ตอนที่ 771

ตอนที่ 771

เขายังกลัวว่าเธอจะยังกังวลเรื่องติรยาอยู่ จนโกรธเขาเป็นผืนเป็นไฟ และไม่ยอมไปเมืองสิงกับเขาด้วย

ปาณีมองเขาอย่างสงสัย "หนูพูดว่าจะไม่ไปกับอาตั้งแต่เมื่อไหร่หรอค่ะ?"

ธามนิธินิ่งอึ้งสักพัก แสดงว่า...เป็นเพราะตัวเองคิดมากไปเอง?

เธอยังอยากไปอยู่ ใช่ไหม?

ในที่สุดก้อนหินก้อนใหญ่ที่หนักอึ้งก็ร่วงออกไปจากหัวใจเขาทันที

เขาปล่อยตัวเธอ ยิ้มและพูดว่า : "อานึกว่าหนูโกรธอาเรื่องติรยา แล้วไม่อยากไปเมืองสิงกับอาเสียอีก"

รอยยิ้มของเขาดูดีมากจนปาณีเกือบจะเคลิ้มแล้ว

เธอแบะปาก และเลื่อนสายตา เพราะไม่กล้ามองหน้าของธามนิธิ "ในสายตาของอาแล้ว หนูเป็นคนตามใจตัวเองมากขนาดนั้นเลยหรอค่ะ?"

เธอเป็นคนมีหลักการ

ดังนั้นเรื่องที่เคยรับปากแล้ว ก็จะไม่มีเหตุผลที่ต้องมาเสียใจภายหลัง

ส่วนเรื่องติรยา เธอไม่โอเคเลยแม้แต่นิดเดียว แต่เพราะรับปากตามหลักการแล้ว หากไม่ไปก็จะดูไม่งาม

ธามนิธิยิ้มและพูดว่า : "เมื่อคืนหนูไม่คุยกับอา แล้ววันนี้ก็เอาแต่ทำงานอีก อาเลยนึกว่า...สุดที่รักของอาไม่สนใจอาแล้ว"

จากคำพูดของเขา ปาณีเห็นถึงความกังวลของเขาออก

บางครั้งผู้ชายที่ดูเข้มแข็งแบบนี้ก็มีมุมที่กลัวอยู่เหมือนกันหรอ?

น้ำเสียงของปาณีอ่อนโยนลง เธออธิบายกับเขาว่า : "เปล่าสักหน่อย ถ้าหนูไปกับอาก็คงต้องไปครึ่งเดือน ดังนั้นหนูเลยมีงานที่ต้องจัดการก่อนไปอยู่จำนวนหนึ่ง"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ ปาณีก็รู้สึกไม่พอใจ และดุด่าว่า : "อาบอกมาหน่อยว่า อาไปบริษัททำไหม? อาไม่รู้หรอว่าเป็นเพราะอา งานของหนูเลยทำไม่เสร็จสักที"

เขาเพิ่มเวลาทำงานของพวกเธอจริงๆ