ตอนที่ 366

ตอนที่ 366

“ขอบคุณค่ะที่ยอมให้นภันต์มาเยี่ยมฉัน”

ได้เจอนภันต์ เธอรู้สึกดีใจมาก ทำให้ยิ่งรักธามนิธิมากขึ้น

ธามนิธิมองไปที่ดวงตาที่เป็นประกายของเธอ คิดว่าตัวเองทำในสิ่งที่สมควรทำก็เท่านั้น “ถ้าเธอมีความสุข ต่อไปเขาจะให้มาหาเธอเมื่อไรก็ได้นะ”

อคติของฝนสิริ เป็นหนามที่ทิ่มแทงใจปาณี สิ่งที่เขาทำได้ คงมีแต่ให้นภันต์ที่รู้ความอยู่บ้างมาอยู่เป็นเพื่อนเธอ

ในใจของปาณีเอ่อล้นไปด้วยความรู้สึกสุขใจ “อื้ม”

พูดจากับปาณีเสร็จแล้ว ธามนิธิก็ไปอาบน้ำ เมื่อออกมาก็เห็นปาณีเอาโน้ตบุ๊คไว้บนเตียง กำลังพิมพ์เลขรหัส….

มาเห็นยัยเด็กบ้างานทั้งที่กำลังป่วย ทำเอาเขาทนไม่ได้

เมื่อวานเขาอ่านรายงานของธีระแล้ว ตอนแรกที่รับซื้อลั่วเซียเหวินฮว้า เพียงเพราะว่าต้องการให้ปาณีได้มีเวลาพักหายใจ แต่ตอนนี้สื่อตัวนี้กำลังมาแรง หลังจากที่บริษัทซื้อมาแล้ว ก็มีผลกำไรมาโดยตลอด

ข้อมูลในบัญชีของปาณี เธอเป็นคนดูแลเองโดยตลอด ถ้าเทียบกับบัญชีอื่นๆที่พวกเขารับซื้อมาอันดับของเมื่อเดือนก่อน ยังจัดอยู่ท้ายแถวอยู่เลย แต่ตอนนี้กลับเพิ่มสูงขึ้นมาไม่น้อย

ธีระบอกว่าปาณีเหมาะกับธุรกิจนี้มาก ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ภายในหนึ่งปี รายรับของเธอจะเพิ่มสูงขึ้นอีกหลายเท่าตัว

หลังจากเขียนโครงงานเสร็จแล้ว ปาณีก็เก็บโน้ตบุ๊คเข้าที่ เห็นธามนิธิกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ข้างๆ “คุณอา งั้นฉันขอตัวนอนก่อนนะคะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ”

“......” ธามนิธิมองไปที่เธอที่สุดท้ายก็ทำงานเสร็จจนได้ แล้วคิดจะไปนอนเลยงั้นหรือ?

เขาทนรอมาตั้งครึ่งค่อนวัน เพื่ออะไรล่ะ?

ปาณีเอนหัวลงบนหมอน กำลังดึงผ้าห่มคลุมตัว พลันก็ได้ยินเสียงธามนิธิพูดขึ้นว่า “เธอลืมอะไรไปหรือเปล่า?”

“อะไรหรือคะ?” ปาณีมองไปที่เขา

“ตอนบ่าย เธอบอกว่า ให้เธอทำอะไรก็ยอมหมด” คำที่เธอพูด เขาจำได้หมดทุกถ้อยความ

ปาณีทำหน้าตาบ๊องแบ๊วมองไปที่เขา “หรือคะ? ไม่ใช่มั้ง! จำไม่เห็นได้เลย ฉันจะพูดแบบนั้นออกไปได้ยังไงกัน?”