่เชื่ออย่างเด็ดขาด!

“เธอจะดูกล้องวงจรปิด? ”

กวนหยังใจฝ่อเล็กน้อย เพื่อรับรองความปลอดภัยของลูกค้า นอกจากห้องน้ำและห้องรับรองแล้ว ต่างก็จะมีกล้องวงจรปิดเฝ้าตรวจสอบอยู่ทุกซอกทุกมุมของ Royal Club แต่เมื่อดูกล้องวงจรปิดแล้ว เขาก็ถูกเปิดโปงความผิดแล้วไม่ใช่เหรอ?

“เหอะเหอะ ไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้นก็ได้ ฉันยังมีหลักฐานที่ชัดเจนและมีน้ำหนักมากกว่ากล้องวงจรปิดเสียอีก! ”

“ทุกท่าน----”

กวนหยังปรับน้ำเสียง และพูดขึ้นเสียงดังว่า “ทุกท่าน พูดตามจริง กล้องวงจรปิดของ Royal Club ไม่ใช่ว่าใครก็จะสามารถมาดูได้ ฉันเองก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะเปิดเผยความลับของลูกค้า ถ้างั้นปล่อยให้ผู้อยู่ในเหตุการณ์พูดคุยกันให้ชัดเจนเองจะดีกว่า”

“ในฐานะที่เป็นผู้ถูกกระทำลวนลาม เสื้อผ้าขาดหลุดรุ่ยขนาดนี้แล้ว คำพูดของหล่อน คงจะไม่ใช่ความเท็จหรอกใช่ไหมล่ะ? ”

เมื่อพูดจบ กวนหยังก็ยื่นมือชี้ไปยังหลี่นั่วหนานที่อยู่ด้านข้างของมู่เซิ่ง

“ใช่เลย ปล่อยให้ผู้อยู่ในเหตุการณ์พูดเองจะดีกว่า”

“แบบนี้ฉันก็เห็นด้วย”

“ปล่อยให้หล่อนออกมาพูดความจริง ก็จะชัดเจนกันอย่างที่สุดแล้ว”

“ใช่แล้ว อีกทั้งฉันเชื่อว่าภายใต้สถานการณ์แบบนี้ ก็คงจะไม่มีผู้หญิงคนใดที่จะใช้ความบริสุทธิ์ของตัวเองมาล้อเล่นแน่นอน”

เมื่อได้ยินข้อคิดเห็นของกวนหยังแล้ว ทุกคนในสถานที่แห่งนี้ก็ทยอยกันพยักหน้า มองเห็นดวงตาของหลี่นั่วหนานที่แฝงไปด้วยน้ำตา ในสภาพที่น่าสงสารแล้ว ก็เกิดความเห็นอกเห็นใจขึ้นในทันที

เสียงพูดคุยกันของกลุ่มคนที่โอบล้อมดังขึ้นอย่างมาก หัวข้อก็ได้ตกไปอยู่ที่หลี่นั่วหนานอีกครั้งแล้ว

หลี่นั่วหนานขมวดคิ้วขึ้น มองไปยังมู่เซิ่ง และก็มองไปที่กวนหยัง ด้วยสีหน้าท่าทางที่ลังเลใจ

แม้ว่าหล่อนจะไม่ชื่นชอบมู่เซิ่ง แต่ที่ระเบียงเมื่อครู่นี้เมื่อ ถ้าหากว่าไม่ใช่มู่เซิ่งได้ยื่นมือเข้าช่วยแล้ว เกรงว่าหล่อนก็คงจะถูกกวนหยังนำตัวไปในห้องรับรองและขืนใจแล้ว มู่เซิ่งช่วยเหลือหล่อนเอาไว้ หากย้อนกลับมาใส่ร้ายเขาอีก หลี่นั่วหนานเองคงทำเรื่องแบบนี้ไม่ได้

“นั่วหนาน เธอคงชัดเจนนะว่าควรที่จะพูดอย่างไร? ”

จางเหวินเจี๋ยพลันพูดขึ้นในช่วงจังหวะนี้ ซึ่งในคำพูดนั้น ได้แสดงออกถึงความข่มขู่อย่างที่สุด

หลี่นั่วหนานที่กำลังจะพูด สีหน้าก็พลันเปลี่ยนไปทันที ก้มหน้าลง แล้วชี้ไปยังมู่เซิ่ง และพูดว่า: “ใช่เลย เมื่อครู่เขาที่คิดจะลวนลามฉัน แต่พอดีผู้จัดการกวนมาได้ทันเวลา จึงช่วยเหลือฉันเอาไว้”

โครมมม!

ทุกคนต่างก็มองไปที่มู่เซิ่งด้วยความตะลึง คิดไม่ถึงว่า ไอ้ขยะนี้ จะคือคนที่เดรัจฉานชั่วช้าอย่างนี้

“มู่เซิ่ง นายยังเป็นคนอยู่อีกหรือไม่ ทำไมนายถึงทำเรื่องแบบนี้ได้? ” เพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งขยับถอยหลังลงไป ราวกับว่าไม่รู้จักมู่เซิ่งอย่างไรอย่างนั้น และพูดขึ้นอย่างชอบธรรม

เดิมทีกลุ่มคนโดยรอบที่กำลังวิพากษณ์วิจารณ์กันอยู่นั้น เวลานี้ได้เปลี่ยนมาเป็นดุด่า ทางฝ่ายหญิงเองออกมายอมรับแล้ว ยังจะมีอะไรที่ต้องชี้แจงอีก? เขาก็คือคนร้าย!

มู่เซิ่งขมวดคิ้วขึ้น และมองไปที่หลี่นั่วหนาน พฤติกรรมที่หน้าด้านไร้ยางอายของเธอนี้ มันช่างเหนือกว่าที่เขาคาดคิดเอาไว้เสียอีก

มู่เซิ่งเดินขึ้นมาด้านหน้า และพูดขึ้นว่า: “คือฉันที่ช่วยเธอให้หลุดพ้นจากอันตราย เธอไม่ขอบคุณฉันก็ไม่ว่าอะไร ยังจะย้อนกลับมาใส่ร้ายฉันอีก? ”

“ฉัน......”

หลี่นั่วหนานมองไปที่มู่เซิ่งด้วยความตื่นตระหนก หวาดกลัวจนถึงกับต้องถอยหลังลงไป และไม่กล้าพูดอะไรเลย

ลักษณะท่าทางที่น่าสงสารของหล่อนนี้ ก็ทำให้ผู้ชายทั้งหมดพลันเกิดความอยากที่จะปกป้องคุ้มครองตัวเธอขึ้นมาในทันที

“ทำอะไร? นายนี่แม่งยังคิดที่จะทำร้ายคนอีกเหรอ? ”

“นี่ยังจะมีกฎหมายอยู่อีกหรือเปล่าเนี่ยะ! ”

“แจ้งตำรวจ จะต้องแจ้งตำรวจ! ”

สีหน้าของจางเหวินเจี๋ย เหมือนจะเต็มไปด้วยรอยยิ้มอันเยาะเย้ยที่มาจากชัยชนะ “มู่เซิ่ง นายก็มีภรรยาอยู่แล้ว ยังจะมาทำเรื่องแบบนี้อีก ตกลงนายหื่นกระหายมากขนาดไหนกันแน่? ”

เหมือนกับว่าเขาหาช่องทางระบายความโกรธได้แล้ว เมื่อตอนที่ชั้นสองอับอายขายหน้าในเรื่องของสร้อยคอ จางเหวินเจี๋ยแทบจะอดทนไม่ไหวอยู่แล้ว ตอนนี้ ในที่สุดเขาก็สามารถระบายความแค้นออกมาได้อย่างสะใจแล้ว