ตอนที่151

ตอนที่151

ผู้หญิงรักสวยทุกคน ปาณีก็เหมือนกันแต่ดีที่ปาณีไม่ใช่คนที่ผิวโดดแดดแล้วคล้ำง่าย ระยะทางห่างจากค่ายทหารไม่มาก

ธามนิธิมองไปที่เธอ ไม่ได้รีบพูดอะไรสักอย่าง

ไม่รู้ว่าเพราะอะไรแค่เธอมาอยู่ตรงหน้าให้เขาเห็น เขาก็รู้สึกเหมือนทั้งบ้านนี้เต็มไปด้วยสีสัน

เห็นธามนิธิไม่พูดอะไรสักคำ ปาณีขมวดคิ้ว “ไม่ได้เจอกันตั้งยี่สิบวัน คุณอาไม่คิดถึงฉันบ้างไง”

“ทำไมต้องคิดถึงเธอ?”

สำหรับคำตอบตรงซื่อแบบนี้ของคุณอา ปาณีอ้วกเป็นเลือดได้เลย

ก็ไม่ได้หวังให้เขาตอบแบบหวานๆอยู่ล่ะ!

เธอทำหน้าตาใสซื่อ “งั้นก็ได้ ฉันไปหาข้าวกินที่น้าลำมุงแล้วกันเพราะยังไงคุณอาก็ไม่ได้อยากเจอหน้าฉัน……”

เธอพูดเสร็จก็ลุกขึ้นเดินไปข้างนอก

ธามนิธิมองไปที่เธอ รู้ทั้งรู้ว่าเป็นแผนของเธอแต่ช่วงนี้แต่ช่วงนี้มันรู้สึกคิดถึงเธอจริงๆสุดท้ายก็ทนไม่ไหวแล้วพูดไปว่า “กลับมา”

ได้ยินที่ธามนิธิพูด ปาณีที่เตรียมจะก้าวออกไปก็รีบวิ่งเข้ามาแต่ครั้งนี้เธอไม่ได้นั่งตรงข้ามเขาแต่เธอกลับเดินไปกอดเขาจากข้างหลังแล้วใช้คางไปถูที่ไหล่เขาเบาๆ “ว่าแล้วว่าคุณอายังไงก็คิดถึงฉัน ใช่ไหม?”

ธามนิธิ “……”

เขารู้สึกผู้หญิงสมัยนี้ไม่มีความรักงวนสงวนตัวเลยสักนิดแต่เขากลับชอบที่เธอเป็นแบบนี้

ปาณีก็ไม่สนว่าเขาจะตอบอะไร พูดเองเออเองว่า “ไม่ได้เจอเกือบเดือนคิดถึงคุณอามาก!มักจะฝันถึงเธอบ่อยๆแต่พอนึกได้ว่าวันนี้ก็กลับมาเจอหน้าแล้ว เมื่อวานนอนไม่หลับทั้งคืนเลย”

ธามนิธิยิ้มแล้วบอกว่า “ฉันว่าเธอน่าจะนอนไม่หลับเพราะมัวแค่คิดเรื่องของกินมากกว่า!”

โดนฉีกหน้าแบบนี้ปาณีก็ไม่ยอมรับ “เปล่าสักหน่อย คิดถึงคุณอาจริงๆ”

ธามนิธิแบมือ “มาข้างหน้านี้มา”