ตอนที่ 773

ตอนที่ 773

ปาณี : "..."

นี้...เธอคิดไม่ถึงว่าอาจะยังจำเรื่องได้อีก

เธอพูดอย่างเหนื่อยใจว่า : "ตอนนั้นหนูได้ลบแล้ว แต่ก็เพิ่มเขากลับมาอีก"

เมื่อเห็นใบหน้าของธามนิธิเริ่มเย็นชา ปาณีก็รีบไปนั่งข้างเขา และกอดแขนเขาไว้ "หนูสัญญา ว่าเขาจะไม่พูดจาทำให้อาเสียหายอีก! เรื่องที่หนูกับเขาคุยกันล้วนเป็นเรื่องงานทั้งนั้น อีกอย่าง เขาก็รู้จักกับคุณทัดธนด้วย ดังนั้นจะลบเลยก็ไม่ได้ ไม่ใช่หรอ?"

ด้วยกลุ่มนี้ ทำให้ปาณีกับติรวิทย์รู้จักกันมากอีกระดับหนึ่ง

เพราะเขาคนนี้ถือเป็นคนดี

อย่างน้อย ไม่เหมือนกับคนบางคนที่มีแต่เจตนาไม่ดี เมื่อพบเธอก็มักจะพูดจาเสียๆหายๆลับหลัง

เพราะตอนนี้โรคขี้อิจฉา คนเป็นเยอะมากด้วย

เมื่อธามนิธิเห็นท่าทางที่ซื่อตรงของปาณีก็ใจอ่อนลง แต่เมื่อปาณีเห็นเขายังดื้อดึงก็พูดว่า : "เอาเถอะ ถ้าอาไม่อยากให้หนูไป หนูไม่ไปก็ได้"

ถึงแม้เพื่อนจะมีความสำคัญ แต่เพื่อธามนิธิ ปาณีคิดว่า ถ้าไม่เจอก็ไม่เห็นเป็นอะไร

จู่ๆธามนิธิก็พูดขึ้นว่า : "อามีจะได้รับบ้าง?"

"เอิ่ม..." เธอมองหน้าเขาอย่างแปลกใจ นี้แสดงว่าเขารับปากแล้วหรอ? "อาอยากได้อะไรล่ะ?"

"หนูลองทายดูสิ"

"...ต้องทายด้วยหรอ?" เพราะแววตาของอาได้เผยทุกอย่างให้เห็นแล้ว

ทันใดนั้นริมฝีปากของธามนิธิก็มาประคบบนหน้าของเธอหนึ่งวินาที ยิ้มและพูดว่า : "หนูรู้ก็ดีแล้ว"

-

บ้านที่ธามนิธิพักอยู่ที่เมืองสิงห์ เป็นคอนโดมิเนียมที่กว้างสบายห้องหนึ่ง อยู่ชั้นที่ยี่สิบหก ข้างบนนั้นสามารถมองเห็นทิวทัศน์ของแม่น้ำด้วย

ไม่มีคนรับใช้ มีเพียงปาณีกับเขาสองคน

ตอนเช้า ปาณีตื่นขึ้นมาก็พบว่าธามนิธิได้ไปทำงานแล้ว