ตอนที่ 772

ตอนที่ 772

ธามนิธิจ้องมองเขา และอดไม่ไหวที่จะยิ้มออกมา "ใครแล้วกันล่ะที่ไม่คุยกับอา?"

"แสดงว่าอาตั้งใจทำ" ปาณีขมวดคิ้ว "หนูคิดว่าอาเป็นคนเลวแล้ว เพราะอาคนก่อนทำใจไม่ได้ที่จะรังแกหนู หรือว่าอาไม่รักหนูแล้ว?"

ประโยคสุดท้ายเธอถามธามนิธิแปลกประหลาดมาก เขารักเธอหรือเปล่า ในใจของเธอยังไม่รู้อีกหรอ?

แล้วทำไมเขาจะไม่รักเธอล่ะ?

ปาณีพูดว่า : "เป็นเพราะอารูสึกว่าติรยาหน้าตาสะสวย เลยหลงรักเธอแล้ว ใช่ไหม?"

"..." จู่ๆเธอผิดปกติจนทำให้ธามนิธิรู้สึกมึนงง

เขามองภรรยาที่ไร้เดียงสาของตัวเองอย่างรังเกียจ "หนูคิดอะไรอยู่?"

ดังนั้น เป็นเพราะเรื่องนี้สองวันมานี้ เธอเลยมีท่าทางเย็นชาต่อเขา ใช่ไหม?

เธอคิดมากเกินไปหรือเปล่า?

ปาณีหลบตา "อาก็รู้ว่าหนูไม่ชอบเธอ อาก็ยังมีความลับกับเธออีก รู้ไหมหนูเสียใจมากแค่ไหน"

เพียงแต่ เพราะเธอคิดถึงแต่เรื่องที่ดีๆของเขา เธอเลยไม่ได้โกรธเขาอย่างจริงจัง

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า เธอไม่ได้รู้สึกน้อยใจนะ

ธามนิธิจับมือเขาไว้ และวางไว้บนหน้าอก : "อาจะมีความลับอะไรกับเธอได้? ไม่มีจริงๆ ในนี้มีแต่หนูคนเดียว"

ฝ่ามือของเขาอุ่นมาก หน้าอกก็อุ่นด้วย ปาณีมองเขาด้วยท่าทางอ่อนโยน แต่ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา "พอแล้ว อาไม่ถามแล้ว"

เมื่อเห็นเขาอ่อนโยนแบบนี้ ปาณีก็รู้สึกไม่คุ้นเคย

เธอรู้สึกว่าตัวเองไม่ค่อยใจแข็งพอ ทุกครั้งที่ธามนิธิง้อเธอ เธอก็จะใจอ่อนทันที

-

วันที่สอง ตอนบ่าย ปาณีกับธามนิธิไปเมืองสิงด้วยกัน

ปาณีมาที่นี้เป็นครั้งแรก แต่หลังจากมาถึง เธอก็พบว่า ที่นี้มีคนที่รู้จักอยู่ไม่น้อย