ตอนที่239

ตอนที่239

เธอรู้ว่าเขาใจอ่อนที่สุดถึงจะโกรธเธออยู่แต่ก็ไม่เคยไม่สนใจเธอจริงๆ

ปาณีใส่เสื้ออันใหญ่ของธามนิธิ คนขับรถก็มาพอดี

ในรถธามนิธิก็ไม่คุยกับปาณีพอถึงบ้าน ปาณีก็เข็นเก้าอี้ธามนิธิเข้าไปในห้องนอน

เธอวางกระเป๋าลงแล้วก็ถอดเสื้อคลุมออกมองธามนิธิที่ไม่ยอมคุยกับตัวเอง “ระหว่างทางก็ไม่คุยกับฉันสักคำจะเป็นใบ้หรือไง?”

กล้าบอกว่าเขาเป็นใบ้งั้นหรอ?

ธามนิธิจ้องปาณีสายตาที่เย็นชาไปอีก

เขาเห็นภาพของเวทัสในโทรศัพท์เธอกับตาโดยเฉพาะตอนรู้ว่าเขาเห็น เธอก็ซ่อนโทรศัพท์อีก!

แค่คิดแค่นี้ก็โมโหจะตายอยู่แล้ว

ปาณีเดินไปนั่งอยู่หน้าเขา “ไม่โกรธแล้วนะคะ? โกรธบ่อยนี่ตีนกาขึ้นนะถ้าเธอยังทำแบบนี้อีก อีกไม่นานคงต้องเรียกว่าคุณลุงแล้ว!”

“เธอกล้าเรียกดูสิ?”

เธอเรียกเขาว่าคุณอาเขาก็ทนเพราะว่าเขาก็โตกว่าเธอตั้งเจ็ดแปดปี

แต่นี่เรียกคุณลุงมันทนไม่ได้จริงๆ

ถ้าเธอกล้าเรียกเขาจะโยนเธออกไปเลย

ปาณียิ้มเหมือนดอกไม้แล้วอ้อน “ไม่เรียกคุณลุงแล้ว คุณสามีคะหายโกรธได้แล้วนะคะ?”

ถึงแม้ปาณีจะทำเป็นไม่รู้เรื่องอยู่บ่อยๆแต่ในใจก็รู้หมดถึงปากคุณอาไม่ยอมรับแต่ในใจเขาก็อยากฟังเธอเรียกเขาแบบนี้

พอได้ยินเธอเรียกเขาแบบนี้สายตาของธามนิธิก็อ่อนโยนลง

เขามองปาณี “งั้นเธอกับเวทัสมันเกิดอะไรขึ้น?”

“อะไรเกิดอะไรขึ้น?”

“อย่าทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นเรื่อง” ธามนิธิเตือน “รูปนั้นไง”

เขาเห็นหมดแล้วแต่เธอยังทำเป็นโง่อีก