ตอนที่ 292

ตอนที่ 292

เมื่อเทียบกันแล้ว ท่าทีของธามนิธิเย็นชากว่าเยอะ “ตอนนี้ไม่ว่าง”

ในสายตาของเขามีเพียงปาณีคนเดียว มีเวลาไปเล่นหมากล้อมกับเวทัสที่ไหนกัน?

เวทัสขมวดคิ้ว

ปาณีคิดว่าเมื่อเขาถูกปฏิเสธก็คงจะออกไปเอง

ผลปรากฏว่า......

เขาพูดอย่างน่าสงสาร “น้าเป็นคนสอนผมเล่นหมากล้อมเอง! น้าหาคู่แข่งไม่ได้ น้าก็เลยสอนผมแล้วให้ผมเล่นกับน้า ตอนนี้น้ามีเมียแล้ว น้าก็เลยไม่สนใจผม! น้า น้าไม่รักผมแล้วใช่ไหมครับ?”

“......” ปาณีมองไปยังเวทัสด้วยสีหน้าอึ้งและทึ่ง

อะไรคือน้าไม่รักผมแล้วใช่ไหม?

อย่าทำตัวคลุมเครือขนาดนี้ได้ไหม?

เธอคิดมากนะ!

ผ่านไปสักพัก ปาณีถึงจะพบว่า นี่เวทัสกำลังอ้อนธามนิธิอยู่หรอ?

ใบหน้าหน้าดันหล่อเหลาจนทำให้คนโกรธไม่ลง แม้ว่าเขาจะอ้อนก็ไม่ขัดต่อใบหน้านั้นเลย

ธามนิธิมองไปยังเวทัสที่จงใจเข้ามาก่อกวน รู้สึกปวดขมับขึ้นมาทันที “นายออกไป”

“หรือว่าหลายปีที่ผ่านมา มือของผมพัฒนาขึ้นมา น้าเลยกลัวแพ้ให้กับผม?” เวทัสใช้วิธีการกระตุ้นแบบนี้ซะเลย

ธามนิธิ “......”

แพ้?

ไม่มีทางที่ธามนิธิจะยอมรับคำๆนี้

โดยเฉพาะต่อหน้าปาณี หากเขายอมรับ 80%ปาณีต้องคิดว่าเขาแพ้ให้กับเวทัสแน่ๆ

“ไปเอาหมากมา”

ในเมื่อถูกเวทัสขัดจังหวะแบบนี้ อารมณ์ที่อยากจะทำอะไรที่มันเร่าร้อนกับปาณีก็หมดละ เขาจะสอนเวทัสหัดเป็นคนดีๆสักหน่อย

ปาณีไม่คิดเลยว่าธามนิธิจะตอบตกลงง่ายๆแบบนี้ “คุณอา จะเล่นจริงๆหรอคะ?”