ตอนที่ 345

ตอนที่ 345

แต่ว่า พอคิดๆดูแล้ว ปาณีก็ไม่ได้ผิดอะไร เพียงแต่คุณธามนิธิเซนซิทีฟมากไปก็เท่านั้นเอง

ไวยาตย์พูดว่า “ไม่มีอะไรครับ ผู้ชายก็เหมือนกับผู้หญิง ในทุกเดือนก็จะมีวันที่ไม่สบายบ้าง ผ่านช่วงนี้ไปก็ดีแล้วครับ”

พอปาณีเห็นข้อความจากไวยาตย์ ใบหน้าก็เต็มไปด้วยความตกใจ อะไรนะ ผู้ชายมีวันนั้นของเดือนด้วยหรอ?

ตอนธามนิธิออกมาหลังอาบน้ำเสร็จ เห็นปาณีกำลังจ้องมองเขาอยู่หน้าโต๊ะอ่านหนังสือ สีหน้าเต็มไปด้วยความซับซ้อน

สายตาแบบนี้ทำให้รู้สึกน่าสงสัย เขามองไปยังเธอ “มีอะไรหรอ?”

ปาณีหลบสายตา “คือว่า...... ไม่...... ไม่มีอะไรค่ะ”

เธอก็แค่อยากจะดูว่าช่วงนั้นของเดือนของผู้ชายจะเป็นยังไง

ธามนิธิมองเธอแวบหนึ่ง หยิบหนังสือแล้วขึ้นไปพักผ่อนบนเตียง

ปาณีนั่งอยู่หน้าจอคอม ยุ่งไปนานมาก ปกติมีธามนิธิคอยเรียกเธอ เธอก็จะหลับไวหน่อย แต่วันนี้เธอทำจนถึง 5 ทุ่มแล้ว ยังไม่มีวี่แววว่าจะนอนเลย

ธามนิธิอ่านหนังสือไปจะครึ่งเล่มแล้ว มองไปยังเธอที่กำลังนั่งเล่นคอมอยู่ตรงนั้นแล้วขมวดคิ้ว

เขารู้ว่าในสายตาของปาณี งานสำคัญมากกว่าเขา ดังนั้นในวันนี้จึงไม่ได้รบกวนเธอ แต่ว่า...... พอตัวเองไม่เรียกเธอ เหมือนจะทำให้เธอเล่นอย่างสบายใจมากขึ้นสินะ?

ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไป ธามนิธิเริ่มสงสัยแล้วว่าตัวเองจะถูกเธอลืมจนหลุดโลกไปเลยไหม

เขาอดทนไว้สักพัก สุดท้ายก็เปิดปากเรียกเพราะว่าทนไม่ได้แล้ว “ยังไม่นอนอีก?”

เหมือนเด็กจริงๆเลย ไม่มีความรู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อย!

“จะนอนเดี๋ยวนี้แหละค่ะ”

“เดี๋ยวนี้คือกี่โมง?”

พอได้ยินเสียงที่เข้มขรึมของเขา ปาณีก็รีบปิดคอมแล้วไต่ขึ้นเตียงอย่างว่าง่าย