ตอนที่240

ตอนที่240

ถ้าปาณี้เป็นคนไม่มีสมองธามนิธิก็คงจะไม่งอนเธอหรอกเพร่ะเธอคิดว่าผู้หญิงแบบนั้นไม่สมควรไปช่วยเธอ

ปาณีมองธามนิธิก็รู้เลยว่าคุณอางอนอีกแล้ว! และครั้งนี้คงงอนไปใหญ่เลย

เธอเลยตั้งใจบอก “ใช่! ฉันอยากกลับไปหา”

ธามนิธิยื่นมือมาบีบจมูกเธอ “ให้พูดดีๆ”

เขารู้ว่าเธอล้อเล่น

ถ้าอยากกลับไปหาจริงๆเธอคงไม่กล้ามาพูดต่อหน้าตรงๆแบบนี้

ปาณียิ้ม “เป็นแค่อดีตฉันจะกลับไปหาทำไม? แฟนเก่าก็คือแฟนเก่าตอนนั้นไม่รักษาดีๆตอนนี้จะให้มาคุยอะไรกัน? และฉันก็รู้ด้วยว่าถ้าฉันไม่อยู่กับเธอ เขาคงไม่มองฉันแม้แต่น้อยเป็นเพราะเห็นฉันอยู่ข้างเธอทุกวันแบบนี้ไงเขาเลยไม่อยากยอมแพ้”

ผู้ชายก็เป็นแบบนี้แหละเพียงแค่ผู้หญิงเคยเป็นของตัวเองช่วงหนึ่งก็จะมีความเข้าใจผิดว่าทั้งชาตินี้ก็เป็นของเขาเท่านั้น

ถึงแม้ตัวเองจะไม่ชอบก็ไม่อนากเห็นเขาไปอยู่กับคนอื่น

ธามนิธิยื่นมือมาบีบแก้มเธอ “คราวหลังถ้าเขามาหาเธอก็มาบอกฉันด้วย”

เขาสังเกตเห็นว่าปาณีเป็นคนที่มีเหตุมีผลไม่ได้จมอยู่กับความรู้สึกเก่าๆแค่จุดนี้ก็ทำให้เขารู้สึกพอใจแล้ว

เป็นคนก็ควรยกขึ้นและวางลงได้ ไม่ว่าตอนนั้นจะเลิกกันเพราะอะไรแต่ว่ามันก็เลิกกันแล้วก็ไม่จำเป็นต้องไปสนใจมันอีก

ปาณี “ใช่คุณอาดีที่สุดแล้ว!”

เธอดูออกระหว่างงอนธามนิธิกลัวเธอโดนเวทัสจับไม่ปล่อยมากกว่า

วันที่สองปาณีเรียนจบคาบเก็บของเสร็จแกจากห้องเรียนเตรียมจะกลับบ้าน โมรีก็ตามเธอมา “ปาณีฉันมีเรื่องอยากคุยกับเธอหน่อย”

ปาณีรู้สึกโมรีระแวงเกินไปเลยหัวเราะ “มีอะไรถึงได้มาหาฉันโดยเฉพาะ? คุยตอนอยู่ในห้องเมื่อกี้ก็จบ”

ในโทรศัพท์ก็ได้!