ตอนที่ 776

ตอนที่ 776

ปาณีมองดูโทรศัพท์ ในรายชื่อของโทรศัพท์ที่เขาบันทึกให้เธอคือคุณy

เธอคิดอยู่เสมอว่า เขาเป็นคนที่ไม่เหมือนใครในโลกนี้ และเป็นของเธอเพียงคนเดียว

ตอนนี้เธอเริ่มสงสัยกับความคิดนี้แล้ว

เขาที่ดูสูงส่งขนาดนั้น จะเป็นของเธอได้จริงๆหรอ?

ปาณีเหม่อลอยสักพัก พอดึงสติกลับมาได้ สายก็หลุดไปแล้ว

อีกสักพัก เธอก็เหม่อลอยอีก ส่วนธามนิธิก็โทรมาหาอีกครั้ง

ปาณีลุกขึ้น และเดินไปรับสายข้างนอก

เธอไม่รีบร้อนพูด แต่จู่ๆก็ได้ยินเสียงอันอ่อนโยนของธามนิธิดังขึ้น "อามาถึงที่กินข้าวของพวกหนูแล้ว แล้วพวกหนูอยู่ไหนกันล่ะ?"

เขาก็เพิ่งรู้หลังจากยุ่งเสร็จว่า ปาณีก็มากินข้าวที่นี้ด้วย

เมื่อปาณีฟังน้ำเสียงที่มั่นคงของเขา ในใจก็พยายามอดกลั้นความขุนเคือง แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหว และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "พวกหนูกินข้าวเสร็จแล้ว ตอนนี้ร้องเพลงกับเพื่อนของติรวิทย์อยู่ อากลับไปก่อนเถอะ!"

"อยู่ที่ไหน เดี่ยวอาไปรับ?" ถึงติรวิทย์จะเป็นเพื่อน แต่ก็เป็นเพื่อนต่างเพศ ดังนั้นธามนิธิเลยไม่ค่อยวางใจ

ปาณีก็ไม่รู้ว่าตัวเองเอาความโกรธมาจากไหน อาจจะเป็นเพราะนึกถึงเรื่องติรยา และเรื่องของวันนี้...

น้ำเสียงดูหนักแน่น "ไม่ต้องค่ะ อายุ่งขนาดนั้นก็กลับไปก่อนเถอะ หนูกลับเองได้ค่ะ"

ธามนิธิสะดุ้งตกใจ และคิดว่านี้คงเป็นความโกรธที่สั่งสมและอัดอั้นอยู่ในใจมากนาน "เดี่ยวอาไปรับหนูดีกว่า! ขอโทษด้วย วันนี้ยุ่งจริงๆ หนูส่งพิกัดที่อยู่มาให้หน่อย"

"ไม่เป็นไรจริงๆค่ะ" ปาณียิ้มอย่างประชด และพูดว่า : "ถ้าอายุ่งขนาดนั้นก็รีบกลับไปอยู่เป็นเพื่อนกับผู้หญิงคนนั้นเถอะค่ะ! ต่อไปอาไม่ต้องมายุ่งกับหนู"

พูดจบ เธอก็วางสายเลยทันที

ปาณียืนอยู่ตรงระเบียงทางเดิน และส่องโทรศัพท์ดูตัวเอง เพราะกลัวว่าจะร้องไห้