ตอนที่405

ตอนที่405

“………”

ติรยาคาดไม่ถึง ว่าการที่เธอหยิบยกปาณีขึ้นมาพูด กลับกลายเป็นตัวเองที่ถูกคนอื่นพูดถึงแทน

อารมณ์ของติรยาคุกรุ่นขึ้นมาแล้ว เธอตอบกลับไวยาตย์อย่างไร้มารยาทและโมโห “เธอมันก็เป็นแค่คนทำงานเป็นผู้ช่วย อาศัยอะไรมาพูดกับฉันแบบนี้ บ้านวิสิทธิ์เวชก็แค่ให้เธอมาคอยดูแลธามนิธิที่เดินไม่ได้ก็เท่านั้น เธอกลับคิดว่าตัวเองสำคัญนักงั้นหรือ？”

ไวยาตย์ยกริมฝีปากขึ้น “ใช่ ผมเป็นแค่เลขา ต่อหน้าคุณธามนิธิก็ไม่นับว่าเป็นอะไร เพียงแต่เมื่อเทียบกับกิจการของตระกูลพิมพ์สาร บ้านผมก็มีอยู่ห้าบริษัท พูดแบบนี้ คุณหนูติรยาพอเข้าในสถานะตัวเองบ้างแล้วใช่ไหมครับ?”

เขามีต้นทุนพอที่จะหยิ่งยโสได้ต่อหน้าติรยา

“………”

ไวยาตย์จบการศึกษาจากมหาลัยที่มีชื่อเสียงจากเมืองนอก ที่บ้านมีกิจกรรมที่คล้ายกับตระกูลพิมพ์สารอยู่ถึงห้าบริษัท แต่เขากลับยินยอมที่จะเป็นแค่เลขาของธามนิธิ

ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงมหาวิทยาลัยชยุต ที่ต้องอาศัยความสัมพันธ์ระหว่างครอบครัวมาช่วยอย่างติรยา

ในด้านการเรียน ติรยาก็เทียบชั้นกับปาณีไม่ได้

ในด้านสถานะของครอบครัว ในสายตาของตระกูลวิสิทธิ์เวช ติรยาก็ไม่มีตรงไหนที่เทียบได้กับปาณีเลยสักนิด

ที่ต้องรู้ก็คือ ติรยาที่สุดแสนจะเย่อหยิ่ง ก็เป็นเพราะเธอคิดว่าครอบครัวของตัวเองนั้นดีกว่าปาณี ที่บ้านตนเองก็มีเงินมากกว่าปาณี แต่คำพูดเหล่านี้ของไวยาตย์ กลับทำลายความภาคภูมิใจเหล่านี้ของเธอจนหมดสิ้น

ณ บ้านมีสุวรรณ์ ชลธีกำลังทานข้าว ด้านหนึ่งก็เอ่ยกับนลิน “ตั้งแต่กลับมาที่นี่ลูกทำอะไรบ้าง？ ให้ไปหาธามนิธิเพื่อพูดคุยกันดีๆ ลูกก็ไม่เชื่อฟัง”

“พ่อ”นลินพูดอย่างแง่งอน “หนูไปหาเขาพูดคุยกับเขาแล้ว แต่เขาไม่ฟังเอง หนูจะไปมีวิธีอื่นอะไรได้อีก”

ในตอนนั้น เลขาของชลธีก็เดินเข้ามาจากด้านนอก พูด “ผู้อำนวยการชลธีคะ ตระกูลพิมพ์สารขายที่ผืนนั้นให้แก่ตระกูลวิสิทธิ์เวชไปแล้ว”

ได้ยินถึงตรงนี้ ชลธีนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะหัวเราะขึ้นมาให้ความรู้สึกลึกซึ้งน่ากลัว “นฤชัยนั้นใจกล้านัก ฉันหาคนไปพูดคุยกับเขาตั้งกี่ครั้ง ที่แท้เขากลับยืนอยู่ด้านบ้านวิสิทธิ์เวชตั้งแต่แรก”