ตอนที่ 433

ตอนที่ 433

ถึงอย่างไรแล้วในสายตาของนลิน ปาณีที่อยู่ข้างกายธามนิธิ ไม่มีทางที่จะมีความสุขไปได้

ในหัวเห็นแม้กระทั่งภาพว่า ปาณีทนใช้ชีวิตอย่างเศร้าสร้อยในบ้านวิสิทธิ์เวช นึกอยากทำตนเป็นคนดี ช่วยฉุดปาณีขึ้นมาจากทะเลแห่งความขมขื่น

พอได้ฟังถ้อยคำเหล่านี้ ปาณีแทบจะอุบหัวเราะไว้ไม่อยู่ “ขอบคุณอาจารย์นลินที่เป็นห่วง แต่ว่า เรื่องของฉัน คงไม่ต้องให้อาจารย์มาเป็นกังวลหรอก”

อยู่กับคุณอา ไม่เพียงไม่ขมขื่น แต่ยังเป็นชีวิตที่สวยงามอีกด้วย

เธอจะอยู่ข้างกายเขาไปตลอด อยู่กับเขาทั้งชีวิต

ถึงแม้คนทั้งโลกจะเย้ยหยันเธอเพราะขาของเขา แต่ว่าเธอไม่

เพราะในใจของเธอนั้น เธอถือว่าเขาเป็นคนในครอบครัวที่สำคัญที่สุดไปนานแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้ เขาก็ยัง….

นลินยังคงทำตัวเป็นคนดีต่อ “ถ้าเธอต้องการให้ช่วยอะไรล่ะก็ มาหาฉันได้นะ”

“เข้าใจแล้ว”

แม้จะรู้สึกรังเกียจอีกฝ่าย แต่ในมหาวิทยาลัย ปาณียังรักษามารยาทไว้ เพื่อหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับคนที่ชื่นชอบนลินอยู่

พอปาณีพูดกับนลินจบแล้ว ก็เดินไปเข้าชั้นเรียน

ขณะที่เธอกำลังเดินไป ทีนาร์ก็เดินเข้ามา “อาจารย์นลินคะ...”

พอนลินเห็นทีนาร์ ก็พยักหน้าพลางยิ้มๆ

เธอกับทีนาร์ไม่ได้สนิทกันมาก แต่ว่า เวลาที่ทีนาร์คุยกับนลิน เธอยังคงยิ้มตอบอย่างมีมารยาท

ในมหาวิทยาลัย นลินมีมนุษย์สัมพันธ์ที่ดีกับทุกคนมาแต่ไหนแต่ไร

ทุกครั้งที่ได้เห็นรอยยิ้มของนลิน ทีนาร์จะรู้สึกดีใจอย่างยิ่ง

คนที่ไม่มีอะไรโดดเด่นอย่างเธอ เมื่อนลินดีกับเธอเข้าหน่อย เธอก็รู้สึกมีความสุขมากแล้ว

เธอมองไปที่นลินพลางพูดว่า “ปาณีนิสัยไม่ค่อยดีนัก อาจารย์อยู่ห่างเธอไว้หน่อยจะดีกว่าค่ะ จะได้ไม่โดนทำเสียมารยาทใส่”