ตอนที่ 367

ตอนที่ 367

ปาณีพูดอย่างไม่สบอารมณ์ “ฉันก็แพงนะ !”

เป็นครั้งแรกที่มีคนเปรียบเทียบราคาตัวเองกับพื้น

ธามนิธิอดหัวเราะไม่ได้ “แพงแค่ไหนล่ะ?”

“หาค่าไม่ได้ !” บนโลกนี้มีปาณีแค่คนเดียว มีเงินเท่าไรก็หาซื้อไม่ได้

เสียงของธามนิธิพูดอย่างเอ็นดู “เป็นครั้งแรกที่เห็นคนพูดถึงตัวเองแบบนี้”

ปาณีจ้องไปที่เขา ถามอย่างไม่เกรงใจ “แล้วคุณว่าไม่จริงหรือคะ?”

“จริง” ธามนิธิไม่โต้เถียงกับเธอต่ออีก มองเธอที่อยู่ในอ้อมกอด “ถ้างั้นคืนนี้ เธออยู่ด้านบนหรือ?”

“ฉัน...ฉัน…” ปาณีเกือบหลุดหัวเราะออกมาเพราะคำพูดหักมุมของเขา บอกเสียงสั่นๆว่า “ฉันปวดขา….”

ธามนิธิถามว่า “มีวันไหนที่เธอไม่ปวดขาบ้าง?”

เธอหาข้ออ้างได้ทุกครั้งสิน่า

ถ้าไม่ใช่ทำเรื่องอย่างว่าล่ะก็ อะไรๆเธอก็ดีหมด

“งานคืนวันคริสต์มาสอาทิตย์หน้า ฉันยังมีการแสดงด้วย” ทุกครั้งเมื่อถึงเทศกาลนี้ ปาณีจะรู้สึกกระตือรือร้นอย่างยิ่ง “ไว้หลังวันคริสต์มาส ดีไหมคะ?”

ธามนิธิจ้องมองเธอ ในใจเธอคิดอะไร เขาย่อมรู้ดี “พอผ่านคริสต์มาสแล้วต้องรอส่งท้ายปีเก่า ผ่านส่งท้ายปีเก่าก็ต้องรอให้ผ่านวันปีใหม่อีกหรือเปล่า?”

ดึงเวลาไปเรื่อยๆ วิธีการเดิมๆของปาณี…..หนีไปก่อนแล้วค่อยว่ากันทีหลัง

ปาณีก็ไม่อยากทำแบบนี้ เธอรู้สึกลำบากใจมาก “ใครให้คุณทำฉันเจ็บแทบแย่ตอนครั้งก่อนล่ะ?”

แถมยังเหนื่อยสุดๆด้วย !

วันถัดไปเธอรู้สึกว่าตัวเองถึงกับหมดเรี่ยวแรง

ทุกครั้งเมื่อคิดถึงความรู้สึกในตอนนั้นขึ้นมา เธอถึงกับเข่าอ่อน….

ธามนิธิพูดอย่างอ่อนโยน “วันนี้จะทำเบาๆละกัน”

“แต่ว่า….” ปาณีคิดอยู่นานสองนานว่าควรพูดดีไหม แต่ปากดันไว พูดออกไปโดยไม่ทันรู้ตัว “ของคุณใหญ่เหลือเกิน”

“......”