ตอนที่ 98

ตอนที่ 98

ธามนิธิจ้องหน้าเวทัสอย่างเข้มขรึม อย่างกับเชื่อคำพูดเมื่อครู่ของปาณี “ใช่ไหม?”

“เปล่าครับ” เวทัสอธิบายอย่างยากลำบาก

ในใจโมโหปาณีจนแทบจะเป็นบ้าแล้ว

ธามนิธิพูดว่า “ตั้งแต่ฉันป่วย ไม่ได้ฝึกนายนานเลย วันนี้ว่างพอดี ไปวิ่ง 20 รอบค่อยกลับมา”

“อะไรนะครับ?” เวทัสมองธามนิธิอย่างไม่อยากเชื่อสายตา

ไวยาตย์ก็รู้สึกเกินความคาดหมายเล็กน้อย “คุณธามนิธิครับ ตอนนี้ร้อนขนาดนี้ วิ่ง 20 รอบอันตรายมากเลยนะครับ”

“ใครใช้ให้เขารู้จักเคารพผู้อาวุโสกว่าล่ะ?” ธามนิธิมองไปยังเวทัส แววตาเต็มไปด้วยความเข้มงวด

ไวยาตย์รู้สึกว่า เขามองธามนิธิไม่ออกเลยว่ากำลังคิดอะไรอยู่

ทั้งๆที่ปาณีโกหก แต่ว่า ธามนิธิไม่เพียงแต่ไม่เปิดโปงปาณีเท่านั้น ยังช่วยคนเลวก่อกรรมชั่วอีก แบบนี้ไม่แฟร์กับเวทัสมากเกินไปหรือเปล่า?

สายตาของเวทัสตกอยู่บนตัวของปาณี ปาณีกลับแค่ก้มหน้าก้มตา นิ้วมือยังม้วนปลายผมเล่นอย่างผู้บริสุทธิ์

นี่โทษเธอไม่ได้นะ!

ถ้าหากเขาแค่ว่าเธอก็ช่างเถอะ แต่นี่มาว่าคุณอาด้วย เธอจะไม่ให้เขาโดนทำโทษได้ยังไงกัน

ธามนิธิมองสายตาเวทัสที่ไม่พอใจแวบหนึ่ง “ยังไม่รีบไปอีก?”

เวทัสจึงออกไปอย่างรวดเร็ว

......

ในชั้นสอง ปาณีนั่งยองๆอยู่ข้างขาของธามนิธิ ช่วยนวดขาทั้งสองข้างให้เขาอยู่ มองดูเวทัสที่กำลังวิ่งอยู่บนลู่วิ่งอย่างเป็นระยะๆ

แดดแรงมาก และไม่มีแอร์ อย่าพูดถึงวิ่งเลย แค่ยืนอยู่ก็เหมือนโดนไฟเผาทั้งตัว

เส้นผมและเสื้อผ้าของเวทัสเปียกปอนไปหมด แต่เพราะว่าเป็นคำสั่งของธามนิธิ เขาจึงไม่กล้าขัดขืน จึงทำได้แต่ยืนหยัดวิ่งต่อไป

ปาณีเห็นเขาเป็นแบบนี้ ไม่ได้สงสารเขาแต่อย่างใด แต่กลับแอบสะใจมากกว่า

มีตาหามีแววไม่ แค่ติรยาพูดไม่กี่คำก็ถูกหลอกซะแล้ว โง่จะตาย!

ยังช่วยติรยามารังแกเธออีก ได้ทีขี่แพะไล่ ต่ำช้าไร้ยางอาย!

โจมตีเธอก็ช่างเถอะ นี่มาโจมตีแม้กระทั่งน้าชายแท้ๆของตัวเองอีก สมควรถูกสั่งสอน

......