ตอนที่ 164

ตอนที่ 164

ปาณีไม่ได้รบกวนพวกเขา เดินไปนั่งลงบนโซฟายาวถัดจากธามนิธิอย่างเงียบๆ

เธอเพิ่งนั่งลง ชยรพก็ลงมาจากข้างบน

พอเห็นปาณี ใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มแบบแบดบอยขึ้นมา เขาไม่ใช่คนจริงจังอะไร พอเห็นท่าทางแบบนี้ของเขาแล้ว ในใจของปาณีมีลางสังหรณ์ที่ไม่ค่อยดีนัก มันจะทำอะไรของมันเนี่ย?

ฐิติพรเห็นชยรพ ก็รีบพูดว่า “ชยรพ มานั่งสิ”

แม้ว่าจะเป็นรูมเมทของเวทัส เพิ่งจะสนิทกันในมหาลัย แต่ว่าผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายก็รู้จักกันมานานแล้ว

ดังนั้น ฐิติพรจึงต้อนรับชยรพอย่างรักใคร่

ชยรพเดินเข้ามา “ผมลงมาดื่มน้ำครับ”

ฐิติพรพูดว่า “นั่งก่อนสิ แม่บ้านไปเอาน้ำให้หลานแล้วจ้ะ”

แม้ว่าชยรพจะซน แต่ว่าเขาก็มีมารยาทที่ควรจะมี เขาทักทายกับธามนิธิก่อน “สวัสดีครับคุณอาธามนิธิ”

ธามนิธิพยักหน้า ชยรพจึงไปนั่งลงบนโซฟา

แต่ว่า ที่กว้างขวางขนาดนี้ เขานั่งที่ไหนไม่ว่า ดันมานั่งโซฟาที่ปาณีกำลังนั่งอยู่

ปาณี “......”

เพื่อนคนนี้ --- เธอแทบอยากจะหาที่หลบภัย ถ้านายอยากตายก็ตายคนเดียวสิ ทำไมมาลากฉันเข้าไปเกี่ยวด้วย!

ธามนิธิมองชยรพแวบหนึ่ง

ฐิติพรแนะนำชยรพให้กับเขา “นี่คือเพื่อนของเวทัส หลานของอาของลูกน่ะ”

บ้านของชยรพก็เป็นครอบครัวที่มีฐานะทางสังคมเช่นกัน แน่นอนว่าธามนิธิเคยได้ยินชื่อของคุณปู่ของชยรพอยู่แล้ว และยังเคยเจออีกด้วย

ธามนิธิมองชยรพแวบหนึ่ง เด็กนี่หน้าตาเหมือนพ่อของเขาจริงๆ

“ชยรพ!” ธามนิธิตั้งใจเรียกชื่อเขาโดยลากเสียงยาวอย่างมีนัยแอบแฝง

ชยรพยิ้มให้กับธามนิธิ ไม่รู้เลยแม้แต่น้อยว่าคำพูดนี้ของธามนิธินั้นหมายความว่ายังไง ยังคิดว่าธามนิธิกำลังทักทายเขาอยู่