ตอนที่ 478

ตอนที่ 478

ได้ใช้เงินสามี เธอช่างมีความสุข!

ทุกคนต่างแยกย้ายหลังทานข้าวเสร็จและออกมา ปาณีขึ้นรถและนั่งลงข้างๆธามนิธิ

คนขับรถขับรถออกไป เธอและเขาต่างไม่ได้เอ่ยพูดอะไร

ผ่านไปชั่วครู่ ธามนิธิจึงยื่นมือออกมาและกุมมือเธอเอาไว้

บนนิ้วของเขา ยังคงสวมแหวนที่ใส่ตั้งแต่ตอนแต่งงานและไม่เคยถอดมันออกมาเลยนับแต่นั้น

กลับเป็นปาณีที่รู้สึกไม่สะดวกในการสวมใส่ยามปกติ ดังนั้นจึงวางไว้ที่บ้านไม่เคยสวม

เธอกอบกุมมือของเขาไว้และพูดกับเขาอย่างตรงไปตรงมา “เรื่องของคุณหนูนลิน ฉันก็ไม่เคยคาดคิดมาก่อน เพียงแต่ วันนี้ฉันอดทนไม่ไหวจริงๆดังนั้นจึงลงมือไป”

ตอนที่ชยรพหยิบยกถึงเรื่องนี้ขึ้นมา ธามนิธิมีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นเล็กๆ ดังนั้นปาณีจึงเป็นกังวลว่าเขาจะโกรธ

คนในบ้านวิสิทธิ์เวชล้วนค่อนข้างควบคุมตนเองได้ดี ไม่ลงมือขึ้นมาง่ายๆ

ไม่เหมือนเธอ…….

เรื่องการควบคุมตัวเอง ในยามปกติเธอก็คิดได้อยู่หรอก

แต่พอต้องเผชิญกับคนที่ตนเกลียดขี้หน้า ปาณีอดไม่อยู่จริงๆและปล่อยตัวเองไปตามอำเภอใจ

ธามนิธิมองเธอรอบหนึ่งและเอ่ยขึ้นอย่างจริงจัง “เงยหน้าขึ้นมา”

ปาณีได้ยินคำพูดของเขาจึงเงยหน้าขึ้น มองเห็นธามนิธิยกมือขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง

“เอ่อ…..”ถึงแม้เรื่องในวันนี้เธอออกจะทำเกินไปหน่อย แต่คุณอาไม่ถึงกับต้องตีเธอก็ได้นี่?

ไม่เอานะ! เธอกลัวความเจ็บปวดที่สุด!

ปาณีพูด “ฉันผิดไปแล้ว ครั้งหน้าไม่กล้าแล้ว”

มือของธามนิธิยื่นเข้ามาและดึงเธอเข้าไปในอ้อมกอด ทั้งร่างกายและริมฝีปากถูกกดไว้แน่น

ริมฝีปากเล็กๆของเธอทำให้คนอดไม่ไหวที่จะจูบมันลงไป

ปาณีรู้สึกสับสนเล็กน้อย ก่อนจะคิดได้ว่าคุณอาที่จริงแล้วไม่ได้ต้องการจะตีเธอแต่กลับจะจูบเธอต่างหาก

อย่างนี้ก็ดี!