ตอนที่ 775

ตอนที่ 775

“……”

น่าจะเป็นคนรู้จักที่บังเอิญมาเจอกันหรือเปล่า?

ส่วนปาณีก็ดูไม่เหมาะสมหากเข้าไปรบกวนพวกเขาคุยกันตอนนี้ เลยหยิบโทรศัพท์โทรไป เมื่อธามนิธิเห็นเธอโทรมาก็รับสาย และไม่รอให้ปราณีพูด เขาก็พูดแทรกว่า : "อายังทำงานอยู่ อีกสักพักจะไปหา หนูกินข้าวกันที่ไหนหรอ?"

เขายุ่งมากจนไม่สังเกตเห็นพิกัดที่อยู่ที่เธอส่งไปเพื่อให้เขาเตรียมตัวก่อนไป

ปาณี : "..."

ไม่รู้ทำไหม จู่ๆเธอก็รู้สึกว่าหัวใจตัวเองห่อเหยี่ยว เหมือนความเจ็บปวดพุ่งทะลักออกมา

ปาณีคิดว่าเขามาหาเธอ แต่ที่จริงแล้วไม่ใช่ เขามาที่นี้กับคนอื่น และเธอก็แค่บังเอิญเห็นเท่านั้น

เธอส่งพิกัดที่อยู่กินข้าวให้เขาแล้ว แต่เขากลับจำไม่ได้

เหมือนมีความรู้สึกขัดแย้งขึ้น สุดท้ายปาณีก็วางสายดื้อๆ

ธามนิธิสะดุ้ง

ผู้หญิงข้างๆพูดว่า "ธามนิธิ? คุณยุ่งอยู่หรอ?"

วันนี้เขาเอาแต่มองเวลา

ธามนิธิพูดว่า : "นิดหน่อยครับ เชิญคุณพูดต่อ"

เขาบ้างานตลอดเวลา และปัญหางานวันนี้ก็สำคัญด้วย เลยคิดว่าค่อยกลับไปอธิบายให้ปาณีฟัง

พลอยมองดูปาณี และรับรู้ได้ว่าปาณีไม่สบายใจ "ปาณี เธอไม่เป็นอะไรนะ?"

"เปล่าค่ะ" ปาณีพูดต่อ และทำเป็นมองไม่เห็นธามนิธิ ขณะเดียวกันเธอก็พยายามฝืนยิ้ม

ที่จริง เธอคิดว่าเรื่องของเขาไม่มีค่าพอให้เธอคิดเลยสักนิด

ในเมื่อเป็นแบบนี้ แล้วทำไหมถึงพาเธอมาที่นี้ด้วยล่ะ?

เธอจับมือพลอยไว้ และเดินกลับไปที่กินข้าว และหยิบกระเป๋าขึ้น จากนั้นก็พูดว่า : "ฉันกลับก่อนนะ"