ตอนที่ 388 เจตนาร้ายของหลู่เจ๋อ

หลังจากมาถึงที่สนามแข่งรถใต้ดินนี้ มู่เซิ่งก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว ซูอีเข่อบ้าไปแล้วใช่ไหม?ถึงพาเขามายังสถานที่แบบนี้

สนามแข่งรถใต้ดินนี้เป็นสถานที่ประเภทเดียวกับเวทีมวยใต้ดิน ที่นี่มีสิ่งโสโครกมากมาย แต่เกณฑ์ของเวทีมวยใต้ดินนั้นต่ำกว่า คนธรรมดาสามารถเข้าไปได้ ขอเพียงพวกเขาจ่ายค่าตั๋วก็พอ ผู้ที่เข้ามาต้องมีรถแข่งสักคันของตนเอง

จางเสวียนหลงมีสนามแข่งรถใต้ดินในเจียงหนาน ดังนั้นมู่เซิ่งจึงรู้เรื่องภายในเป็นอย่างดี

ในไม่ช้า ซูอีเข่อก็เรียกเพื่อนสนิทของเธอมาเพื่อฉลอง และหลังจากนั้นไม่นาน ลัมโบร์กีนีที่สวยงามหลายคันก็ขับเข้ามาจากประตู

"ซูอีเข่อได้ยินคุณบอกว่าคุณทุบตีไอ้จี้เหว่ยเหรอ?จริงหรือเปล่า จี้เหว่ยเป็นสายดำในเทควันโดเชียวนะ ใครจะเอาชนะเขาได้เหรอ?"ชายหนุ่มที่ดัดผมไว้และเจาะหู ยื่นหน้าออกไปนอกหน้าต่างแล้วถาม

"ใช่ๆ ความแข็งแกร่งของจี้เหว่ยเราเคยเห็น เขาสามารถเอาชนะได้ถึงสิบคนในคราเดียว!"ผู้หญิงอีกคนกล่าว

ในตอนนั้นที่สนามวอลเล่ย์บอล จี้เหว่ยปรากฏตัวขึ้น คนเดียวเอาชนะสิบคนและไม่มีพลังที่จะสู้กลับเลย ดังนั้น เมื่อพวกเขาได้ยินว่าจี้เหว่ยถูกสั่งสอน ทุกคนต่างแสดงสีหน้าประหลาดใจ

“แน่นอนว่าเป็นพระเอกของวันนี้ มู่เซิ่ง!” ซูอีเข่อแนะนำมู่เซิ่งด้วยรอยยิ้ม

"เป็นคุณเหรอ?"

คนหนุ่มสาวที่นั่งอยู่บนรถสปอร์ตต่างมองมาทางนี้

สายตาของหญิงสาวส่วนใหญ่มีความสงสัย และรู้สึกประหลาดใจที่มู่เซิ่งสามารถเอาชนะจี้เหว่ยได้ ในขณะที่ในสายตาของผู้ชายเต็มไปด้วยความชื่นชม ความสงสัย และแสดงท่าทีเป็นศัตรูที่เย็นชา

ในฐานะคนที่เคยผ่านมาอย่างมู่เซิ่งจะดูไม่ออกได้อย่างไร ว่าชายหนุ่มคนนี้ชอบซูอีเข่อ

"มู่เซิ่งคนนี้เก่งมาก ขอบอกเลย ตอนอยู่บนเวทีเขาดูเก่งกาจมาก และเตะจี้เหว่ยลงไปที่พื้นด้วยการเตะเพียงครั้งเดียว ยิ่งไปกว่านั้น บุคคลที่ทรงพลังเช่นนี้ถงเสี่ยวเย่เป็นคนแนะนำให้ฉันรู้จักนะ"เมื่อซูอีเข่อเริ่มพูดก็พูดไปเรื่อยๆจนไม่หยุด

ส่วนถงเสี่ยวเย่เนื่องจากที่บ้านมีเรื่อง จึงกลับไปก่อน ซูอีเข่อได้บอกเขาในรถว่าพ่อของถงเสี่ยวเย่ชอบเล่นการพนัน และคาดว่าเป็นหนี้การพนันอีกแล้ว

เมื่อทุกคนได้ยินสิ่งที่ซูอีเข่อพูด พวกเขาทั้งหมดรู้สึกว่าซูอีเข่อพูดเกินจริง จี้เหว่ยนั้นทรงพลังมากขนาดนั้น แม้ว่ามู่เซิ่งจะชนะ แต่ก็น่าจะเป็นการเอาชนะอย่างหวุดหวิด เป็นไปไม่ได้หรอกที่จะเอาชนะได้อย่างง่ายดายเหมือนที่เธอบอก?

“พวกคุณยังไม่รีบขอบคุณมู่เซิ่งอีก?” ซูอีเข่อชี้ไปที่จมูกและเร่ง

ชายหนุ่มที่มีเจตนาเป็นศัตรูกับมู่เซิ่งก็ออกมาจากฝูงชน ยื่นมือไปหามู่เซิ่งและพูดว่า"ผมชื่อหลู่เจ๋อ ขอบคุณที่กู้หน้าให้เรานะ จี้เหว่ยคนนี้ ผมอยากจะจัดการตั้งนานแล้ว ครั้งที่แล้วผมไม่อยู่ จึงทำให้ซูอีเข่อพวกเขาได้รับบาดเจ็บ"

“เรื่องเล็กหน่ะ”มู่เซิ่งพยักหน้า

"เหอะๆ มันเป็นเรื่องเล็กจริงๆ"หลู่เจ๋อเย้ยหยันอย่างแปลกๆ ขณะที่จับมือกับมู่เซิ่งก็เพิ่มพลังมือของเขา

เขาถือได้ว่าเป็นผู้ฝึกฝนบูโดด้วย เผชิญกับจี้เหว่ยเขาไม่มีความกลัวเลย หลู่เจ๋อรู้สึกว่าด้วยแรงข้อมือของเขา สามารถบีบจนมู่เซิ่งร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดได้อย่างแน่นอน

เมื่อถึงตอนนั้น เขาจะเปิดโปงเรื่องที่มู่เซิ่งเอาชนะจี้เหว่ยต่อสาธารณะ

อย่างไรก็ตาม ที่ทำให้หลู่เจ๋อประหลาดใจก็คือ สีหน้าของมู่เซิ่งเรียบเฉย แต่กลับเป็นเขาที่รู้สึกถึงแรงมหาศาลที่ฝ่ามือของเขา ราวกับว่ามือทั้งมือของเขาถูกหนีบด้วยแหนบเหล็ก และความเจ็บปวดนั้นทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะร้องออกมา

“หลู่เจ๋อเกิดอะไรขึ้น?”คนข้างๆเขาถาม

ดีนะที่มู่เซิ่งปล่อยมือของเขาในเวลานี้ หลู่เจ๋อจึงดึงมือออกและพูดว่า"ไม่มีอะไร เมื่อกี้ผมเผลอไปเหยียบตะปู"

ในขณะที่พูด เขาสะบัดมือของเขาอย่างแรง ความเจ็บปวดอย่างมากนั้นไม่หายสักที หลู่เจ๋อมองไปที่มู่เซิ่งด้วยสายตาที่ดุร้าย ดูเหมือนว่าผู้ชายคนนี้เต็มไปด้วยพลังมหาศาล บางทีเขาอาจจะชนะจี้เหว่ยจริงด้วย

แต่แล้วไงล่ะ?