ตอนที่ 437

ตอนที่ 437

เรื่องที่เธอท้อง ลือกันมาตั้งนานแล้ว ไม่นึกว่าชลธียังจำเรื่องเล็กๆนี้ได้

คนๆนี้คิดจะฉีกหน้าบ้านวิสิทธิ์เวชหรือไงกัน?

ธามนิธิขมวดคิ้ว เงยหน้าจ้องมองไปที่ชลธี “คุณแม่พูดหรือ?”

สายตาที่เย็นชา ทำให้ทุกคนเกรงกลัว

ถ้าธามนิธิไม่ยอมรับ ชลธีก็ทำให้ธามนิธิยอมรับไม่ได้

เขามองไปที่ธามนิธิ ได้แต่ยิ้มเฝื่อนๆบอกไปว่า “ลุงคงจะจำผิดน่ะ !”

ธามนิธิไม่สนใจเขาอีก จดจ่ออยู่กับการตักอาหารให้ปาณี

ธามนิธิช่วยตักอาหารให้ปาณี แต่ตัวเองไม่ทานเลยสักคำ

ชรัณที่นั่งอยู่ข้างๆเขามองอย่างรู้สึกแปลกใจมาก

เมื่อก่อนเวลาไปทานข้าวด้วยกัน แม้ธามนิธิจะคอยดูแลปาณี แต่ตัวเขาก็จะทานไปด้วย

ในตอนนี้เขายังคงเป็นอย่างเดิม เป็นการยืนยันว่า ทุกวันนี้ความรักของเขาไม่ได้ลดน้อยลงเลย

เหตุนี้ชรัณกลัวว่าอาจทำให้ธามนิธิรู้สึกไม่พอใจ จึงพูดอย่างเอาใจว่า “คุณธามนิธิทานอะไรหน่อยสิ ! หรือว่าอาหารวันนี้ไม่ถูกปาก?”

ธามนิธิไม่ตอบอะไร

ท่าทางที่เย็นชาของเขา ทำให้ทุกคนไม่กล้ารบกวน

ปาณีมองธามนิธิ ก็รู้สึกได้ว่าเขาอารมณ์ไม่ดี

ถึงแม้คนที่ทำให้เขาอารมณ์เสียจะไม่ใช่เธอ แต่ปาณีก็ไม่อยากเห็นคุณอาที่ตัวเองรักมากที่สุดต้องมาอารมณ์เสีย

เธอจึงหยิบตะเกียบคีบให้เขา พูดอย่างเอาใจว่า “อ้ำ ทานหน่อยนะคะ”

เขาทานแค่บะหมี่ตอนเช้า ตอนนี้ถ้าไม่หิวก็แปลกล่ะ

ถ้าไม่ทานอะไรบ้าง เกิดหิวขึ้นมาจะทำยังไง?

อารมณ์เสียเพราะคนอย่างชลธี ไม่คุ้มกันหรอก

ชลธีมองปาณีอยู่ข้างๆ คิดในใจว่าผู้หญิงคนนี้ ทำตัวอย่างกับเด็กๆ