ตอนที่ 485

ตอนที่ 485

ฐิติพรพูดว่า “วันนี้ถ้าเธอไม่มาพูด ฉันก็ยังไม่รู้ว่าเกิดเรื่องนี้ขึ้น! ในเมื่อเธอมาแล้ว งั้นก็ดีเลย เรื่องนี้เรามาคิดบัญชีๆกันดีๆหน่อย ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าลูกสาวที่ไร้จิตใจของเธอมีสิทธิ์อะไรถึงมาพูดแบบนี้!”

ทัดพรพูดอย่างร้อนตัวว่า “นี่เป็นแค่การเข้าใจผิดนะคะ”

“เข้าใจผิด? เข้าใจอะไรผิด?” ฐิติพรจ้องไปยังทัดพร น้ำเสียงเย็นชามาก “เมื่อกี้เธอยังพูดอย่างมีเหตุผลเพียงพออยู่เลยไม่ใช่หรอ? ฉันจะบอกเธอให้นะ ตอนที่ลูกสาวเธอพูดเรื่องพวกนี้ฉันไม่อยู่ในเหตุการณ์ด้วย ถ้าหากฉันอยู่ ฉันต้องตีเขาให้ตายแน่ๆ เคยเห็นคนหน้าไม่อายนะ แต่ไม่เคยเห็นคนหน้าไม่อายขนาดนี้มาก่อน แบบนี้เธอยังกล้ามาหาเรื่องที่บ้านอีกหรอ?”

“ช่างเถอะค่ะ คุณพี่ก็ใจเย็นๆนะคะ วันนี้ดิฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ” ทัดพรเห็นสถานการณ์แล้วเอาไม่อยู่จริงๆ กลัวว่าอยู่ต่อไปฐิติพรจะทำอะไรลงไปเพราะความโมโม จึงรีบลุกขึ้นแล้วกลับไป

ปาณีมองไปยังแผ่นหลังที่เดินจากไป อดไม่ได้ที่จะยิ้มมุมปาก

ยังคิดว่าฝ่ายตรงข้ามมาหาเรื่องถึงที่บ้าน กลัวว่าจะก่อเรื่องอะไรอีก ผลปรากฏว่ากลับไปอย่างนี้เลยหรอ?

......

ทัดพรกลับไปถึงบ้านด้วยความโมโห แม่บ้านในบ้านเห็นจึงถามเธอว่า “คุณนายเป็นอะไรหรอคะ?”

“ไปเอาน้ำมาให้ฉันหน่อย จะบ้าตายจะบ้าตาย” ไม่ง่ายเลยที่จะเห็นฐิติพรโมโหขนาดนี้ เธอตกใจแทบแย่

แม่บ้านรีบเอาน้ำมาให้เธอ เธอนั่งดื่มบนโซฟา ทีจะถอนหายใจอย่างโล่งอก

นลินสวมใส่ชุดนอนลงมาจากชั้นบน ปล่อยผมไสย ท่าทางเหมือนคนป่วย เสมือนเป็นคนป่วยจริงๆ

เธอมองไปยังแม่ที่กลับมาจากข้างนอก เดินเข้าไป ถามว่า “แม่ไปบ้านวิสิทธิ์เวช เป็นยังไงบ้างคะ?”

นลินมองไปยังลูกสาวตัวเอง พูดว่า “ลูกรัก ทำไมลงมาข้างล่างล่ะลูก? ไม่สบายก็นอนพักดีๆสิ”

“ไม่เป็นไรค่ะ” นลินพูด “หนูดีขึ้นแล้วค่ะ แม่ล่ะคะ?”