ตอนที่ 494

ตอนที่ 494

ไม่รู้เป็นเพราะอะไร พออยู่ข้างกายเขา ความรู้สึกที่ไม่ต้องทำอะไรเองนี้ ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยอย่างบอกไม่ถูก

“เสร็จแล้ว” ธามนิธิเดินออกมา มือหนึ่งถือคีการ์ดไว้ อีกมือหนึ่งก็โอบไหล่เธอไว้ พาเธอไปยังลิฟต์

ปาณีเสนอความคิดเห็นว่า “คุณเอากระเป๋าให้หนูเลยค่ะ หนูยกเองได้”

ตอนนี้เธอไม่อยากให้เขายกของหนัก แต่ธามนิธิบอกว่ามันไม่หนักเลยสักนิด ธอก็จนปัญญากับเขาแล้วเหมือนกัน

ธามนิธิพูดว่า “ไม่เป็นไร โน๊ตบุ๊คของเธอหนักนิดหน่อย เดี๋ยวกลับไปฉันจะซื้ออันที่เบากว่าให้เธอนะ เก็บไว้ใช้ตอนออกไปบ้านนะ”

“ค่ะ”

พอเข้าไปในลิฟต์ ธามนิธิก็จับมือของปาณีไว้แน่น ทั้งสองคนเหมือนเป็นคู่รักกัน

ปาณีมองไปยังท่าทางของทั้งสองคนในกระจก อดไม่ได้ที่จะอมยิ้ม นี่เป็นความรู้สึกที่ถูกปกป้องใช่ไหม?

เพิ่งเดินออกจากลิฟต์ มือถือของธามนิธิก็ดังขึ้น เขายื่นคีย์การ์ดห้องไปให้ปาณี ตัวเองไปรับสาย

เป็นสายจากธามนิธิ “คุณธามนิธิ คุณไปเมืองเมฆาหรอครับ?”

ธามนิธิรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ธามนิธิตอบไปอย่างเรียบนิ่ง “อืม เมื่อวานฉันเคลียร์งานเสร็จหมดแล้ว มีธุระอะไรส่งเข้ามาในอีเมลของฉัน เดี๋ยวกลับไปฉันค่อยจัดการ”

“ครับ” ไวยาตย์รู้สึกเกินความคาดหมายเล็กน้อย ไม่น่าล่ะเมื่อคืนคุณธามนิธิถึงทำงานดึกขนาดนั้น ที่แท้ก็เพื่อวันนี้จะมาเมืองเมฆาเองหรอกหรอ?

แต่ว่าเขาก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าธามนิธิไปทำอะไรที่เมืองเมฆา “คุณมีธุระอะไรหรือเปล่าครับ? ให้ผมโทรไปประสานงานกับคนทางโน้นไหมครับ”

ไม่คาดคิดเลยว่าธามนิธิจะไม่บอกเขา ไม่ให้เขาจัดการอะไรให้ด้วย

ธามนิธิมองไปยังปาณีที่เปิดประตูเข้าไปในห้องแวบหนึ่ง พูดว่า “ไม่ต้องแล้ว ฉันพาปาณีออกมาเที่ยวสักหน่อย พรุ่งนี้ก็กลับแล้ว”

เมื่อก่อนตอนที่นั่งอยู่บนรถเข็น ไม่สามารถพาเธอออกไปเที่ยวได้ แต่ตอนนี้เขาดีขึ้นแล้ว แน่นอนว่าต้องหาเวลามาอยู่กับเธอให้เยอะขึ้น

วันนี้มาที่นี่ เขายังเตรียมของขวัญมาเซอร์ไพรส์เธออีกด้วย

......

ห้องสวีทของโรงแรมกว้างขวางมาก ปาณีนั่งอยู่บนโซฟา มองไปยังธามนิธิที่เพิ่งเข้ามาจากข้างนอก “คุณจะออกไปตอนไหนหรอคะ? ตอนนี้?”

“ฉันไม่ออกไป เธอหิวแล้ว ฉันพาเธอไปกินข้าวดีกว่า”