ตอนที่414

ตอนที่414

เห็นอยู่ที่เธอกินเหล้า แต่กลับไม่กล่าวเตือนเธอเลย

เพื่อนไม่ดี!

ปาณียกริมฝีปากขึ้น “แน่นอนว่ากำลังรอเธอเมา แล้วจับเธอไปขายไง! ดูเธอแบบนี้ คงจะขายได้เงินไม่น้อย”

โมรีกรอบตาใส่เธอ “เกินไปแล้ว”

แน่นอนว่าปาณีไม่ได้ขายเธอจริงๆ เวลานี้ส่งโมรีกลับมหาลัย ค่อนข้างไกลเกินไป ปาณีพาเธอกลับบ้านวิสิทธิ์เวชโดยตรง

บ้านวิสิทธิ์เวชมีพื้นที่มากมาย เธอให้น้าลำมุงเตรียมห้องไว้สักห้อง ให้โมรีได้พักผ่อน

พอจัดการเรื่องราวเสร็จ ตอนที่ปาณีกลับห้อง เธอพบว่าธามนิธิยังคงอ่านหนังสืออยู่ เพียงแต่เปลี่ยนไปอ่านบนเตียงแทน

เขาสวมแว่นตา มองดูแล้วสง่างามกว่าปกติเป็นอย่างมาก

ปาณีถอดเสื้อคลุมออกและเอ่ยถาม “ทำไมคุณถึงยังไม่นอนคะ”

“รอเธอ” ธามนิธิถอดแว่นตาและมองดูเธอ “กินอิ่มแล้ว?”

ในบ้านเลี้ยงลูกหมูหนึ่งตัว เขารู้สึกว่าถ้าตนไม่ขยันหาเงินเพิ่มอีกหน่อย เห็นทีคงเลี้ยงเธอไม่ไหว

“อืม” ปาณีลูบท้องตัวเองไปมา “คุณคิดว่าที่ฉันพาตัวเองออกไปข้างนอกเป็นพิเศษอย่างนี้ จะพอตัวเองหิวโซกลับมาหรือคะ? เพียงแต่รู้สึกว่าตัวเองกินเยอะเกินไป ตอนนี้รู้สึกแน่นท้องนิดหน่อย”

ปากของธามนิธิกระตุกโดยไม่ตั้งใจ "เธอกินเก่งขนาดนี้ได้อย่างไร"

“ใครใช้ให้มีของกินอร่อยๆอยู่ข้างนอกเยอะแยะหล่ะคะ?” ปาณีพูดอย่างขับข้องใจ “เป็นอาหารพวกนั้นที่เริ่มก่อน ทีแรกฉันไม่ได้อยากกิน แต่พอไปถึงที่นั่นก็อดไม่ได้”

“………”

ธามนิธิจ้องภรรยาที่แสนจะกินจุของตน หมดคำพูดที่จะเอ่ย

ปาณีบอกกับธามนิธิ “ฉันไปแปรงฟันก่อนนะคะ”