ตอนที่ 285

ตอนที่ 285

เขาอ่อนโยนมาก ไม่เหมือนเขาที่ยิ่งยโสและเย็นชาในเวลาปกติเลย เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าที่แท้เขาจะอ่อนโยนได้มากขนาดนี้ ถึงขั้นเรียกเธอว่าเบบี๋

เธอเพิ่งจะอายุ18 ธามนิธิไม่อยากแตะต้องเธอไวขนาดนี้ แต่ว่าในบางครั้ง เมื่อความรู้สึกถึงจุดนั้นแล้ว ไม่ง่ายเลยจริงๆที่จะควบคุมตัวเอง

ฝ่ามือที่อบอุ่นของธามนิธิวางอยู่บนหัวเธอ ถามอย่างเป็นห่วงว่า “ยังเจ็บอยู่หรอ?”

“......” ปาณีไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเขาจะถามออกมาตรงๆแบบนี้

คำถามนี้ถามจนเธออยากจะปิดปากเขาไว้

เห็นคนมีสาระอย่างคุณอาที่ปกติมัวแต่ทำสีหนาเข้มขรึม แต่ภายในกลับแฝงไปด้วยภัยอันตรายนั้น แต่ในความเป็นจริงแล้ว คนที่ไร้สาระมากที่สุดก็เป็นเขานี่เอง

ลองดูเขาในตอนนี้สิ ยังกล้าคุยเรื่องนี้กับเธออย่างนิ่งสงบแบบนี้!

เธอยื่นมือออกไปผลักเขาออก ไม่ได้พูดอะไรทั้งนั้น

ธามนิธิมองไปยังท่าทางของปาณีที่รู้สึกเขินอายจนแทบอยากจะซ่อนตัวเองไว้ ยิ้มอย่างมีความสุข

อดไม่ได้ที่จะนึกถึงเรื่องเมื่อคืน......

เธอเล็กมาก เล็กจนแทบจะรองรับเขาไม่ได้

เขาทำไปอย่างยากลำบาก

บวกกับปัญหาขาของเขา จึงได้แต่เพียงให้ปาณีเป็นฝ่ายรุก ดังนั้นศึกครั้งนี้ ในความเป็นจริงแล้วธามนิธิไม่ค่อยมีความสุขมากเท่าไหร่

แต่ว่า แม้จะเป็นเช่นนี้ ก็ทำให้ธามนิธิหวงนึกถึงรสชาติแห่งความสุขนั้นนานแสนนาน

แม้กระทั่งตอนที่เขาเสียบเข้าไป คำพูดของเธอคำนั้น “หนูเจ็บ......”

ยังคงวงเวียนอยู่ข้างหูเขา

เพียงแค่นึกถึง ก็ทำให้ใต้หน้าท้องของเขาเริ่มแข็งตัวขึ้นมา

ธามนิธิจับมือที่เธอยื่นออกมาไว้ “พูดกับสามีจะอายทำไม? ความกล้าของเมื่อคืนหายไปไหนแล้วล่ะ?”

ถ้าหากเธอจะเริ่มก่อน เขาไม่มีทางลงมือก่อนเด็ดขาด

“คุณห้ามพูดนะ” ปาณีปิดปากของเขาไว้ เธอไม่ได้หน้าด้านขนาดนั้นสักหน่อย “น่าเกลียด”

ได้คืบจะเอาศอกนี่หมายถึงคนอย่างเขานี่เอง!