ตอนที่ 346

ตอนที่ 346

ธามนิธิมองไปยังเขา “......”

ปาณีจับมือของเขาไว้ อ้อนว่า “บอกหนูหน่อย! บอกหนูเร็วๆสิคะ!”

ธามนิธิมองดูท่าทางการอ้อนของเธอ อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “ไม่มีจริงๆ”

ปาณีเห็นเขายิ้มแล้ว ก็รู้สึกโล่งใจไปด้วย พูดด้วยเสียงโหดว่า “นี่คุณพูดเองนะ! งั้นคุณจะไม่สนใจหนูไม่ได้นะ และเวลาหนูคุยกับคุณห้ามไม่ตอบอีก”

แววตาของเธออบอุ่นมาก ทำให้ธามนิธิพยักหน้าอย่างไม่ทันตั้งตัว “อื้ม”

“งั้นเรานอนกันดีกว่า พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าอีก!” เคลียร์ปัญหาใหญ่นี้จบไปได้สักที ปาณีรู้สึกโล่งใจไม่น้อย

เธอไม่ชอบเวลาเห็นคุณอาไม่มีความสุข แม้แต่นิดเดียว ก็ทำให้เธอรู้สึกหดหู่ไปด้วย

เช้าวันรุ่งขึ้น คนทั้งครอบครัวก็ออกเดินทางไปยังฮอทสปริงรีสอร์ท

รีสอร์ทแห่งนี้ตั้งอยู่ชานเมืองชยุต ถือเป็นฮอทสปริงรีสอร์ทที่ค่อนข้างโด่งดังภายในประเทศ

ปาณีเคยได้ยินมาก่อน แต่ว่า ยังไม่เคยมาที่นี่เลย

ไม่เหมือนกับความหรูหราของโรงแรมในเมือง ที่นี่เน้นความสบาย ผ่อนคลาย ความเขียวขจีของธรรมชาติ และความเงียบสงบ

ห้องพักจองไว้ตั้งแต่หลายวันก่อนแล้ว พอสุดสัปดาห์ ห้องพักรีสอร์ทนี้จะเหลือน้อยมาก และจองยากมากเช่นกัน

พอรู้ว่าพวกเขาจะมา ผู้จัดการของรีสอร์ทก็มารอต้อนรับพวกเขาโดยเฉพาะ “คุณชัยพร คุณฐิติพรครับ”

ท่าทีสุภาพมาก

ก่อนที่พวกเขาจะมาถึงก็ได้ให้คนดูแลบ้านมาดำเนินเรื่องเอกสารการเช็คอินต่างๆให้ก่อนแล้ว ตอนนี้เพียงแต่เอาบัตรประชาชนไปรูดก็จะสามารถเข้าพักได้แล้ว

ปาณีเป็นคนมาพักผ่อนของจริง ไม่ต้องทำอะไรเลย จันวิภายื่นคีย์การ์ดห้องพักให้พวกเขา เธอกับธามนิธิจึงไปยังห้องพักของตัวเอง

ห้องของรีสอร์ทไม่ถือว่าใหญ่มาก แต่ให้ความรู้สึกอบอุ่นมากๆ พอเข้าไปถึงในห้อง ขณะที่ไวยาตย์กำลังคุยกับธามนิธินั้น ปาณีก็วิ่งออกไปชมวิวระเบียง ภาพเบื้องหน้าสวยจนแทบร้องขอชีวิต ยิ่งไปกว่านั้น วันนี้เป็นวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส อาการอบอุ่นกำลังดี

ธามนิธินั่งอยู่อีกมุมหนึ่งของห้อง มองท่าทางมีความสุขของปาณีผ่านกระจกบานใหญ่ อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

ไม่นานนัก ไวยาตย์ก็ออกไปจากห้อง

ปาณีเดินเข้ามาพูดกับธามนิธิว่า “คุณอา ที่นี่สวยจังเลย!”

“ถ้าเธอชอบ เดี๋ยวครั้งหน้าจะพามาอีก”