ตอนที่267

ตอนที่267

แค่เพิ่มดอกไม้นิดหน่อยเพิ่มตัวหนังสือสี่กับลูกโป่ง……

แต่เขาพึ่งพูดจบก็ได้ยินธามนิธิตอบ “แกนี่ยุ่งเรื่องอื่นมากไปนะ!”

“……”

ครับๆๆ!

ไวยาตย์รู้ว่าตัวเองพูดผิดอีกแล้ว

กลางคืนเก้าโมงกว่า ธามนิธิอยู่ในห้องเปียโนนั่งอยู่หน้าเปียโน ไวยาตน์ยืนอยู่ข้างๆมองธามนิธิ

เขานั่งอยู่บนเก้าอี้นิ้วมือวางลงบนคีย์เปียโน

ราวกับรูปภาพที่สวยงามถ้าไม่ใช่เพราะข้างๆมีเก้าอี้เข็นวางอยู่ คนอื่นคงจะนึกภาพไม่ออกว่าปกติเขาต้องใช้เก้าอี้เข็นในการเดินทาง

ธามนิธินิ้วมือวางลงบนคีย์เปียโนกดลงไปแค่สองทีอยู่ๆมือก็ทุบลงไปบนคีย์เปียโน

ไวยาตย์เห็นก็ตกใจและรีบเดินไป “คุณธามนิธิครับ”

ในดวงตาของธามนิธิไม่มีความสุขและดีใจ เขานึกถึงขาที่พิการของตัวเองอยากใช้ขาไปเหยียบแป้นเปียโนเรื่องเล็กๆแค่นี้ก็ทำไม่ได้

นึกถึงวันนี้ที่ท่านจอมพลนรเทพมาในงานแต่เขากลับไม่กล้าไปเจอเลย

ไวยาตย์มองธามนิธิสภาพหลอกหลอนแบบนี้ ช่วงนี้หลังจากที่พวกเขาย้ายมาที่นี่เพราะเกือบทุกวันจะได้เจอปาณีก็เลยช่วงนี้อาการของธามนิธิก็ดีขึ้น

นานแล้วที่เขาไม่ได้อาละวาดแบบนี้

แต่แล้ว……

เมื่อหนึ่งชั่วโมงที่แล้วหัวหน้าได้โทรมายินดีกับเรื่องแต่งงานของธามนิธิ

หลังจากนั้นธามนิธิก็ไม่ดีใจขึ้นมา

ธามนิธิแค่โมโหก็ทำเอาไวยาตย์ตัวสั่น “คุณปาณีกำลังอาบน้ำอยู่ จะให้ผมไปเรียกไหมครับ?”

แค่ปาณีปรากฏตัวธามนิธิก็จะเหมือนฟ้าหลังฝน จะมีความสุขขึ้นมาทันที