ตอนที่ 118

ตอนที่ 118

เวทัสไม่พลาดสายตาที่ แปลกประหลาดของปาณี มุมปากของเขาอดยกขึ้นมาไม่ได้

ติรยามองไปที่ปาณี พูดด้วยความกระตือรือร้น“ปาณี เริ่มจะเปิดเทอมแล้ว ตอนเปิดเทอม เราไปสมัครเรียนด้วยกันนะ”

ปาณีพูดว่า“ไม่ต้อง”

ไปสมัครเรียนกับนังนี้เนี่ยนะ ?

นอกจากเธอ สมองเพี้ยนไปแล้ว

ถึงแม้ปาณียังคงเย็นช้า แต่ติรยายังไม่ยอมแพ้“ปาณี เรื่องก่อนหน้านี้ฉันรู้ว่าเป็นฉันผิด ด้วยความมิตรภาพของเราในเมื่อก่อน เธอให้อภัยให้ฉันนะ ได้ไหม”

เหมือนว่าเธอแค่ไม่ได้ตั้งใจทำผิดไป ไม่ได้ตั้งใจไปทำร้ายปาณี

เมื่อก่อนตอนที่ปาณีกับติรยายังเป็นเพื่อนสนิทกัน ก็เชื่อใจเธอเสมอ คิดว่าติรยาเป็นคนดี แต่ตอนนี้...

เธอยกมุมปาก“อยากให้ฉันใหเอภัยเธอหรอ ได้สิ รอให้เธอโกนผมออกมาให้หมด แสดงความจริงใจ ฉันก็จะให้อภัยเธอ”

ที่เธอพูดแบบนี้ก็จงใจกลั่นแกล้งติรยา เพราะรู้อยู่แล้วว่าติรยาไม่ได้ไปบวชจริงๆ เธอมองดูปาณี และพูดอย่างอึดอัด“ปาณี.......”

“ อย่าเรียกแนแบบนั้น เราไม่ได้สนิทกัน ” ปาณีไม่อยากคุยเรื่องไร้สาระกับเธออีก เดินจากไปอย่างเย็นช้า

ธามนิธิเหลือบไปที่ติรยากับเวทัสแวบเดียว พูดกับไวยาตย์“เราก็ไปเถอะ”

เวทัสมองไปยังแผ่นหลังของปาณี รู้สึกว่าตนเองโดนพิษที่ชื่อปาณีลึกมาก ถึงแม้เธอจะพูดด้วยความเย็นชา แต่เขาก็ยังคงรู้สึกเธอเท่ห์มาก

ช่วงนี้เขายิ่งรู้สึกเสียใจที่บอกเลิกกับปาณีไปแล้ว

ติรยามองดูสภาพปาณีที่จองหอง ก็รู้สึกมโหมาก อดไม่ได้ที่จะตำหนิปาณี“นายดูเขาสิ ตั้งใจไม่อยากให้อภัยฉัน”

แต่เวทัสกลับไม่ได้หลอกง่ายเหมือนปกติ เขาเลิกคิ้มและพูดอย่างเย็นชา“เธอพูดเองไม่ใช่หรอว่าเขาง้อง่าย”