ตอนที่ 9
บทที่ 9 งานเลี้ยงนัดบอด
October 22, 2026
เมื่อมู่เซิ่งมาถึงสถานที่นัด อาหารในห้องวีไอพีก็ถูกเสิร์ฟขึ้นโต๊ะจนครับหมดแล้ว
“ไง มู่เซิ่ง มาแล้วเหรอ?”
“พี่จ้าว นี่คือคนไร้ประโยชน์ที่พี่พูดถึงเมื่อกี้เหรอ?”
จ้าวหลินได้เชิญเพื่อนบ้านทั้งหมดที่อยู่ใกล้เคียงมา เธอเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับมู่เซิ่งมานานแล้ว ทันทีที่เห็นเขาเข้ามา เธอก็หัวเราะอย่างมีความสุข
มู่เซิ่งพยักหน้าและกล่าวสวัสดี พลางเดินไปหาเจียงหว่านอย่างเงียบ ๆ และนั่งลง
“อย่าสนใจเขาเลย กินข้าวกันดีกว่า”
จ้าวหลินพ่นลมอย่างเย็นชา เธอมองมู่เซิ่งด้วยสายตาไม่พอใจและอยากจะไล่เขาออกไปให้พ้นสายตาเดี๋ยวนี้เลย
“จริงสิ พี่จ้าว วันนี้อุตส่าห์เชิญพวกเรามาที่นี่ มีอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า?”
“ได้ยินพี่จ้าวบอกว่าจะมีคนพิเศษมาเหรอ?”
หญิงอ้วนพูดขึ้น เธอนั่งลงข้างจ้าวหลินและถามด้วยความสงสัย
“ไม่ต้องห่วง อีกนานก็คงมาถึงแล้ว” จ้าวหลินมีรอยยิ้มบนใบหน้า
“พี่กำลังทำให้ฉันกลัวนะ”
“นั่นน่ะสิ”
ในขณะที่ทุกคนอยากรู้ว่าใคร จู่ๆ ก็มีคนเคาะประตู จ้าวหลินลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันทีและก้าวไปข้างหน้าเพื่อเปิดประตูอย่างใจร้อน
ด้านนอกประตู มีชายคนหนึ่งในชุดสูทสีขาวถือดอกไม้ ร่างสูงโปร่งและใบหน้าหล่อเหลา
“สวัสดีครับ คุณป้า”
ชายในชุดสูทสีขาวโค้งคำนับด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
“จางเหวินเจี๋ย ในที่สุดเธอก็มาสักที” จ้าวหลินรีบทักทาย “ทุกคนเป็นเพื่อนบ้านของเธอไง จำได้ไหม?”
“จางเหวินเจี๋ยเหรอเนี่ย?”
“โอ้ ไปอยู่ต่างประเทศมาหลายปี เปลี่ยนไปเยอะเลยนะ”
เหล่าเพื่อนบ้านตกตะลึงครู่หนึ่ง ก่อนที่พวกเขาจะรู้ว่าเป้าหมายของงานเลี้ยงครั้งนี้คือจางเหวินเจี๋ย ลูกชายของเพื่อนบ้านเก่าแก่นี่เอง แต่ครอบครัวของพวกเขาย้ายไปต่างประเทศเมื่อ 5 ปีก่อนและไม่ได้กลับมาจนถึงตอนนี้
ไม่แปลกเลยที่จ้าวหลินเชิญทุกคนมาที่นี่
“มานั่งนี่สิ” จ้าวหลินพาจางเหวินเจี๋ยไปด้านข้างของเจียงหว่าน เธอจ้องไปที่มู่เซิ่งและขึ้นเสียงว่า “ไอ้คนไร้ประโยชน์ อย่ามาเกะกะขวางทาง”
“ผมยังกินไม่เสร็จเลยนะครับ”
มู่เซิ่งเงยหน้าขึ้นเหลือบมองจ้าวหลินพลางกล่าวอย่างใจเย็น
“นี่แกกล้าต่อปากต่อคำกับฉันเหรอ!” นี่เป็นครั้งแรกที่เธอถูกมู่เซิ่งปฏิเสธ
จ้าวหลินโกรธจัดจนเกือบจะเป็นบ้า
“คุณป้า ไม่เป็นไรครับ ผมนั่งที่ไหนก็ได้” จางเหวินเจี๋ยอธิบาย แต่ดวงตาของเขายังคงมองมู่เซิ่งอย่างดูถูก
ว่ากันว่าเจียงหว่านแต่งงานกับคนไร้ประโยชน์ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่ามันจะเป็นเรื่องจริงสินะ
เมื่อจางเหวินเจี๋ยมองไปยังเจียงหว่าน
ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างทันที! ด้วยรูปร่างที่อวบอิ่มราวกับลูกพีชที่สุกงอม เพียงแค่มองดูเขาก็อดไม่ได้ที่จะมีอาการปากแห้ง และเมื่อตัดสินจากประสบการณ์อันโชกโชนของเขา เจียงหว่านจะต้องเป็นหญิงสาวบริสุทธิ์อย่างแน่นอน!
เขาต้องได้ผู้หญิงคนนี้มาครอบครอง!
จางเหวินเจี๋ยกลืนน้ำลายอย่างแรง นั่งลงพลางหยิบกล่องบางอย่างออกมาส่งให้จ้าวหลิน และอย่างสุภาพแล้วพูดว่า “คุณป้า นี่เป็นของขวัญที่ผมเตรียมให้หลังจากกลับมาจีนครับ”
จ้าวหลินเปิดกล่องอย่างมีความสุข และข้างในเป็นสร้อยคอซึ่งทับทิมมีประกายระยิบระยับภายใต้แสงไฟ
ทุกคนตะลึงและพากันชื่นชม “ว้าว สร้อยสวยจัง”
“แน่นอนครับ” จางเหวินเจี๋ยพยักหน้า มองเจียงหว่านด้วยสายตาที่พอใจ “นี่เป็นทับทิมที่ผมได้มาจากฝรั่งเศสทำขึ้นเป็นพิเศษโดยคุณโทนี่ช่างฝีมือชาวอังกฤษที่มีชื่อเสียง มีเพชรและทองประดับอยู่ข้างใต้เข้าคู่กัน มีความหมายว่าร่ำรวย อายุยืนยาวครับ”
“เธอนี่ช่างเอาใจใส่จริงๆ” จ้าวหลินยิ้ม “ของขวัญชิ้นนี้ต้องแพงมากๆ แน่”
“ไม่แพงมากหรอกครับ แค่ครึ่งล้าน ผมซื้อมันด้วยเงินค่าขนมปกติ” จางเหวินเจี๋ยพูดอย่างสบายๆ แต่มุมปากของเขาไม่สามารถซ่อนความภาคภูมิใจได้เลย