ตอนที่ 741

ตอนที่ 741

ปาณีพูดว่า : "คุณคงมาเยี่ยมนลิน มีสุวรรณ์ ใช่ไหมค่ะ?"

น้านลินเกิดเรื่องขนาดนี้แล้ว และอีกอย่างเขากับเธอก็มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งต่อกัน ถ้าหากเขาจะมาเยี่ยมก็ถือเป็นเรื่องปกติ

เมธชนันไม่ได้ปฏิเสธ แต่พยักหน้า "ป้าให้ผมมาเยี่ยมเธอสักหน่อย"

นับตั้งแต่นลินเกิดเรื่อง ป้าก็โทรหาเขาหลายรอบมาก สุดท้ายเขาก็จนปัญญาและต้องมาที่นี้

ปาณีมองเขาด้วยสายตาสับสน แต่ไม่ได้พูดอะไร ทันใดนั้นเมธชนันก็มองเธอด้วยสายตาไม่พอใจ "ความหมายว่าไง คุณไม่เชื่อหรอ?"

"ฉันเชื่อสิน่าแปลก" เขาเป็นผู้ชายที่นอนกับนลินด้วย ดังนั้นปาณีรู้สึกว่าเขามาเยี่ยมนลินด้วยความสมัครใจมากกว่า

แน่นอนว่า นี้เป็นเรื่องของเขา เธอไม่สามารถก้าวก่าย

เมธชนันเดินมาเบื้องหน้าของปาณี และพูดว่า : "หรือว่าคุณอยากไปเยี่ยมเธอเป็นเพื่อนผม?"

"ไม่ดีกว่า" ปาณีไม่เคยคิดเลย

"พวกเรายังเป็นเพื่อนกันอยู่ไหม? เพราะคุณไม่ไป แล้วเธอรังแกผมจะทำไงดีล่ะ?" เมธชนันพูดหยอกล้อ

ปาณีมองใบหน้าของเขาที่มีรอยยิ้ม "เธอเป็นขนาดนั้นเลย คุณยังยิ้มออกอีกหรอ?"

ดูไม่เป็นกังวลเลยนะ?

"ทำไหมผมถึงจะยิ้มไม่ออกล่ะ?" เมธชนันถาม : "เธออยากตายสิดี! น่ารำคาญชะมัด"

เพราะคนที่อยากตาย ต่อให้คนข้างๆห้ามก็ห้ามไว้ไม่อยู่หรอก

เมธชนันเป็นใจจืดใจดำ ดังนั้นต่อให้นลิน มีสุวรรณ์ตายจริงๆ เขาก็ไม่รู้สึกผิดอะไรต่อเธอแน่

ขณะที่เมธชนันกำลังพูดคุยกับปาณีอยู่นั้น ธามนิธิก็เดินออกมาจากห้องหนังสือพอดี เมื่อเขาเห็นทั้งสองคนกำลังคุยกันอยู่ เขาก็ขมวดคิ้ว ความคับแค้นก็เอ่อล้นออกมา

เมธชนันเห็นเขาคนแรกก็ฉีกปากยิ้ม "ธามนิธิ"

ธามนิธิเดินเข้ามา สายตาของเขามองที่ปาณี และถามเมธชนันว่า : "พวกคุณกำลังคุยอะไรกันอยู่หรอ?"

ความหึงหวงกำเริบ ทำให้เขาไม่ชอบให้เมธชนันอยู่ใกล้กับปาณี

ถึงแม้ว่าเมธชนันอาจจะแค่พูดกับปาณีไม่กี่ประโยค แต่ก็ทำให้เขาไม่สบายใจอยู่ดี