ตอนที่ 93

ตอนที่ 93

ธามนิธิมองไปยังปาณี เขายอมรับว่าเขารู้สึกอยากแกล้ง อยากลองดูเหมือนกันว่าคนขี้อายอย่างเธอจะทำได้ถึงระดับไหน?

เขาพยักหน้า “ดี”

ปาณียื่นมือออกไป ปลดกระดุมบนเสื้อเชิ้ตของเขาออก

สำหรับเธอแล้ว ธามนิธิในตอนนี้ไม่มีภัยอันตรายต่อเธอเลย เพราะว่าข้างล่างของเขานั้นใช้การไม่ได้ ไม่สามารถทำเหมือนชายอื่นได้ เธอรู้สึกว่าเธอสามารถปฏิบัติกับเขาเฉกเช่นคนเป็นเพศเดียวกันได้

แต่ว่า รัศมีออร่ารอบตัวของธามนิธิแข็งแกร่งมาก พอจะถอดเสื้อผ้าให้เขาจริงๆ เธอยังรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

เธอเข้าใกล้เขา ระยะห่างระหว่างเธอกับเขาใกล้กันมาก เธอปลดกระดุมเขาอย่างระมัดระวัง ลมหายใจเบาๆ ส่งผ่านระยะห่างอันใกล้ชิดไปถึงหูเขา

เมืองชยุตเป็นเมืองที่ฟื้นฟูสภาพผิวคนได้ดีมาก หญิงสาวในเมืองนี้ ส่วนใหญ่ผิวพรรณจะขาวใสมาก ปาณีเป็นประเภทที่ขาวกว่าชาวบ้าน ผิวพรรณดีเหมือนผิวของเด็กน้อย

แสงไฟในห้องอาบน้ำ เป็นแสงที่สว่างมาก สามารถส่องคนจนทะลุปรุโปร่งได้

ธามนิธิมองไปยังปาณี ดวงตานั้นดูลึกซึ้งมากขึ้น.....

ปาณียังคงจดจ่อกับการปลดกระดุมให้เขา ไม่ได้สังเกตเลยว่าด้านหน้าของเธอจะมีภัยอันตรายอะไร ความสนใจของเธออยู่บนตัวของธามนิธิ แม้ว่าจะรักษาตัวมาเกือบปี แต่ร่างกายของเขาก็ไม่ได้รับผลกระทบมากนัก กล้ามเนื้อบนตัวของเขาก็ยังอยู่......

มองไปยังซิกแพคของเขา ปาณีแปลกใจเล็กน้อย คิดภาพออกเลยว่าเมื่อก่อนธามนิธิหุ่นดีแค่ไหน

หุ่นดีขนาดนี้ กลับต้องประสบเหตุการณ์เช่นนี้ ถึงขั้นไม่สามารถมีอะไรกับผู้หญิงได้อีก สงสารเขาจริงๆ!

ความรู้สึกเสียดายในใจ ปาณีนำผ้าขนหนูชุบน้ำ แล้วนำมาใกล้เขา

เธอเช็ดตัวท่อนบนให้เขาจนเสร็จ เพื่อหลีกเลี่ยงความตื่นเต้นแล้ว เธอบอกว่าตัวเองว่า ให้มองเขาเป็นเหมือนรูปปั้นรูปหนึ่ง......

อย่างไรก็ตาม สำหรับรูปปั้นที่ชื่อธามนิธิแล้ว เขารู้สึกว่าร่างกายของเขากลับไม่ฟังเขาเลย

เขาไม่พูดไม่ได้ว่า ฝีมือปาณีที่ช่วยเช็ดตัวให้คนอื่นนี้ ยังขาดประสบการณ์อีกเยอะ

เธอไม่กล้าออกแรง สำหรับเขาแล้ว เหมือนเธอกำลังจั๊กจี้เขาอยู่ กำลังอ่อยเขา และเขาก็ต้องอดทนอย่างยากลำบาก