ตอนที่ 163

ตอนที่ 163

“รองเท้า”

“น้าลำมุงเป็นคนซื้อ เธอไปขอบคุณเขาสิ” ธามนิธิขมวดคิ้วและให้ไวยาตย์เข็นเขาเข้าไปในลิฟต์

ปาณีเดินตามเข้าไปในลิฟต์ มองดูเท้าของตัวเอง ยิ่งใส่ยิ่งรู้สึกชอบ

ใส่สบายมากจริงๆ

ธามนิธิแอบมองท่าทางที่มีความสุขของเธอแวบหนึ่ง อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ

เขาชอบปาณีที่รู้สึกพอใจและมีความสุขกับสิ่งเล็กๆน้อยๆแบบนี้มาก แค่รองเท้าคู่เดียว ก็ทำให้เธอมีความสุขมากขนาดนี้!

โง่จริงๆเลยนะ!

......

ในบ้านวิสิทธิ์เวช ชั้น 2 ห้องของเวทัส ชยรพนั่งอยู่บนโซฟา กำลังเล่นเกมมือถืออยู่กับเวทัส

เกือบจะได้ MVP แล้วแท้ๆ แต่สุดท้ายกลับโดนคนของฝ่ายตรงข้ามรุมฆ่า 5 ต่อ 1 เขามองเวทัสอย่างโมโห “พวกนายหักหลังฉัน!”

เวทัสขมวดคิ้วอย่างใจเย็น “กาก!”

ชยรพมองคนที่หักหลังเขาอย่างไม่สะทกสะท้านอะไร “.....นาย ไม่สนใจนายละ ฉันจะไปดื่มน้ำ”

เขาเดินออกไปจากห้อง เตรียมตัวจะไปดื่มน้ำข้างล่าง ก็เจอกับปาณีที่แบกเป้เดินขึ้นบันไดมาพอดี

ปาณีกับธามนิธิเพิ่งมาถึง เธอกำลังจะเอาของไปเก็บที่ห้อง

“ปาณี”

แม้ว่าเธอจะเปลี่ยนชุดแล้ว แต่ชยรพก็จำเธอได้ตั้งแต่แวบแรก

ปาณีได้ยินคนเรียกชื่อเธอจึงหยุดเกิน ก็เห็นชยรพ เขาเปลี่ยนชุดแล้วเหมือนจะดูหล่อกว่าครั้งก่อนนิดหน่อยนะ

แต่เดิมอยากถามว่านายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง แต่ก็นึกได้ว่าเขาเป็นเพื่อนของเวทัส ปรากฏตัวขึ้นที่นี่ก็เหมือนจะไม่แปลกอะไร ปาณีจึงไม่ได้ถาม

เพียงแต่ขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “มีธุระหรอ?”

“เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?” ชยรพเดินเข้ามาหาเธอ ประเมินเธออย่างประหลาดใจ “ที่นี่ไม่ใช่บ้านของเวทัสหรอ?”