ตอนที่ 486

ตอนที่ 486

ผ่านไปสักพัก นลินถึงจะพิมพ์ข้อความตอบไปว่า “อย่าเลย แบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว ฉันไม่ดีเอง เป็นฉันเองที่โลภมากเกินไป พวกเขาแต่งงานกันแล้วยังอยากให้ธามนิธิกลับมายู่ข้างๆอีก ในหลายๆครั้ง ฉันก็อยากจะลืมเขา แต่ว่า ฉันลืมไม่ได้จริงๆ ฉันรักเขามากเกินไป”

ในจุดยืนของทีนาร์แล้ว นลินเป็นคนน่าสงสารที่โดนทิ้งไป

ทีนาร์ไม่เพียงแต่ไม่รู้สึกว่านลินผิด แต่กลับรู้สึกว่านลินได้รับความไม่เป็นธรรมเป็นอย่างมาก “เขาเป็นของอาจารย์ตั้งแต่แรกแล้ว ปาณีต่างหากที่หน้าไม่อาย จะเป็นมือที่สามให้ได้ อาจารย์นลินคะ อาจารย์ดีที่สุดแล้วค่ะ! อาจารย์เป็นคนที่ดีที่สุดในโลกนี้ อาจารย์ต้องมีความสุขมากๆค่ะ”

“ขอบใจนะ”

ทีนาร์นั่งอยู่ในห้อง อมยิ้มพร้อมกับมองไปยังข้อความที่นลินส่งมา

แค่นลินพูดขอบคุณก็ทำให้เธอดีใจมาก

ไม่มีใครสามารถทำร้ายอาจารย์นลินได้ ปาณีก็ไม่ได้เช่นกัน!

เลิกเรียนปุ๊บ ทีนาร์ก็เขียนคอมเมนต์ใหม่ลงในบล็อกของมหาลัย หาเรื่องปาณี บอกว่านลินถูกปาณีทำร้ายจนเป็นไข้ ยังพูดอีกว่าวันนี้ปาณียังร้อนตัวไม่มาเรียนอีก

ในบางครั้งที่เราเงียบ คนอื่นก็จะรู้สึกว่าเราน่ารังแก ก็จะทำร้ายเรามากกว่าเดิมอีก

ปาณีจ้องดูมือถือ เห็นทีนาร์ที่ตั้งใจหาเรื่องเธอขนาดนั้น รู้สึกน่าขำ

ในเมื่อรู้กระทั่งเรื่องที่นลินป่วย แสดงว่าเรื่องนี้เป็นแผนของนลินแน่ๆ

ดีมาก......

ปาณีก็อยากเห็นนลินออกมาหาเรื่องเหมือนกัน เรื่องแบบนี้ ถ้าหากนลินไม่เข้ามายุ่ง เวลาทะเลาะกันก็ไม่มีความหมายน่ะสิ

......

ในบ้านมีสุวรรณ์ นลินยังพักผ่อนอยู่ในห้อง เธอค้นรูปของธามนิธิที่เมื่อก่อนถ่ายเก็บไว้ อดไม่ได้ที่จะยิ้มมุมปาก ยังดีที่ก่อนหน้านี้ไม่ได้โยนทิ้งไป ไม่อย่างนั้นก็หาไม่เจอแล้ว