ตอนที่ 740

ตอนที่ 740

ขณะที่เพิ่งจะเข้าห้อง สายจากชลธีก็โทรเข้ามา "ท่านประธานครับ คุณนลินของตระกูลพวกเราเข้าโรงพยาบาลแล้วครับ"

ธามนิธิพูดอย่างเย็นชาว่า "มีธุระอะไรหรอ?"

"ลูกสาวคนเดียวของผม ถ้าหากเธอตาย ผมก็คงไม่อยากมีชีวิตต่อไปแล้ว" น้ำเสียงของชลธีแฝงความขุนเคือง เขารู้สึกเสียใจภายหลังมาก ก่อนหน้านี้นลิน มีสุวรรณ์เคยบอกว่าอยากหย่า แต่เขาไม่ยอม และบีบบังคับให้เธออยู่กับปิยพนธ์ต่อไป

คิดไม่ถึงว่าเจ้าสัตว์เดรัจฉานปิยพนธ์จะทำกับเธอเกินไปขนาดนี้

ธามนิธิขมวดคิ้ว "แล้วยังไงต่อ?"

"ดังนั้นผมอยากถามว่า พอจะสามารถให้เธอหย่าร้างกับปิยพนธ์ได้ไหม เธอเคยมาหาผมเพื่อคุยเรื่องนี้แล้ว" ชลธีพูดอ้อนวอน : "ท่านประธาน ต่อไปผมจะเลี้ยงดูสั่งสอนลูกสาวของตัวเองให้ดีกว่านี้ ผมขอแค่คุณช่วยปล่อยเธอไปสักคนนะครับ"

"...." ธามนิธินิ่งเงียบ และวางสายเลย

ตอนที่ทัดธนโทรมาหา ธามนิธิก็พอจะคาดเดาออกว่าชลธีจะโทรมาหาเขา

แต่พอได้ยินสิ่งที่ชลธีพูด เขาแทบจะไม่รู้สึกตกใจอะไรเลย

-

ปาณีนอนพิงอยู่บนเตียง และกอดหมอนอยู่ หลังจากเห็นธามนิธวางสาย เธอก็ถามด้วยความสงสัยว่า : "ใครโทรมาค่ะ?"

"พ่อของนลิน" ธามนิธินอนพิงลงข้างตัวเธอ "รีบนอนเถอะ"

ปาณีมองดวงตาของชายอันหล่อเหลาเบื้องหน้า " เขาโทรมาหาคอาทำไหมค่ะ"

"บอกว่าอยากให้นลิน มีสุวรรณ์กับปิยพันธ์หย่าร้างกัน" ธามนิธิก้มหน้าลงจูบหน้าผากของเธอ และหลับตาลง

เห็นได้ชัดว่าเขาไม่อยากคุยเรื่องนี้

ปาณีเองก็ไม่ซักถามต่อ แต่นอนซบบนอกของเขา

-

ตอนที่นลิน มีสุวรรณ์ตื่นขึ้นในห้องผู้ป่วยนั้นก็เป็นช่วงเวลาเที่ยงคืนแล้ว ปิยพนธ์เฝ้าเธออยู่

บนใบหน้าของเขามีรอยเขียวช้ำหลังจากเขาโดนพ่อตบ เขามองที่นลินด้วยท่าทางที่อ่อนโยน "คุณตื่นแล้วหรอ?"

เมื่อนลินเห็นเขา เธอก็สะบัดหน้าไปอีกด้านอย่างเย็นชา