ตอนที่ 213

ตอนที่ 213

ปาณีตอบว่า “ก็หนูกลัวคุณขับรถไปรับหนูโดยเฉพาะจะยุ่งยากไม่ใช่หรอคะ? ก็เลยกลับมาเอง”

ไวยาตย์รู้สึกปวดหัว “คุณกลับมาดึกขนาดนี้ คุณธามนิธิรู้เข้าจะเป็นห่วงเอานะครับ”

เพราะถึงยังไงก็เป็นเด็กผู้หญิง

ปาณีถามว่า “คุณอาล่ะคะ? นอนแล้วหรอ?”

“วันนี้คุณธามนิธิไม่ค่อยสบาย นอนแล้วครับ”

นี่ก็เกือบจะ 5 ทุ่มแล้ว

“ร่างกายเขาไม่เป็นไรใช่มั้ยคะ?” พอได้ยินว่าธามนิธิไม่สบาย ปาณีก็เต็มไปด้วยความเป็นห่วง

“ไม่มีปัญหาอะไรครับ หมอบอกให้พักผ่อนเยอะๆ” ไวยาตย์เพิ่งพูดจบ ปาณีที่ถอดรองเท้าเปลี่ยนมาใส่รองเท้าแตะก็วิ่งขึ้นไปบนห้องอย่างรวดเร็ว

เธอเปิดประตูย่องเข้าไปห้องธามนิธิอย่างเบามือ มองคุณอาที่นอนอยู่บนเตียง หลับฝันดีมาก

ประมาณตีสองกว่าๆ ธามนิธิก็ตื่น เขาพลิกตัว กลับพบในอ้อมกอดของเขาไม่รู้ว่ามีแมวน้อยที่อ่อนโยนเพิ่มมาตั้งแต่ตอนไหน......

ในห้องไม่ได้เปิดไฟ มืดสนิท

เขาได้กลิ่นหอมที่คุ้นเคย รู้เลยว่านี่คือปาณี

แขนของปาณีพาดอยู่บนเอวของเขา เปรียบเสมือนกำหัวใจของเขาไว้ในมือของเธออย่างเหนียวแน่น

ธามนิธิอึ้งไปสักพัก ตามด้วยความสงสัย

ไวยายต์บอกว่าปาณีจะกลับมาพรุ่งนี้นี่

นี่เพิ่งจะเที่ยงคืน ทำไมเธอมาอยู่ตรงนี้แล้วล่ะ

ปาณีที่หลับสนิทกอดเอวเขาไว้แน่น พึ่งพาเขาอย่างมาก ถ้าหากไม่เชื่อใจเขาอย่างสนิทใจ ก็คงไม่กอดเขาอย่างนี้หรอก