ตอนที่407

ตอนที่407

ไวยาตย์ถือคอมพิวเตอร์ตามมาอยู่ด้านหลังเขา ธามนิธินั่งบนเก้าอี้รถเข็น มองดูแล้วสงบนิ่ง

กลับเป็นจันวิภาที่ดูตื่นเต้นยิ่งกว่าธามนิธิ “ธามนิธิ เธอรีบมาดูนี่ นี่คือหนังสือที่ปาณีเขียน！ เจ๋งสุดๆไปเลย！”

นักเขียนเธอเคยพบมาก่อน เพียงแต่ คนในบ้านที่ไปเป็นนักเขียน เธอไม่เคยพบเจอ

ยิ่งไปกว่านั้น คนๆนี้กลับเป็นภรรยาของธามนิธิ คิดๆก็ช่างน่าตื่นเต้น

“………” ธามนิธิมองไปยังหนังสือที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ ดูสงบนิ่งอย่างมาก ราวกับว่าเรื่องพวกนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรในสายตาเขา

ปาณีที่รอคอยคำชมมาตลอด มองเห็นเขาเป็นแบบนี้ ในใจก็อดรู้สึกผิดหวังขึ้นมาไม่ได้

เห็นเขาไม่แม้แต่จะมีปฏิกิริยาตอบสนอมสักนิด จันวิภาอดไม่ได้ที่จะตำหนิ “ปาณีเก่งขนาดนี้ เธอกลับไม่แสดงทีท่าอะไรเลยสักนิด ช่างใจร้ายนัก”

ปาณีมองธามนิธิและพูดขึ้นอย่างอ่อนโยน “คุณอาทำงานมาทั้งวัน ตอนนี้คงจะเหนื่อยแล้ว ไปพักผ่อนก่อนดีไหมคะ”

เธอคิด ธามนิธิคงจะรู้เรื่องตีพิมพ์หนังสือของเธอมาตั้งนานแล้ว จึงเป็นเรื่องปกติที่จะไม่ตื่นเต้นเหมือนคนในบ้าน

ธามนิธิเอ่ยปากอย่างเห็นด้วย “เหนื่อยอยู่นิดหน่อย”

ปาณีเดินเข้าไปหาและช่วยเขาหยิบของก่อนจะขึ้นไปชั้นบนพร้อมๆกัน

เมื่อเข้ามาในห้อง เธอปิดประตู ก่อนวางคอมพิวเตอร์ติดตัวของเขาลงและช่วยเขาถอดเสื้อคลุมออก

เธอเพิ่งจะปลดเสื้อตัวนอกของเขาลงมา ธามนิธิก็คว้ามือเธอเอาไว้

ปาณีตกใจขวัญหนีไปชั่วครู่ มองไปที่มือเรียวยาวของเขาก่อนจับจ้องไปยังธามนิธิที่เอาแต่นิ่งเงียบ “เป็นอะไรไปคะ”

ท่าทีกระทันหันแบบนี้…..ทำให้เธองุนงงเล็กน้อย

ธามนิธิไม่ได้อธิบายอะไร ก่อนจะดึงตัวเธอเข้ามาในอ้อมแขน ท่าทางเผด็จการอย่างมาก

ปาณีตกตะลึง “คุณอา”

นิ้วมือของธามนิธิจับไปบนคางของเธออย่างนุ่มนวล น้ำเสียงเย็นชาแต่ฟังให้ดีๆกลับมีความยั่วเย้าอยู่ในนั้น “เรียกสามี”

“สามี” ตอนนี้อยู่ภายในอ้อมอกเขา แน่นอนว่าเขาพูดอะไรย่อมต้องเป็นย่างนั้น ปาณีได้ตามน้ำไป